Fimmtudagur, 19. desember 2002
Svo hrein hann upp af vonsku,
ţví hann var nú hálfgert fól:
"Ég verđ ađ sjá til ţess,
ađ ţađ komi engin jól!"
Jamm! Ţađ má nú vart milli sjá hvor er skemmtilegri Trölli eđa ég en jólin fílum viđ í ţađ minnsta ekki.
Tóti gefur ekki jólagjafir (nema börnunum sínum), vill ekki senda jólakort, vill ekki hugsa fallega til náungans og vill ekki segja gleđileg jól. (Ţunglyndisjúklingum, einförum, mannafćlum og rónum líđur illa á jólunum). Hann vill hins vegar alveg fá jólafrí og éta svín.
Stúlkan sem stelur namminu mínu í vinnunni sagđi viđ mig í dag ađ ţađ vćri örugglega ömurlegt ađ vera kćrastan mín (af ţví hún fćr sko enga jólagjöf). Sem betur fer á ég enga kćrustu lengur en ţađ er svo sem ekkert eftirsóknarverđara ađ vera konanmín. Mađur er nú samt allur ađ mýkjast eftir ţví sem jóladagatalsţáttum Sjónvarpsins fer fćkkandi. Ćtla ađ kaupa jólatré og er búinn ađ lofa ađ fara međ stafla (nettar ýkjur ţađ er ekki eins og ég ţekki marga sem ég sé ástćđu til ađ senda jólakort) af jólakortum á pósthúsiđ á morgun, setja sjálfur á ţau frímerki og allt.
Batnadi jólaenglum er best ađ lifa. Kannski mađur geri eitthvađ sćtt fyrir frúnna ef eitthvađ af ţessum vangoldnu launum manns skila sér einhvern tíma... well farinn ađ búa til músastiga og föndra jólakortiđ til stebbafr.
Hann ók inn í Ţann-bć.
Og allt sem hann, sem hann tók,
var afhent međ skilum,
hvert leikfang, hver bók,-
hvert einasta snitti
og tangur og tetur,
sem hann tók! Geri ađrir
stórţjófar betur!