»  off record  »  Hangið með dauðum útlendingum
nýlegt off record

nýleg komment

a long time ago...
Hangið með dauðum útlendingum
Mánudagur, 09. desember 2002


Það er alltaf að verða erfiðara með að finna sér hressa og skemmtilega drykkjufélaga og ég gæti vel hugsað sér að grípa til þess örþrifaráðs að ferðast aftur á bak í tíma til þess að skála við alvöru töffara.

Lord Byron er að sjálfsögðu efstur á blaði. Tvöfaldan Bacardi í kók í hauskúpu. Svallað í klaustri með mannýga birni og tígrisdýr til að taka á móti löggunni. Örugglega mesti töffari allra tíma. Meinfyndið og kjaftfort kvikindi. Fyrirmyndin að Dracula: “mad, bad and dangerous to know” og svo auðvitað rómantísk hetja; fór að hjálpa Grikkjum í frelsistríði þeirra, fékk hita og dó. Toppiði það.

Humphrey Bogart. Andlegur leiðtogi minn og átrúnaðargoð síðan í barnæsku. Eðal fyllibytta; alltaf mjúkur en nánast aldrei til vandræða. Lítill, ljótur og talaði eins og Bugs Bunny en lifir í minningunni sem sá allra svalasti á meðan yngri og fallegri menn eru löngu fallnir í gleymskunnar dá. Kenndi mér allt sem ég veit um konur og einsemd. Einstakur.

James Douglas Morrison. Púra rebel. Geðbilaður sýruhaus. Þunglyndur og komplexaður skíthæll. Gaman að djamma með svoleiðis fólki. No one here gets out alive!

Friedrich Nietzsche. Mér leiðist. Það gerist aldrei neitt, allir dagarnir eru eins og þrælahjörðin kaupir bara Lottó og virðist ekki fatta að það er eitthvað mikið að. Og svo er Guð dauður í ofanálag. Þetta er örugglega maðurinn með svörin.

Yoda. Ég er orðinn hundleiður á að teygja mig eftir flöskunni, segjum bara að ég nenni ekki að bera mig eftir björginni. Mátturinn er svarið og Yoda er kennarinn. Magnað þegar fjarstýringin bilar.

John F. Kennedy. Bara til að fá þetta með Marilyn á hreint og kannski spyrja hann í leiðinni hvort hann viti hvaðan byssukúlan kom og ekki síður hver skaut. Svo hef ég heyrt að þetta hafi verið helvítis drullusokkur, tékka á því í leiðinni.

Alfred Hitchcock. Laxness spennumyndanna og svo fyrirfinnst varla góður kvikmyndagerðarmaður á lífi í dag. Alltaf langað að spjalla við kallinn.

John Pemperton. Apótekarinn sem fann upp Kóka Kóla. Bara til að faðma hann og þakka fyrir blandið. Kúba Líbre!

Raymond Chandler. Besti rithöfundur bókmenntasögunnar, það eru bara ekki allir búnir að fatta það af því hann dulbjó listaverkin sem pulp. Biðja hann að kenna mér að skrifa bara fullur eða timbraður.


| 23:27 |
komment

Þórarinn:

Talandi um Chandler, hvernig rankar þú Short Cuts Altmans? Þetta er mynd í algeru uppáhaldi hjá Organistanum. Hef aldrei séð betri túlkun á lífinu í S-Kaliforníu.

Nr. 1 | Organistinn | 10.12.2002 | 3:16:47 | [+] |

Sælir Organisti.

Short Cuts er auðvitað hrein schnilld. Altman í toppformi en ertu ekki að rugla saman Raymondum, Chandler og Carver?

hilsen,

Tóti

Nr. 2 | Tóti sjálfur | 11.12.2002 | 23:07:59 | [+] |

Ágæti Tóti:

Jú það er rétt -- og nú roðnar Organistinn -- ég ruglaði þeim saman, sem er sérlega pínlegt af ástæðum sem ég get ekki rakið hér.

En við hverju er að búast, Oranistinn hefur oft ruglað saman Kringlunni og Perlunni (enda bæði á -lunni auk þess sem Perlan er hringlaga en Kringlan ekki). Ég á mér til málsbóta að báðir voru þeir alkóhólistar Chandler og Carver, þó viðfangsefni þeirra hafi ekki verið þau sömu.

En, btw, what is the bottom line on Mr. Oddsson´s collection of short stories? Ertu í aðstöðu til að birta dómsorð hér í innstu skumaskútum vefsíðunnar.

Bestu kveðjur,
Organistinn

Nr. 3 | Organistinn | 12.12.2002 | 22:14:21 | [+] |

Sælir Organisti

Mikið til í þessu, byggingar og fyllibyttur eiga það til að renna saman.

Smásögur Davíðs Oddssonar, rithöfundar, segirðu. Ekkert til þess að hrópa húrra fyrir. Hann kann auðvitað alveg að skrifa, þ.e. raða saman orðum en hvað innihald og dýpt varðar skilur þetta ekki mikið eftir sig. Þarna eru átta sögur mjög misgóðar. 1-2 eru þokkalegar en ég veit varla með restina. Ónefndur gagnrýnandi sagði mér "off record" um daginn að bókin væri "drasl." Myndi kannski ekki ganga svo langt en maður fellur ekkert í stafi. Held að mr. Doddsson misskilji smásöguna svolítið sem form. Talar m.a. um það að það sé auðveldara og ekki eins tímafrekt að skrifa smásögur en þessu er eiginlega þveröfugt farið og smásagan verður helst að skilja eitthvað eftir sig og hafa eitthvað fram að færa og það gerir þýfið sem tekið var af höfundi stafrófsins ekkert sérstaklega. Vinur hans Eldjárn kann þetta hins vegar upp á tíu.
Er ekki viss um að þetta fengist útgefð eða myndi seljast að ráði ef höfundurinn væri ekki með annað daydjobb.

Nr. 4 | Tóti sjálfur | 12.12.2002 | 23:32:32 | [+] |


skrifa komment


Muna upplýsingar?















Tell me, yes or no.







First Aid

Mjölfiðlar

Bloggar

shit and stuff