Annars kemur þessi vikuþögn ekki til af góðu. Ég tók nefnilega Falún Gong trú nýlega. Varð nefnilega fyrir vitrun: Lá brennivínsdauður á stofugólfinu þegar hávær og frekjulegur andi ávarpaði mig og sagði: "Þú hefur eytt lífi þínu í rugl. Þú ert neikvæður og ert með illt í eftirdragi hvert sem þú ferð. Hreinsa hug þinn og gerðu 10 kvæ kvong kvíng æfingar á dag. Ekki eins og Björn og Gunnar, heldur með falún gong slagsíðu."

Hélt fyrst að ljósið hefði loksins ratað inn í líf mitt og sjálfur Jesúm hefði ákveðið að sjá aumur á mér og gera allt sem vinnuveitendur mínir, gingseng, brennivín og geðlyf hafa klikkað á. Það er að segja gefa mér kraft, styrk, snerpu, hugrekki, gleði og gera mig ríkan. Ég leit því andaktugur upp, en það var þá ekki hann. Við mér blöstu þau stærstu og stjörfustu augu sem ég hef á ævi minni séð. Andskotinn sjálfur. Glámur. Allt verður mér að ógæfu. Stóð skjálfandi upp, bretti upp ermarnar og bjóst til að glíma við helvítið líkt og Grettir forðum daga. Held ég hafi gólað eins og kerling sem sér mús þegar ég áttaði mig á að þetta var ekki Glámur heldur Ástþór Magnússon. Maður eins og ég á ekki séns í THOR Magnússon. Síðast þegar augu hans beindust að mér kærði hann mig til siðanefndar Blaðamannafélagsins, en það er allt önnur og skemmtilegri saga.

Hvað um það ég hlýtti auðvitað og byrjaði umsvifalaust að beina hugsunum mínum inn á við og gera alls konar skrítnar æfingar sem gera mig að betri manni alls staðar nema í Kína. Þar eru þessar æfingar mun hættulegri heilsunni en vaxtarækt á efidríni og herbalæf til samans og kynlíf hjartveikra með viagra. Maður steindrepst víst löngum og kvalafullum dauðdaga í kjöllurum kínverskra fangelsa ef maður falúngongar þar í landi. Magnað. Komst fljótt að því að þetta Falún Gonk er ekki heldur vel séð í landi Davíðs. Gat verið að THOR væri að agítera fyrir einhverri helvítis vitleysunni eina ferðina enn. Manngarmurinn getur ekki einu sinni leikið jólasveininn án þess að gera Dabba og Dóra brjálaða. Hef því nánast farið huldu höfði og látið lítið fara fyrir mér. Auk þess sem ég slasaðist illa á Falúng Ong æfingu í fyrradag. Kann þetta nefnilega ekki alveg og blandaði því saman hinu og þessu krappi sem ég hef kynnst í gegnum tíðina. Tantraði smá og kyrjaði að hætti Herbert Guðmundssonar, eitthvað svona NAM-MJÓ-HÓ-RENGE-KJÓ . Og sjá! Þegar ég gerði þetta allt saman í einu tók ég að lyftast upp! Þetta hefur aldrei komið fyrir mig áður þannig að ég gef mér að þetta Falún Kong hafi riðið baggamuninn. Skil vel að Davíð sé ekki hrifinn af þessu. Það fer auðvitað allt í háaloft ef böns af kínverskum fábjánum getur komið inn í landið kyrjandi og svífandi, án aðstoðar Flugleiða og fram hjá tollinum. Tómt vesen.

Anyway. Þegar höfuð mitt nam við loftið í stofunni hjá mér keyrði gömul, ljót, hljóðkútslaus Toyotudrusla fram hjá glugganum. Skilst að Ástþór hafi verið í bílnum, sem var allur merktur Falún Gong, með stöfum gerðum úr svörtu einangurnarlímabandi, með gjallarhorn. Hann baulaði eitthvað á þessa leið: "Íslenskir lögreglumenn eru siðlausir morðingjar sem eru ekki hótinu betri en fangaverðir nasista í Njarðvíkurskólum Hitlers. Davíð er tuddi og Halldór er asni. Ég er jólasveinninn og Metúsalemer lífið, dauðinn og allt þar á milli. Sjá! Á efsta degi þegar ég hef skolað hárlakk Andskotans úr augunum mun ég fylla tölvupósthólf allra fjölmiðla landsins með fróðlegum og öskureiðum fréttatilkynningum." Úff ég missti einbeitinguna. Hrapaði til jarðar og brákaði úlnlið og hef ekki getað skrifað stafkrók fyrr en nú.

Þetta varð líka til þess að ég er hættur í Falún Gong og hef snúið mér aftur að Jedi trúarbrögðunum. Ég finn að Mátturinn er enn með mér og er aftur byrjaður að reyna að hella mjólkinni á Kornfleksið mitt með hugarorkunni og er að reyna að klára geislasverðið mitt. Það er ekkert mál að búa geislann til en eins og allir eðlisfræðingar geta sagt ykkur er trikkið að fá hann til að stoppa. Veggirnir hérnar eru orðnir býsna götóttir en það er allt í læ, það hefur ekkert heyrst í nágrönnunum lengi.

May the Force be with you.

NAM-MJÓ-HÓ-RENGE-KJÓ.