Þriðjudagur, 14. janúar 2003
Nördar þykja oft úti á þekju og einhver áhöld eru um raunveruleikatengingar þeirra. Það er því snjallræði hjá Ármanni yfirnörd á Múrnum að laga atburði liðinna vikna í íslenskri pólitík að reynsluheimi nörda í leikþættinum Eltum fylgið sem byggir á meistaraverki Lucasar um Stjörnustríð.
Einu sinni, langt, langt í burtu, var flokkur … og þar takast á Svartkrulli, Össi, sem heldur að hann sé formaður, Solla geimgengill, er formaður, líka dóttir Svartkrulla þó hún viti það ekki enn, Einar stórmoffi, fjölmiðlagúrú, Skalla-Grímur, vinstrivíkingur, stundum ósýnilegur ásamt fleiri furðuverum og gestastjörnunni Ellert Skran, lífsþreyttum blaðamanni.
Verkið í heild er greinargóð söguskýring en veit þó ekki á gott ef áfram heldur sem horfir þar sem allir vita að Geimgenglinum tókst að bregða fæti fyrir Svarthöfða í fyrstu atrennu en illmennið kom tvíeflt til baka. Ármann vill örugglega ekki þurfa að skrifa kaflann Svartkrulli strikes back.
Þegar ég tékkaði á LOTR: The Two Towers öðru sinni um daginn fór ég einmitt að pæla í því afhverju virkjunarandstæðingar drægju ekki fram hliðstæðurnar við náttúrsupjöll og fúlmennsku Sarúmans og truntulegri framkomu hans við Entana en sá svo að títtnefndur Ármann var way ahead of me og var búinn að setja samasem merkið milli Sarúmans og Valgerðar Sverrisdóttur á blogginu sínu: "Svo er alltaf svo gaman fyrir okkur sem erum á móti Kárahnjúkavirkjun þegar Entarnir rífa stífluna og eyðileggja allar vélar Sarúmans. Eiginlega er það toppatriðið í myndinni (af mörgum frábærum) — 1-0 fyrir náttúruna. Bara í bíó auðvitað."
Jamm, forsætisráðherraefni VG er í banastuði í áttunda sætinu.