Episode II. Ekki gargandi snilld
Fimmtudagur, 23. maí 2002
Episode II. Ekki gargandi snilld en magnað stöff þrátt fyrir allt. Star Wars rules. Trekkið sökks. Meira um þetta mál síðar. Snúum okkur að máli dagsins Haraldi pólfara, sem er ekki bólfari ef eitthvað er að marka SMS sem ég fékk í dag. (Það telst að vísu til tíðinda að ég fái SMS. Ég lít nefnilega á tölvur sem ritvélar og síma sem síma, þannig að ég er nýbúinn að læra að opna innboxið í símanum og lesa smáskilaboðin (rétt að geta þess hér að ég var búinn með 2 ár í Háskólanum og skrifa ótal ritgerðir og verkefni á gamla Makkann minn þegar kunningi minn í eðlisfræði kenndi mér á copy/paste. Þvílík opinberum!!! og einföldun á lífinu)). Well enough of that shit. Í þessu nýja SMS-i mínu stóð, orðrétt auðvitað: "Veistu að Haraldur Örn er búinn að fara upp á allt nema konuna sína síðastliðið ár..."
Well I´ll be damned! Er þetta newsflash eða brandari? Spyr sá sem ekki veit. Ég og haukfránir kollegar mínir komumst þó að því að þetta væri varla skúbb þar sem konan hans er víst komin til Timbaktú eða Tíbet til að hitta hann og þar sem Ingþór var ekki með í för hefur hann væntanlega sinnt skyldum sínum núna. Skil samt ekki þetta brölt á manninum. Man þegar hann trítlaði yfir pólinn og fékk sent páskaegg og vistir með flugvél. Farið fyrir eggið kostaði á aðra milljón. Þá sagðist hann stytta sér stundir með því að spjalla við samferðamenn sína?? Raddir í höfðinu anyone? Bjánalegt uppátæki fyrir lögfræðing sem gæti verið að nota menntun sína hér heima til að láta bera fólk út og fleira uppbyggilegt. Er samt enn að bíða eftir að hann gefi út æviminningar sínar, Menn sem ég mætti, skráðar af Degi B. Eggertssyni borgarstjóra.
Samdi ljóð handa honum eftir að ég hlustaði á hann ná takmarkinu (þ.e. pólum) og skiptast á bröndurum við Davíð Oddsson. Þeir endurunnu svo sömu brandarana um daginn þegar Haraldi tókst að ryðjast í gegnum þvöguna og ná "toppi veraldarinnar". Jimmy Cagney gerði þetta miklu flottara í svart/hvítu: "Made it Ma, top of the world!".
Toppur tilverunnar
Ég stend einn
í ýlfrandi auðninni.
Hugurinn tómur.
Kúkur í buxunum.
Er ég heimskur?
Svo mörg voru þau orð og snillingarnir á Baggalút gerðu svo manninn endanlega upp um daginn.