Blaðamaður sem á enn eftir að fá greidd fjögurra mánaða laun á árinu er eins og gefur að skilja ekki mjög fjáður og þar sem mánaðarmótin eru skammt undan er hann auðvitað bara á hausnum. Námslánin komin í lögfræðing, öll sund lokuð í bönkunum, kredidkortið lokað, debetkortið í núlli og vasarnir tómir. Fór heim úr vinnunni í dag svangur á síðustu bensínlítrunum, að vísu með heilan sígarettupakka en ég var búinn að reykja svo mikið frá Eddu í vinnunni að hún aumkaði sér yfir mig og gaf mér pakkan.
Sá fram á verri dag á morgun og enn verri á föstudaginn.
Þá hringdi dyrabjallan. Íslandspóstur með bréf til Þórarins. Shit! Lengi getur vont versnað. Eitthvað sem ég var búinn að gleyma komið í lögfræðing.
Og þó. Kvittaði fyrir umslaginu sem var merkt ESSO. Taldi mig ekki eiga neitt sökótt við það kompaní, enda sjálfsagt 4 ár síðan ég breytti lífi mínu til hins betra og hætti að vinna fyrir það.
Datt helst í hug að það væri verið að senda mér nýtt Safnkort (bjánaleg uppfinning Þórólfs Árnasonar áður en hann gerðist fjarskiptamógúll).
Það er auðvitað út í hött að senda manni svoleiðis drasl í ábyrgðarpósti, enda kom á daginn að þetta var ekki Safnkort, heldur svo kallað Einkakort sem er svona spes ESSO greiðslukort. Þvílík gleði, þvílík hamingja! Akkúrat þegar það var fokið í flest skjól og enginn vill lána mér pening kemur þessi himnasendig frá ESSO gamla. Þetta er svona augnablik þar sem maður íhugar það í sekúndubrot að frelsast og ganga í Krossinn.
Well, 2 dagar í mánaðarmót og ég er með fullan bensíntank og skottið stappað af 1/2 lítra kóki og Sómasamlokum.
Svona eru jólin.

| 22:28 |

komment

skrifa komment

Muna upplýsingar?

Nafn :


Netfang:


URL:

Komment:



Do you hate spam?

Tell me, yes or no.