 |
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
|
Dýrið gengur laust
Þriðjudagur, 26. nóvember 2002
Mikið er gott að það er búið að sleppa Ástþóri lausum. Mér hefur alltaf þótt svolítið vænt um hann, sérstaklega eftir að hann kærði mig til Siðanefndar Blaðamannafélagsins. Kæran var auðvitað formgölluð, eins og svo margt sem frá honum kemur, og var aldrei tekin til greina. Siðanefndin greinilega þroskaðari en Ríkislögreglustjórinn? Hvað um það Ástþór er jafn ómissandi og Gunnar í Krossinum og Magnús Skarphéðinsson (hvar er hann annars?). Þetta eru svona fígúrur sem lífga upp á tilveruna, a.m.k. á meðan enginn tekur mark á þeim. Ástþór er sjálfsagt skemmtilegastur og líka ýktastur. Hann þurfti til að mynda að gera þarfir sínar á gólfið í fangaklefanum. Allt fyrir dramatíkina. Það svaraði nefnilega enginn pissudyrabjöllunni. Ég dvaldi einu sinni næturlangt í fangaklefa og aldrei þurfti ég á klósettið. Ástþór er sjálfsagt hálfgerður væskill og slappur efniviður í pólitískan flóttamann. Hins vegar gott að vita að Hæstiréttur tekur Sorppressuna alvarlega án þess að stinga manni inn. Svo má auðvitað ekki gleyma því að það er ljótt að vista geðveika í fangelsum.
|
 |
First Aid
Mjölfiðlar
Bloggar
shit and stuff
|