Já. Andskotinn hafi það þetta fer nú að verða vandræðalegt en ég verð í annað skiptið á einni viku að mæla með skrifum Ármanns Jakobssonar á Múrnum. Annars deilum við Ármann þeim kvenleika að við gefum okkur fyrirfram að það lesi okkur enginn (hét það ekki metatexti?) en ég ætla hér með að koma út úr skápnum og viðurkenna að ég missi aldrei af Fjölmiðlarýni Ármanns.

Nú er auðvitað mál til komið að ég útskýri það afhverju ég fylgist svona vel með Múrnum svona rétt áður en báðir lesendur mínir stimpla mig endanlega geðveikan og hætta að kíkja við á Badabing! Þannig er mál með vexti einu sinni var ég blaðamaður á Netmiðlum. Þetta var í þá daga sem það var líf og fjör á Netinu og því æskilegt að líta kíkja einu sinni á dag á helstu vefi. Á Pressunni varð dálkurinn Á rúntinum (eða Í leigubílnum eða eitthvað álíka) til. Hann var samkvæmt boðorðum netverja að sjálfsögðu uppfærður daglega og ég hef ekki enn losað mig við þann kæk að taka rúntinn reglulega. Maddaman, Frelsi, Deiglan og Pólitík hafa þó helst (næstum alveg) úr lestinni en ég hlæ af og til af Vefþjóðviljanum og kíki stundum eftir lífi á Kreml (þeir segjast ætla að hætta að hata Múrinn í ár - fat chance). Múrinn heimsæki ég svo daglega enda plummar hann sig best í netþunglyndinu enda ekki við öðru að búast þegar ritstjórninn er skipuð jafn mörgum ofurgáfuðum stuðboltum og lopapeysutöffurum (nautgripahjarðirnar þurfa a.m.k. ekki að óttast það að þeim verði breytt í jakka fyrir múrverjana).

Well. Sjónvarpsrýni Ármanns er, sem fyrr, skemmtileg aflestrar. Hann sniðgengur þó Stöð 2 alveg, eins og venjulega. Ég veitti þessu nú aldrei athygli fyrr en einhver markaðsspekingur eða dagskrárvitringur Norðurljósa sendi póst á Pressuna í fyrra (sorrý, hitteðfyrra) og kvartaði yfir þessu. Þetta er auðvitað fyrst og fremst vandamál þeirra á Lynghálsinum og ef þeir vilja að Ármann beini sjónum sínum að Friends og 24 verða þeir bara að spælsa á hann afruglara.

Þetta andskotans skyldutilskrif er komið út á allt aðrar brautir en áætlað var í upphafi og því mál að linni enda er ég of þreyttur og þunglyndur til að halda þessu áfram. Ætlaði samt að skrifa um Taggartþáttinn sem var sýndur á mánudaginn en hef ekki komið mér að því. Ármann var bærilega sáttur við hann og er eins og ÉG á því að þættirnir hafi aldrei náð sér alveg á strik eftir að gamla fyllibyttan Mark McManus sem lék Taggart dó. Þess vegna ætla ég að skrifa tvær minningargreinar á morgun; eina ótímabæra um Taggart og aðra, enn ekki dónalega seina um hann Jardine sem dó á mánudaginn.
Geri ráð fyrir að minningargreinar verði að föstum lið hérna í framhaldinu og reikna fastlega með að minnast fyrrum uppáhaldsleikarans míns Mickey Rourke fljótlega. Hann er að vísu ekki dauður en gæti allt eins verið það. En menn hafa svo sem risið upp frá dauðum áður. Þannig að enn er von.

| 22:52 |

komment

skrifa komment

Muna upplýsingar?

Nafn :


Netfang:


URL:

Komment:



Do you hate spam?

Tell me, yes or no.