Ármann Jakobsson er einn áhugaverðasti og hressilegasti bloggarinn sem lætur ljós sitt skína í íslenskum afkimum Netheima. Mér þóttu það því váleg ótíðindi þegar ég las það á blogginu hans í morgun að hann ætlaði að feta í fótspor Betu Rokk og leggja bloggárarnar í bát.
Verst af öllu er þó að einföld textarýni og viðbrögð félaga hans á Netinu benda til þess að tilvitnanir í slúðurmolum Fréttablaðs, þess er Ármann gjarnan við Samfylkinguna kennir, ráði mestu um þessa ákvörðun.
Skrif Ármanns um menn, kvikmyndir, sjónvarp og önnur málefni hafa fallið í frjóan jarðveg hér í lastabælinu BadaBing, Iceland og því er hér með lögð fram sú fróma ósk að Ármann haldi áfram þar sem frá var horfið. Það er líka ekkert pönkað að hætta leik þá hæst hann stendur og það bíður upp á alls konar stríðni; uppnefnið Ármann Rokk kemur strax upp í hugann og einhverjir gætu farið að spyrja hvenær bloggbókin Vaknað í Árnagarði kemur út.
Ég er allur af vilja gerður til að stuðla að blómlegri bloggmenningu á Netinu og hef því, sem slúðurstjóri Fréttablaðsins, gefið út einhliða og gerræðislega tilskipun þess efnis að öll skrif og tilvitnanir í Blogg dauðans séu hér með bönnuð.
Mér þykir þó veitubloggarinn friðelskandi, Stefán Pálsson, ganga full langt þegar hann úthrópar félaga minn í Táfýluhorninu, Jakob Bjarnar Grétarsson, slúbbert vikunnar fyrir tilraunir til að hrekja Ármann út af blogginu. Jakob er drengur glaðvær og góður og þó hann hafi rætt töffaraskap og Múrinn við Kolbein unga er ekki þar með sagt að hann vilji dauðhreinsa Internetið af pönki.

Þess ber auðvitað að geta að Internetið er ekkert sérstaklega heppilegur vettvangur til að viðra skoðanir sínar og draumfarir ef maður vill ekki deila þeim með almenningi. Almennt leggur fólk nefnilega þann skilning í notagildi Netsins að það sé einmitt vel til þess fallið að láta á sér bera og rödd sína heyrast. Ef það er ekki málið þá stendur ekkert eftir nema klámið. Ég mun þó virða aðrar túlkunarleiðir og kýs því ekki að setja tengla á þau blogg sem hér hefur verið minnst á. (Hef líka ekki efni á að greiða fyrir tilvitnanir. Frjálsir feðgar og launaskuldir og allt það U know).

| 13:31 |

komment

Eitt er að birta raus á netinu eins og mörghundruð Íslendingar, annað að vera daglegur gestur í blaði sem dreift er inn á hvert heimili út af slíku. Þeir sem vinna við fjölmiðla ættu að skilja muninn á þessu.

Það er stuð að halda uppi bloggsíðu en gengur ekki ef slíkur fjölmiðill fer að halda að maður sé Ben Affleck.

Þakka annars hlý orð í minn garð.

Nr. 1 | Ármann | 22.01.2003 | 14:41:26 | [+] |

Sælir,

ég get ekki þrætt fyrir það að það er talsverður munur þarna á. Fékk líka ofaníhjöf frá ágætri eiginkonu minni og netspekingi sem benti mér hvassyrt mjög á að það væri óþolandi að mega ekki tjá sig á Netinu án þess að það færi í fréttirnar.
Það er mikið til í því og auðvitað vill enginn verða Ben Affleck án þess að eiga það virkilega skilið.

Nr. 2 | Tóti sjálfur | 22.01.2003 | 22:13:56 | [+] |

skrifa komment

Muna upplýsingar?

Nafn :


Netfang:


URL:

Komment:



Do you hate spam?

Tell me, yes or no.