Blaðamaður sem á enn eftir að fá greidd fjögurra mánaða laun á árinu er eins og gefur að skilja ekki mjög fjáður og þar sem mánaðarmótin eru skammt undan er hann auðvitað bara á hausnum. Námslánin komin í lögfræðing, öll sund lokuð í bönkunum, kredidkortið lokað, debetkortið í núlli og vasarnir tómir. Fór heim úr vinnunni í dag svangur á síðustu bensínlítrunum, að vísu með heilan sígarettupakka en ég var búinn að reykja svo mikið frá Eddu í vinnunni að hún aumkaði sér yfir mig og gaf mér pakkan.
Sá fram á verri dag á morgun og enn verri á föstudaginn.
Þá hringdi dyrabjallan. Íslandspóstur með bréf til Þórarins. Shit! Lengi getur vont versnað. Eitthvað sem ég var búinn að gleyma komið í lögfræðing.
Og þó. Kvittaði fyrir umslaginu sem var merkt ESSO. Taldi mig ekki eiga neitt sökótt við það kompaní, enda sjálfsagt 4 ár síðan ég breytti lífi mínu til hins betra og hætti að vinna fyrir það.
Datt helst í hug að það væri verið að senda mér nýtt Safnkort (bjánaleg uppfinning Þórólfs Árnasonar áður en hann gerðist fjarskiptamógúll).
Það er auðvitað út í hött að senda manni svoleiðis drasl í ábyrgðarpósti, enda kom á daginn að þetta var ekki Safnkort, heldur svo kallað Einkakort sem er svona spes ESSO greiðslukort. Þvílík gleði, þvílík hamingja! Akkúrat þegar það var fokið í flest skjól og enginn vill lána mér pening kemur þessi himnasendig frá ESSO gamla. Þetta er svona augnablik þar sem maður íhugar það í sekúndubrot að frelsast og ganga í Krossinn.
Well, 2 dagar í mánaðarmót og ég er með fullan bensíntank og skottið stappað af 1/2 lítra kóki og Sómasamlokum.
Svona eru jólin.

Það kom enginn skemmtilegur að bögga mig í dag þannig að ég klára bara Pat Fear. Hann rak augun í mynd af hvasseygum Hallgrími Helgasyni, á gólfinu á ritstjórnini, og varð hálf skelkaður. (Seigur Hallgrímur hræðir gamla pönkpoppara með svart/hvítu augnaráðinu).
Fékk að heyra að maðurinn væri ekki bara myndlistarmaður heldur líka svaka rithöfundur. Frægur? Jamm og meira að segja illa liðinn hjá forsætisráðherranum. "Úff He look´s like a nazi." Pat líst að vísu ekki neitt of vel á forsætisráðherrann okkar en sagði Íslendinga þó varla þurfa kvarta á meðan hann og landar hans sætu uppi með Bush sem gæti líklega ekki reimað skóna sína sjálfur.
Dissaði svo Nick Cave, sagði að hann væri dauður eftir að hann hætti í Bad Seeds og fullyrti að það myndu ekki mæta 10 manns ef hann kæmi að spila í LA. Svo reyndi hann að komast burt með bókina hennar Waris Dirie en Billi, ljósmyndari, náði honum á hlaupum.

Tók fyrir tilviljun viðtal við frábæra gaura í dag. Pönkrokkarana í White Flag sem eru byrja 20 ára afmælis heimstúrinn sinn á Grand Rokk á fimmtudaginn. Aðalsprautan í bandinu, Pat Fear, hafði orð fyrir hinum og talaði nánast út í eitt.

Ferlega hress gaur sem fílar Umberto Eco , The Doors (sá þá spila þegar hann var 6 ára) og segir að Vanja frændi hafi breytt lífi sínu þegar hann var 14 ára. Hann sagðist líka vera kominn af víkingum og írskum munkum og væri því væntanlega fjarskyldur frændi minn.

Þá hefur lengi langað til að koma hingað og Fear sagðist endilega þurfa að komast í the legendary Blue lagoon. Lyftist allur upp þegar ég sagði honum að Waris Dirie væri á leiðinni þangað líka. Reyndi svo að stela Eyðimerkudögun, nýju bókinni hennar, af borðinu mínu. Náði henni aftur en bassaleikarinn geðþekki Kim Crimson stal Durex penna af kaffistofunni.
Far enough. Goldie Hawn keyrði aftan á Pat um daginn og Barbara Streisand er alltaf að þvælast fyrir honum í grænmetishorninu úti í búð. Feimni gítarleikarinn sem hét Eitthvað Vacuum sagðist hafa séð Mickey Rourke út á götu og hann hefði litið skelfilega illa út. Það voru verstu fréttir dagsins.

Bullið í þessum náungum var alveg magnað. Heyrði síðar í Steinari Braga. Hann bullaði líka skemmtiega. Alveg böns. Á samt alltaf erfitt með að trúa skáldum og stjórnmálamönnum. Gæti haft eitthvað með veruleikatengingar þeirra að gera. Hvað um það Pat Fear rúlar. Snælduvitlaus.

Mikið er gott að það er búið að sleppa Ástþóri lausum. Mér hefur alltaf þótt svolítið vænt um hann, sérstaklega eftir að hann kærði mig til Siðanefndar Blaðamannafélagsins. Kæran var auðvitað formgölluð, eins og svo margt sem frá honum kemur, og var aldrei tekin til greina. Siðanefndin greinilega þroskaðari en Ríkislögreglustjórinn?

Hvað um það Ástþór er jafn ómissandi og Gunnar í Krossinum og Magnús Skarphéðinsson (hvar er hann annars?). Þetta eru svona fígúrur sem lífga upp á tilveruna, a.m.k. á meðan enginn tekur mark á þeim. Ástþór er sjálfsagt skemmtilegastur og líka ýktastur. Hann þurfti til að mynda að gera þarfir sínar á gólfið í fangaklefanum. Allt fyrir dramatíkina. Það svaraði nefnilega enginn pissudyrabjöllunni. Ég dvaldi einu sinni næturlangt í fangaklefa og aldrei þurfti ég á klósettið. Ástþór er sjálfsagt hálfgerður væskill og slappur efniviður í pólitískan flóttamann.

Hins vegar gott að vita að Hæstiréttur tekur Sorppressuna alvarlega án þess að stinga manni inn. Svo má auðvitað ekki gleyma því að það er ljótt að vista geðveika í fangelsum.

Við hérna á Badabing! hljótum að óska hinum íslenska Tóný Sópranó, Geira á Maxims , og kollegum til hamingju með upprisu súlunnar og eilíft strippl (ef guð og hæstiréttur lofa).

Eyddi einu sinni jólabónusinum mínum og rúmlega það á einu kvöldi á Óðal. Það var gaman og ég sé ekki eftir krónu, enda var netbólan ekki alveg sprungin þá og ég fékk laun reglulega. Stelpurnar voru sætar og skemmtilegar og kunnu frá mörgu að segja og það kostaði mann ekki meira en nokkrar Asti Gancia á eðalkoníaksverði að fá að spjalla við þær.

Those were the days. Þetta gat auðvitað ekki gengið upp með 4 metra nálgunarbanni og öllu þessu andskotans bulli. Gott að það eru að koma jól.

Norðanmaðurinn Stefán Friðrik Stefánsson lætur gamminn geysa út um allar trissur á netinu, sem er auðvitað illa gert af þessum manni sem þykist hrekklaus og góður þar sem skrif hans gætu drepið naut úr leiðindum. Ég leyfði mér að hafa skoðanir á bullinu í honum hér á badabing! og mánuðum seinna rambar þessi göltur á skrifin og hefur upp sitt sígilda rammakvein og sendi mér kvörtunarbréf. Það var auðvitað bömmer fyrir mig enda innhaldið jafn morkið og við var að búast úr þessari átt.
Fair enouh. Ég svaraði honum og hann telur víst að það hafi verið gert í bræðiskasti. Maðurinn er auðvitað geðveikur ef hann telur sig geta sett mig út af laginu. Skiptir ekki máli.
Hann hefur komist að því að ég er blaðamaður á Fréttablaðinu og ætlar framvegis að taka minna mark á blaðinu. Veit ekki hversu mikið mark hann tekur á Pressunni þar sem skrif hans eru birt, sjálfsagt meira en hann gerði Þegar Hrafn Jökulsson ritstýrði henni og ég var blaðamaður þar. Ætli við stöndum þá ekki nokkuð jafnir þar sem ég get ekki tekið nokkurn vettvang alvarlega ef þessi maður fær að ganga þar laus. Það hefði eitthvað mikið mátt ganga á áður en Hrafn hefði sleppt þessum voða inn á Pressuna.

Svona byrjaði þetta:
Sæll

Ég verð að viðurkenna að ég varð svolítið hissa þegar ég var á netinu í dag og rambaði inn á bloggsíðu þína þar sem er að finna skrif um mig frá í maímánuði við lok kosningabaráttunnar í borginni. Þar er ég er kallaður öllum illum nöfnum, geðsjúklingur og þaðan af furðulegra, vegna skrifa minna á Innherjavef visir.is. Vildi nú bara láta þig vita að ég er ekki geðsjúklingur eða ruglaður á nokkurn hátt, þótt að ég hafi notað opinn spjallvettvang til að koma skoðunum mínum á framfæri og spjalla um pólitík við aðra. Ég er ekki einn um nota vef á borð við Innherjavef visir.is og skrifa þar undir nafni og hef í raun gert í tvö ár. En ég vildi endilega skrifa þér og tilkynna þér að ég er ekki ruglaður þó að ég standi í málefnaskrifum um stjórnmál og vona að allir megi hafa sínar skoðanir á stjórnmálum án þess að þeir séu úthrópaðir. Vildi koma þessu á framfæri.

Stefán Friðrik Stefánsson (stebbifr á Innherjavefnum)

Ég var í prýðilegu skapi þegar ég opnaði þennan póst en hafði ekkert sérstakt fyrir stafni þannig að ég svaraði manninum kurteislega.

Sælir,

þetta er alveg hárrétt hjá þér. Það mega allir hafa sínar skoðanir og viðra þær á hvaða vettvangi sem er. Held að allir geti samþykkt það nema einna helst bláhentur andlegur leiðtogi þinn. Nú veit ég ekkert hvort þú hefur lokið grunnskóla, en barnalegt nöldrið í þér, sem kristallast meðal annars í þessu fáránlega skeyti þínu, stílbrögð og aumkunarverðir ritstuldartilburðir, benda til þess að þú sér fremur skammt á veg kominn. Það er nefnilega þannig að þegar menn á annað borð treysta sér til að hafa skoðanir á opinberum vettvangi þá verða þeir að þola allan andskotan frá samborgurum sínum, stuðning, andúð og allt þar á milli. Þú ert nú svo óendanlega grobbinn yfir því að þora að gjamma undir nafni á Innherjunum og ættir að sama skapi að gera þér grein fyrir því að með því ertu að leggja skrif þín og viðhorf undir dóm lesenda. Hvað mig varðar benda einmitt þessi skrif þín til þess að þú sért hálfgerður kjáni. Besserwesser sem veit ekki rassgat þegar upp er staðið. Einföld textarýni á ævisögulegum- og freudískum forsendum hafa fyrir lifandis löngu leitt mig að þeirri niðurstöðu að þú sér hálfgert fífl og gott ef ekki óvinsæll og almennt illa liðin. Svona maður sem maður slekkur ljósin og leggst í gólfið þegar maður á von á honum í heimsókn.
Ég áskil mér því allan þann rétt sem þú ert einmitt að grenja um hér að neðan og viðra mínar skoðanir hvort sem þær falla þér í geð eður ei. Ég nennti nú ekki að skoða hvað ég skrifaði um þig í vor en fullyrði að ég tresyti mér til að standa við það allt og sjálfsagt gott betur. Mér finnst skrif þín einfaldlega barnaleg, átakanlega léleg og fyrst og fremst óendanlega leiðinleg. Þetta er mín skoðun og ég áskil mér allan rétt til að viðra hana UNDIR EIGIN NAFNI á MÍNUM EIGIN VEF og mun gera það þegar mér sýnist. Pólitísk rétthugsun og málefnalegheit skipta mig engu máli á blogginu og ef það fer eitthvað í taugarnar á þér þá skaltu leita til réttra yfirvalda, eða hreinlega gera það sem allir sæmilega geðheilbrigðir menn, sem fást við skriftir, gera; dæma mig af skrifum mínum eins og ég geri við þig.

Þér má, af þessu, vera nokkuð ljóst að ég hef lítinn áhuga á skrifum eða öðrum samskiptum við þig en ef þú villt þrasa meira þá hefur þú til þess fullan rétt. Ég vil samt benda þér á að ég áskil mér, að sama skapi, allan rétt til að birta röflið í þér og frekari skeytasendingar, þar sem mér sýnist þegar mér sýnist.

bestu kveðjur,
Þórarinn Þórarinsson,
frjáls og óháður leiðindagaur.

Stebbi lofaði að láta mig í friði framvegis. Þannig að við skiljum sáttir.

Að sjálfsögðu er þér heimilt að hafa þínar skoðanir á mér. Vona að við
þurfum ekkert meira saman að sælda, ég vildi bara koma nokkrum atriðum á
hreint með fyrri skrifum mínum og hef ekkert við þau að bæta á nokkurn
hátt.

Stefán Friðrik Stefánsson

Sný aftur hingað á böggið vegna fjölda áskorana. Alls tveggja. Skilst að Dórið og Binni eigi það til að kíka hingað þegar þeir koma heim til sín þreyttir, pirraðir og almennt vansælir eftir vonda daga. Þeim líður víst ætíð betur, enda hlýtur það alltaf að vera huggun harmi gegn að einhvers staðar out there (þ.e. hér) sé the sadest git of all sem hefur alltaf átt verri dag en allir aðrir.

Annars kemur þessi vikuþögn ekki til af góðu. Ég tók nefnilega Falún Gong trú nýlega. Varð nefnilega fyrir vitrun: Lá brennivínsdauður á stofugólfinu þegar hávær og frekjulegur andi ávarpaði mig og sagði: "Þú hefur eytt lífi þínu í rugl. Þú ert neikvæður og ert með illt í eftirdragi hvert sem þú ferð. Hreinsa hug þinn og gerðu 10 kvæ kvong kvíng æfingar á dag. Ekki eins og Björn og Gunnar, heldur með falún gong slagsíðu."

Hélt fyrst að ljósið hefði loksins ratað inn í líf mitt og sjálfur Jesúm hefði ákveðið að sjá aumur á mér og gera allt sem vinnuveitendur mínir, gingseng, brennivín og geðlyf hafa klikkað á. Það er að segja gefa mér kraft, styrk, snerpu, hugrekki, gleði og gera mig ríkan. Ég leit því andaktugur upp, en það var þá ekki hann. Við mér blöstu þau stærstu og stjörfustu augu sem ég hef á ævi minni séð. Andskotinn sjálfur. Glámur. Allt verður mér að ógæfu. Stóð skjálfandi upp, bretti upp ermarnar og bjóst til að glíma við helvítið líkt og Grettir forðum daga. Held ég hafi gólað eins og kerling sem sér mús þegar ég áttaði mig á að þetta var ekki Glámur heldur Ástþór Magnússon. Maður eins og ég á ekki séns í THOR Magnússon. Síðast þegar augu hans beindust að mér kærði hann mig til siðanefndar Blaðamannafélagsins, en það er allt önnur og skemmtilegri saga.

Hvað um það ég hlýtti auðvitað og byrjaði umsvifalaust að beina hugsunum mínum inn á við og gera alls konar skrítnar æfingar sem gera mig að betri manni alls staðar nema í Kína. Þar eru þessar æfingar mun hættulegri heilsunni en vaxtarækt á efidríni og herbalæf til samans og kynlíf hjartveikra með viagra. Maður steindrepst víst löngum og kvalafullum dauðdaga í kjöllurum kínverskra fangelsa ef maður falúngongar þar í landi. Magnað. Komst fljótt að því að þetta Falún Gonk er ekki heldur vel séð í landi Davíðs. Gat verið að THOR væri að agítera fyrir einhverri helvítis vitleysunni eina ferðina enn. Manngarmurinn getur ekki einu sinni leikið jólasveininn án þess að gera Dabba og Dóra brjálaða. Hef því nánast farið huldu höfði og látið lítið fara fyrir mér. Auk þess sem ég slasaðist illa á Falúng Ong æfingu í fyrradag. Kann þetta nefnilega ekki alveg og blandaði því saman hinu og þessu krappi sem ég hef kynnst í gegnum tíðina. Tantraði smá og kyrjaði að hætti Herbert Guðmundssonar, eitthvað svona NAM-MJÓ-HÓ-RENGE-KJÓ . Og sjá! Þegar ég gerði þetta allt saman í einu tók ég að lyftast upp! Þetta hefur aldrei komið fyrir mig áður þannig að ég gef mér að þetta Falún Kong hafi riðið baggamuninn. Skil vel að Davíð sé ekki hrifinn af þessu. Það fer auðvitað allt í háaloft ef böns af kínverskum fábjánum getur komið inn í landið kyrjandi og svífandi, án aðstoðar Flugleiða og fram hjá tollinum. Tómt vesen.

Anyway. Þegar höfuð mitt nam við loftið í stofunni hjá mér keyrði gömul, ljót, hljóðkútslaus Toyotudrusla fram hjá glugganum. Skilst að Ástþór hafi verið í bílnum, sem var allur merktur Falún Gong, með stöfum gerðum úr svörtu einangurnarlímabandi, með gjallarhorn. Hann baulaði eitthvað á þessa leið: "Íslenskir lögreglumenn eru siðlausir morðingjar sem eru ekki hótinu betri en fangaverðir nasista í Njarðvíkurskólum Hitlers. Davíð er tuddi og Halldór er asni. Ég er jólasveinninn og Metúsalemer lífið, dauðinn og allt þar á milli. Sjá! Á efsta degi þegar ég hef skolað hárlakk Andskotans úr augunum mun ég fylla tölvupósthólf allra fjölmiðla landsins með fróðlegum og öskureiðum fréttatilkynningum." Úff ég missti einbeitinguna. Hrapaði til jarðar og brákaði úlnlið og hef ekki getað skrifað stafkrók fyrr en nú.

Þetta varð líka til þess að ég er hættur í Falún Gong og hef snúið mér aftur að Jedi trúarbrögðunum. Ég finn að Mátturinn er enn með mér og er aftur byrjaður að reyna að hella mjólkinni á Kornfleksið mitt með hugarorkunni og er að reyna að klára geislasverðið mitt. Það er ekkert mál að búa geislann til en eins og allir eðlisfræðingar geta sagt ykkur er trikkið að fá hann til að stoppa. Veggirnir hérnar eru orðnir býsna götóttir en það er allt í læ, það hefur ekkert heyrst í nágrönnunum lengi.

May the Force be with you.

NAM-MJÓ-HÓ-RENGE-KJÓ.