Á þessum degi árið 1986 var Olof Palme, forsætisráðherra Svíaríkis, drepinn. Ég var ekki fæddur þegar JFK var drepinn og flugvélin með Man. United hrapaði þannig að ég man ekki hvar ég var þá. Ég man ekki heldur hvar ég var þegar Selma vann Eurovision næstum því og enn síður man ég hvar ég var staddur þegar Páll Óskar steig sinn hinsta dans. Man ekki einu sinni í hvaða landi það var. Hef sennilega aldrei vitað það. Ég man hins vegar hvar ég var þegar Palme var drepinn. Ég var einn heima í Grenigrund og geri ráð fyrir að það hafi verið laugar- eða sunnudagur, án þess að ég muni það. Að hætti nörda (sem hétu proffar í þá daga) var ég með stillt á Gufuna og heyrði því fréttina.

Ég man ekki hvar ég var þegar geimskutlan sprakk um daginn, held ég hafi verið að keyra í Kópavogi. Man hins vegar hvar ég var þegar ég frétti af árásinni á WTC. Sat með Írisi, þáverandi efnisstjóra á Strikinu og yfirmeðferðarfulltrúa, yfir kaffibolla á Súfistanum. Held ég muni það aðallega af því hún var að segja mér undir rós að ég yrði að fara í meðferð. Dórið hringdi og bullaði eitthvað um að flugvél hefði flogið á annan turninn. Að hætti alvörublaðamanna sagðist ég vera upptekinn og nennti ekki að heyra meira um þetta fríkí flugslys. Hélt svo áfram að hlusta á fyrirlestur um hvernig ég væri að drekka vinnuna frá mér. Hefði betur gert það. Það hefði kostað mig minna en að halda henni.

Slísí blaðamaðurinn fór í leðurjakkann í kvöld og ætlaði að ná sér í slúður.
Byrjaði á lokahófi Hróksins, heilsaði upp á Krumma og horfði á Kortsnoj éta pinnamat. Tjattaði aðeins við Reyni Trausta sem var alveg afslappaður enda ekki að leita að slúðri. Það fór vel á með þeim Þórólfi borgarstjóra og Björgólfi aðalmanni. Haraldur Blöndal átti eitthvað vantalað við Sókóloff og var greinilega að hita sig upp í hressilegt kvöld. Stofnfélagi Hróksins og vopnabróðir minn Jakob Bjarnar lét sig vanta en nafni hans Magnússon var drjúgur með sig að vanda. Stórfrændi minn Guðmundur G. Þórarinsson stóð sig vel í gestgjafahlutverkinu og allt fór þetta svo vel fram að slúðrin urðu engin.
Brá mér þess vegna í hlutverk eiganda BadaBing.is og kíkti við hjá félögum mínum á Óðali sem voru með Rómarkvöld, þannig að stelpurnar voru allar í hvítum kirtlum og reyndu af veikum mætti að fá trega gesti til að kaupa handa sér í glas og kíkja upp í "paradise".

Og nú kemur úttekt á stöðu einkadansmála í breyttu umhverfi. Þeir á Óðali eru hvergi bangnir og ætla að halda þessu áfram. Stelpurnar á sviðinu eru hættar að fara úr nærbuxunum og uppi í einkadansi er allt að mestu leyti óbreytt nema að tjöldin eru ekki dregin alveg fyrir (þeir sem vilja mest privacy fara því í innsta klefann). Það fer því ekkert fram í lokuðu rými og löggan getur valsað um að vild og fylgst með. (Þeir fara kannski bráðum að fatta að vændið er á Netinu en ekki í einkadansinum).
Stelpurnar eru sem fyrr flestar frá Slóvakiu og Búlgaríu og hvað þessi lönd heita nú öll. Þarna var líka ein íslensk sem var á sínu fyrsta kvöldi og var klár á því að þetta væri betra en að vinna í sjoppu fyrir 70 þúsund kall á mánuði. Gangi henni allt í haginn. Ég vann einu sinni með einni nafntogaðri á Vegas sem sá, einhverra hluta vegna, ekki ástæðu til að hætta á bensínstöðinni þrátt fyrir kvöldvinnuna.
Þeir á Óðal báru sig illa undan fjölmiðlaumræðunni sem þeir segja alla vera á þeim nótum að það sé búið að loka. Kúnnarnir eru því aðallega útlendingar. Það var a.m.k. þannig í kvöld fyrir utan nokkra leppalúða, þrjá blaðamenn og einn prest.
Þar sem mér var gefið kaffi þarna þá ætla ég að vera svo huggulegur að leiðrétta þennann misskiling og árétta að það er alltaf opið á Óðali og það verður það að öllum líkindum eitthvað áfram.
Þetta hefur sem sagt breyst afskaplega lítið síðan ég blowaði jólabónusinum þarna árið 2000 (gott ef verðskráin er ekki sú sama) þrátt fyrir R listann, Stefán Jón, úrskurð héraðsdóms, Hæstaréttar og hremmingar í Kópavogi. Þetta á samt djöfull langt í land með að ná standardinum á BadaBing! En þetta er á meðan er. Þeir verða samt aðeins að hugsa sinn gang þarna á Óðali. Bjóða fréttamönnum á staðinn og bjóða bara upp á kaffi (og einn bjór). Maður hefði nú haldið að það væri þeim í hag að bjóða upp á grand tour og faglegri úttekt á þjónustunni bak við hálflukt tjöldin.

Espress yourself
Lavazza
Melabúðin
Lottó
Sól og Sæla
Coca Cola
LISTASAFN REYKJAVÍKUR
Nesti
Max Mara
ÚTSALA
BAR BISTRO
Samhjálp
Vöruafgreiðsla
Image
Með hraði
Erotica Shop
Leppin
Sjálfboðamiðstöð
Stórar Stelpur
Police
Gullnáman
Svarti Svanurinn
Gjaldskylda
Verðbréf
EITT HVAÐ ANNAÐ
Tölvudeild
Lokað
FRÉTTABLAÐIÐ

Ungur og efnilegur kverúlant hefur verið að hreyta ónotum í rjómann af ungliðahreyfingu vaðmálskomma á Múrnum fyrir það að kunna ekki að velja raunverulega merkisðviðburði úr heimssögunni í liðnum "Á þessum degi..". Í dag greinir Múrinn til dæmis frá því að á "þessum degi árið 1986 tók Corazon Aquino við völdum á Filippseyjum eftir fall Ferdinands Marcos."
Þarna bregst sagnfróðum Múrverjunum bogalistinn enn eina ferðina en annar, merkilegri og öllu skuggalegri hlutur gerðist á þessum degi árið 1953. Þá kom í heiminn söngvarinn Michael Bolton þannig að 26. febrúar er einn svartasti dagur í sögu tónlistarinnar.
Þá fer þessi dagur illa af stað hjá sjálfum mér árið 2003 en ég vaknaði við það að Flosi Eiríksson og félagar hans í Forræðishyggjufylkingunni í Kópavogi hafi fengið það í gegn í gær að einkadans yrði bannaður í partasöluhverfi bæjarins. Aumingja Gunnar Birgisson lagði ekki einu sinni í að mæta og verja stripplið. Þetta er helvíti hart og BadaBing! harmar það að íslenskum minnipokamönnum skuli vera settur stólinn svona harkalega fyrir dyrnar í klám- og rúnkmálum. Hvert eiga þessi grey núna að leita?

Sjálfur bjó ég í Kópavogi í tæp 10 ár og tel ekki á neitt skítapleis í landinu hallað þó fullyrt sé að Kópavogur sé eitt það ömurlegasta bæli á þessu morkna landi. Kópavogur hafði þarna gullið tækifæri til þess að hefja sig yfir pervisinn
Reykjavíkurlistann og gera bæinn að hálfgildings heimsborg með því að leyfa lappdans í skuggalegu iðnaðrhverfinu. Sá draumur er úti.
Það birti aðeins til þegar ég opnaði tölvupóstinn og sá þar boðskort: "Við á Óðali viljum bjóða þér og þínum félögum að koma og þiggja drykk og léttar veitingar hjá okkur á fimmtudaginn 27.mars. Húsið opnar kl: 21.00.

Fimmtudagskvöldið verður engu líkt.
Ekki missa af frábærri skemmtun.
Þér er boðið að koma og fá þér drykk
og upplifa þig sem keisara Rómarveldis!"

Talandi um Svartan dag í sögu tónlistar. Í dag munu þau boð út ganga að Skítamórall sé að byrja aftur. Klukkan er ekki orðinn 10 og það er búið að banna einkadans og Skímó er að snúa aftur. Getur þessi dagur orðið verri?
Óþolandi með þessa innantómu poppara. Þeir eru alltaf að lofa að hætta en snúa svo alltaf aftur innan árs. Hvort græða menn meira á kveðjutónleikaherferð eða kombökkum?

Jæja. Sópranóið fer nú ekki svo illa af stað. Júníor gamli bara hress framan af allt þar til hann fattaði að sæta hjúkkan var fed. Adriana er enn sæt, Christopher enn í dópinu og Ralphie og Janice auðvitað enn hálvitar. Mikið skelfing var gott að sjá Tóný aftur það fylgir því einhver öryggistilfinning að vita af þessu almost mindless thug innan seilingar næstu vikurnar.
Eitthvað var þetta nú allt orðum aukið með Flugleiðahórurnar (eða Icelandic Air eða hvað þeir kölluðu kompaníið krimmarnir), fannst mér. Skilst samt á innstu koppum í búri að senan sé byggð á raunverulegum atburðum. Það er gott.
Já. Shit maður Paulie í fangelsi! Það er rosalegt en Dante, sá góði eigandi BadaBing! klikkar ekki frekar en venjulega. Svoldið eins og Davíð Oddsson. Huh, kreppa hefur engin áhrif á okkur.

Ég slysaðist til þess að spyrja upphátt um það í vinnunni í hvaða landshluta Sauðárkrókur væri. Þurfti nefnilega að hafa uppi á manneskju þar og var að leita í Símaskránni. Þrjú landsbyggðarkvikindi (Brynhildur Borghildardóttir, Billi ljósmyndari og Maggi próförk) heyrðu kallið. Þeim þótti þetta þótti voða fyndið en eftir að ég var búinn að koma þeim í skilning um að ég væri ekki að grínast og væri helst á því að pleisið væri í námunda við Eyjafjörðinn þá fyrst trylltist pakkið úr hlátri og lét alls konar blammeringar dynja á mér: "Ertu ekki grunnskólagenginn?", "Voðalega hefur menntun á landinu hrakað", "bla, bla, bla". "ble, ble, ble".
Auðvitað er ég grunnskólagenginn en ég gekk bara í grunnskóla í Kópavogi, Snælandsskóla nánar tiltekið, og þess vegna kann ég enga landafræði, fór í nokkra kristnifræðitíma, er ósyndur og það gleymdist að kenna mér dönsku í eitt ár. Þetta hefur hins vegar aldrei háð mér nokkurn skapaðan hlut og þessi sveitavargur ætti aðeins að líta í eigin barm, spyrja sig afhverju hann býr og starfar í Reykjavík og velta því í framhaldinu fyrir sér hvort Ísland sé nokkur stærra en 101 og 107? Spyr sá sem veit.

Alltaf eru nú þessir framsóknarmenn jafn klikk. Held þeir ættu að renna aðeins í gegnum The Art of War eftir Sun-Tzu. Sú bók hefur gagnast alvöru plotturum á borð við Tóný Sópranó vel og sjálfsagt er Alfreð Þorsteinsson með hana undir koddanum. Hann ætti þá að lána Palla Pedersen, Dóra formanni og Guðna gúrku skrudduna. Þetta offar og grímulausa hatur í garð Ingibjargar Sólrúnar ber herkænsku þeirra dapurlegan vott. Þetta á allt eftir að koma í bakið á þeim. Náttúrulega alveg galið að láta konuna stuða sig svona. Þeir gera ekkert annað en hlaða undir hana og treysta hana í sessi sem female Terminatorinn sem mun ganga milli bols og höfuðs á stjórninni. Sýnir best hvað þessi bægslagangur er orðinn galinn þegar þeir keppast við að mæta í 70 mínútur Steingrímur J. og Össur og reyna. eins og litli bróðir orðar það, "að toppa einhverja kerlingu með því að pína ógeðsdrykk ofan í sig".

Annars ætlaði ég að böggast út í framsóknarmenn. Þeir halda úti tveimur ljótum og leiðinlegum vefsíðum, hriflu.is og
maddaman.is. Báðar sækja þær nöfn sín í fornfræga sögu flokksins en eins og hvert mannsbarn veit var Jónas stofnandi hans kenndur við Hriflu og Halldór Laxness gerði svo Rauðsmýrarmaddömuna í Sjálfstæðu fólki að málpípu Jónasar og samvinnuhreyfingarinnar.
Nú hefur framsókn opnað enn einn vefinn, sem fyrr er vísað í forna frægð, og nú er það gamla málgagnið Tíminn sem gengur í endurnýjun lífdaga. Já, Framsóknarflokkurinn er farinn að gefa Tímann út að nýju með viðhenginu .is. Það er svo sem ekkert nema gott um það að segja svo lengi sem þeir fylgja þessu ekki eftir með
NT.is. Skil samt ekki afhverju mér var ekki boðin ritstjórastaðan þar sme afi ritstýrði gamla Tímanum í tæp 50 ár.
Kannski á Tíminn.is bara að vera eins og hann er tómur og innihaldslaus og þá hef ég auðvitað hvort eð er ekkert að
gera þar. Held að þetta sé fyrsta vefritið sem ég sé opnað með pompi og prakt án þess að haft sé fyrir því að hafa eitthvert innihald á boðstólnum fyrir væntanlega lesendur. En framsóknarmenn standa ekki framarlega í netmálum,
eins og þegar hefur komið fram.

Það hefði nú samt mátt bjóða manni í opnunarteitið. Held hreinlega að ég hafi aldrei fengið frítt í staupinu hjá framsókn. Afi var Tíma Tóti en ég ber nafnið Tóti Tímalausi með rentu.

Skitzófreníski yfirnördinn Víkverji sem fær smá pláss á síðum Moggans til að nöldra var á bullandi bömmer í gær og dissaði afþreyingarbransann, sérstaklega bíóin og sjónvörpin, fyrir að þýða ekki nöfn bíómynda.

"Íslenskan er ekkert lummó. Það er lummó að eiga sér tungmál og nota það ekki", segir Víkverji og rifjar upp þá gömlu góðu daga þegar SOAP hét Löður og Lethal Wepon Tveir á toppnum. Það er rétt hjá Víkverja. Þetta voru góðir dagar. Ég minnist líka Barða Hamars (Sledge Hammer), Svörtu Nöðrunnar (Black Adder) og Hótel Tindastóls (Fawlty Towers, hefði þá bara ekki verið flottara að láta þá heita Cleese á Króknum?)

Fair enough! Best var þetta auðvitað, eins og Víkverji bendir á, þegar maður var í kringum 10 ára og Star Wars hét Stjörnustríð, Luke Skywalker var Logi Geimgengill, Darth Vader hét Svarthöfði, Han Solo Hans Óli, Princess Leia Lilja prinsessa, Moff Tarkin Tjörvi Stórmoffi, Lando Calrissian Loftur Kaldrani, Chewbacca var vákur sem nefndist Loðinn, Boba Fett var Bobbi Feiti þó hann væri grannur, Stormtroopers voru bara hvítu kallarnir og Jedi riddarar hétu Væringjar. Those were the days, man.

Víkverji kom mér á nostalgíuflipp og ég fór að gramsa í gömlu bíóprógrömmunum mínum. Man einhver eftir þeim? Fann ekki aðal nördadýrgripina mína sem eru prógrömm frá Nýja Bíói fyrir allar Stjörnustríðsmyndirnar (þar koma öll þessi kostulegu nöfn fram). Fann samt bunka sem er ágætisheimild um þýðingar á nöfnum bíómynda.

Die Hard hét á Tæpasta vaði þegar Árni Sam bauð upp á hana í gömlu Bíóborginni sem heitir ekki lengur Bíóborgin og alls ekki Austurbæjarbíó...

Eldgömlu prógrömmin sýna svo ekki verður um villst að íslenskan var í hávegum höfð í kringum 1956. Þá eru íslensku nöfnin feitletruð á toppnum og frumtitlarnir fylgja með í smáu letri (innan sviga), sbr:

"Ó, pabbi minn" (Oh, Mein Papa) sem var sýnd í Austurbæjarbíói sumarið 1956.

En dembum okkur nú í þetta á fullu:

Frú Muir og hinn framliðni (The Ghost and Mrs. Muir)
Indiana Jones og musteri refsingarinnar (Indiana Jones And The Temple of Doom)
Dauðadansinn (Tough Guys Don´t Dance)
Endaskipti (ViceVersa)
Öll sun lokuð (No Way Out)
Gullni drengurinn (The Golden Child)
Trúfélagið (The Believers)
Á ferð og flugi (Plains, Trains And Automobiles)
Í ljósum logum (Mississippi Burning)
Í eldlínunni (Under Fire)
Jólasaga (Scrooged)
Sagan af Jerry Lee Lewis (Great Balls of Fire). Víkverji kynni sjálfsagt betur við Hinar Ofsalegu Eldhreðjar.
Á toppinn (Over the Top)
Riddari götunnar (RoboCop)
Fram í sviðsljósið (Being There)
Vítiskvalir (Hellraiser)
Tvíburar (Dead Ringers)
Snargeggjað (Stir Crazy)
Víghöfði (Cape Fear)
Undraferðin (Innerspace)
Stórvandræði í Litlu Kína (Big Trouble in Little China)
Litla Hryllingsbúðin (Little Shop of Horrors)
Í svaka klemmu (Ruthless People)
Tveir á Toppnum (Lethal Weapon)
Töffarinn Ford Fairlane (The Adventures of Ford Fairlane)
Barflugur (Barfly)
Með tvær í takinu (Outrageous Fortune)
Myrkrahöfðinginn (Legend)
Myrkrahöfðinginn (The Prince of Darkness)
Svikamyllan (Raw Deal)
Óvinanáman (Enemy Mine)
Vitaskipið (The Lightship)
Sérsveitin (Extreme Prejudice)
Rándýrið (Predator)
Hefnd busanna II: Busar í Paradís (Revenge of the Nerds II: Nerds in Paradise)
Skothylkið (Full Metal Jacket)
Sólin var vitni (Evil Under the Sun)
Geimstöðin (Outland)
Hetjan Hávarður (Howard the Duck)
Einhver til að gæta mín (Someone to Watch Over Me)
Stattu með mér (Stand by Me)
Óvænt stefnumót (Blinde Date)
Með ástarkveðju frá Rússlandi (From Russia with Love)
Í greipum dauðans (First Blood). Þess má þó geta að í Rambo III nokkrum árum seinna, þar sem Stallone aðstoðar talibana í Afganistan, hét Rambo Rambó með ó-i.
Í návígi (At Close Range)

Hér fer síðan að syrta í álinn fyrir Víkverja og þessar myndir fengu engan íslenskan titil:

Footloose, Running Man, Johnny Handsome, Dead Poets Society, Spacballs, Batman, The Big Easy, Heartbreak Ridge, Firefox, Cobra, Tequila Sunrise, Rain Man, Dead Calm.

Fyrsta skipti í þrjú ár sem ég er ekki skikkaður til að vera viðstaddur þennan andskotans ÍMARK dag. Mikill léttir, frír bjór nær engan veginn að slá á þann hroll sem fylgir því að vera undir sama þaki og markaðshjörð landsins. Furðulegur þjóðflokkur og leiðinlegur í ofanálag.

Mér hefur hlotnast sá vafasami heiður að eignast mína eigin tribute síðu hjá Lauginum sjálfum. Undarlegt að ég er eignlega líkari JPV en sjálfum mér? Þetta var víst tekið á eins árs afmæli Striksins, seems like a million years.

Já, Laugurinn er að sjálfsögðu snillingur. Bara svona ef það skyldi hafa farið á milli mála.

Ekki er Hæstiréttur að fíla nektardans neitt sérstaklega. Dansinn má ekki fara fram í lokuðu rými þar sem lögregla getur ekki komið við eftirliti. Gildir þetta þá líka um hjólageymslur, læknabiðstofur og mátunarklefa? Innra eftirlitið á BadaBing! sendir Geira samúðar- og baráttukveðjur.

Heyrði ekkert nema óbirtingarhæft slúður í dag. Það var svo sem allt í lagi öllu verra var að ég fann það innra mem mér að ég hefði hvort eð er ekki kært mig um að birta þau? Hvað er að gerast? Er mér að vaxa samviska? Hafði af þessu nokkrar áhyggjur í strætó á leiðinni heim en róaðist eftir að ég tók Ofurhetjuprófið hjá Empire:

YOU ARE A SUPERVILLAIN

Sharp of suit and homicidal of mind, you are a professional super-powered criminal, dedicated to causing havoc and mayhem. A regular inhabitant of your local mental institution you have an unswerving hatred of your superhero nemesis and a brilliant flair for garish costumes and unwieldy supervillain monikers.
Given the opportunity to commit a simple crime you would rather endanger half the city's population, invite a camera crew and unleash a swarm of giant ants from another dimension. You enjoy being thrown through large buildings and witty banter while attempting to inflict a horrible death or plotting the demise of the planet.

HJÚKK! Á enn framtíðina fyrir mér á Séð&Heyrt levelinu.

Ætlaði að taka annað svona netfíflapróf hjá Gulla en það gekk ekki. Veit því ekki enn hvernig pornstar ég er í hjarta mínu. Laugurinn er búinn að búa til þetta líka fína Tómas Ragnarsson tribbjút. Eretta eitthvað flókið?

Bjargaði mér frá Guiding Light og frekari leiðindum með því að gleypa hnefafylli af íbúfeni. Leiðindin fóru svo sem ekki langt en ég mætti þó í vinnuna. Hef verið að velta fyrir mér hvernig ég á að farga mér og hallast enn að hengingunni þó einn félagi minn í Táfýluhorninu hafi eindregið hvatt mig til að stökkva.

Á þessum drottins degi árið 1985 kynnti Kóka Kóla Kompaní Cherry Coke ógeðið til sögunnar. Það er hvergi hægt að kaupa í verslunum í Reykjavík núna. Það er hins vegar hægt að kaupa Vanillu Kók enn þá. Einkennileg tilhneiging hjá þessum blóðidrifnu gyðingum að vilja endalaust vera að bragðbæta hinn fullkomna drykk. Það væri þá auðvitað helst gert með rommi, spurning um Bacardi Breezer - Coca Cola?

Kostuleg umræða á kvikmyndir.is um Daredevil. Búningurinn fer eitthvað í taugarnar á sumum en aðrir grípa til varna:

ps.Daredevil er ekki hommalegur
hann er THE MAN WITH OUT FEAR.

Held að DD sé yfirhöfuð ekkert hommalegri en allir hinir búningatöffararnir. Ben Affleck er aftur á móti alveg laus við að vera töff og það hefur ekkert með kynhneigð að gera. Á pappírnum er DD hins vegar með þeim allra svölustu.

Hef frestað drögum að sjálfsmorði þar sem hún Guðrún getur heilað öll mín mein gegn vægu gjaldi (geri ég ráð fyrir. Maður má velja upphæðina sjálfur):

Ég hef ákveðið að byrja at taka gjald fyrir þjónustuna mína.
Ég mun ekki gefa upp neina ákveðna upphæð, svo þíð hafið möguleika að borga mér það sem ykkur þykir samkvæmt fyrir þá þjónust sem ég veiti.

Þegar þið eruð búinn að borga, þá fæ ég e-mail frá PAYPAL.com (nú, ekki Guði?) með nafni ykkar og heimilisfangi sem ég mun nota til að styrkja tengslin við heilunina. Munið að nota leiðbeiningarnar á Heilunara síðunni.

Schnilld! Það er að segja ef Guðrún vikrar betur en þeldökki töfralæknirinn sem Gunnar í Krossinum seldi aðgang að (við réðum upphæðinni að vísu sjálf) í Smáralind. Viðskipti mín við alla þessa kristilegu kuklara minna mig samt alltaf á uppáhalds hryllingsmyndina mína, Angel Heart. Þar segir Séra John eftirfarandi:

I want you to show right now how much you love God! I want you to show as your tithe! I want you to open up your hearts! And open up your wallets! And open up your purses! And give it up! Praise the Lord! Somebody's been talking about me, talking about I've been riding around in a Cadillac! If you love me, and you wanna give to me, then I should be in a Rolls Royce!!

Jamm. Öll vitleysan er eins.

Ánamaðkar allra landa sameinist - gegn Hannesi!

Lengi lifi leiðindin! Að vera heima með flensu er ekki ósvipað því að vera atvinnulaus. Ferlega mind numbing. Sofnaði í sófanum yfir Tóný Bler á mánaðarlega blaðamannafundinum sínum á SKY. Boring. Horfði á Injustice for All: Part II á CartoonNetwork þar sem The Justice League; Batman, Superman, foxý Wonderwoman og fleiri leppalúðar í búningum tókust á við dauðveikan Lex Luthor, Jókerinn og fleiri vonda leppalúða í búningum. Ferlega er Batman nú alltaf svalur en Súperman að sama skapi glataður. Sofnaði yfir Power Puff Girls. Ferlega er samt MojoJoJo alltaf hress.

Pæliði aðeins í þessu. Fitubollan sem lék fitubolluna sem skaut Jackie Jr. í síðasta Sópranós þætti býr til alveg rosalega góðar súpur og á eigin heimasíðu - aðallega af því að hann drap Jackie Jr. Skot sem heyrðist út um allan heim.

Lér Meiðist og Hamlet er hálfslappur líka.

Ég er enn veikur og nennesseggi. Var eitthvað að dásama Zetu-Jones og bera hana saman við Ginu Gershon um daginn og þar sem Gina er öllum gleymd skulum við aðeins dusta rykið af minningu gellunnar.

Gina Gershon er ein flottasta gellan sem komið hefur fram á sjónarsviðið í Hollíwúddinu síðustu ár. Hún lifði Showgirls af, sem er afrek út af fyrir sig, en þar sem hún er óneitanlega töffari, þá fær hún ekki nógu spennandi hlutverk og virðist vera að festast í því að leika tíkur í aukahlutverkum. Gershon hefur rosalega ögrandi augnaráð, munúðarlegan og sérstakan munnsvip og það er eitthvað dýrslegt og hættulegt við hana. Hún er bara flottust.

Gershon fór á kostum sem sýningarstúlkudrottningin Cristal Connors í Showgirls eftir Paul Verhoeven og þrátt fyrri að myndin sé ódýrt rusl, þá er hún samt snilld og hefur náð "cult status". Það breytir því þó ekki að Showgirls slátarði nánast ferli allra sem komu nálægt gerð hennar, ef frá er talin margnefnd Gina sem stóð uppi með pálmann í höndunum og framhaldið lofaði góðu. Hún stripplaðist auðvitað svolítið fyrir Verhoeven í Showgirls en þvertók þó alveg fyrir það að endurtaka fótakrossleggingaratriðið hennar Sharon Stone úr Basic Instinct, en Verhoeven leikstýrði einmitt einnig þeirri mynd og vitleysingurinn Joe Esterhaz skrifaði bæði handritin.

Lessast fyrir Matrixbræður

Eftir Showgirls fór hún á kostum sem harðsnúna lesbían Corky í Bound eftir Wachowski bræður (The Matrix). Corky gekk í nærsbuxum með klauf, var liðtæk í pípulögnum og heillaði glæponagelluna Violet (Jennifer Tilly) upp úr skónum. Þær sváfu saman og stálu fullt af mafíupeningum frá Cesari (Joe Pantoliano) kærasta Violetar og drápu hann svo. Smart! Næst sáum við svo Gershon í hinni misjöfnu Touch með þeim Skeet Ulrich og Christopher Walken.

Hún setti svo smá kynþokka í snilldarmynd Johns Woo Face/Off, þar sem hún lék fyrrverandi kærustu og barnsmóður brjálæðingsins Castor Troy. Það er samt því miður þarna sem Gershon byrjar að verða svona bakgrunnsgella og hún er í svipaðri aðstöðu í Driven. Þar er hún fyrrverandi eiginkona Stallones, reið og bitur tík. Sorglegt hlutverk fyrir harðsoðna gellu sem á tvímælalaust að vera leading lady, en flott er hún, það langbesta við Driven.

Áður en Gershon sló í gegn með því að dilla sér í Showgirls lék hún smáhlutverk í myndum á borð við The Player, City of Hope, Jungle Fever (Spike Lee klippti að vísu atriðin hennar burt), Out for Justice með gamla taglinu Steven Seagal, Cocktail með fíflinu Tom Cruise, Red Heat með Schwarzenegger, hinni yfirmáta hallærislegu 3:15, 80´s smellnum Pretty In Pink og síðast en ekki síst lét hún sjá sig í nokkrum Melrose Place þáttum.

Vaknaði með beinverki og dúndrandi höfuðverk í morgun með þvílíka hálsbólgu að ekki leyndi sér að ég væri lagstur í pest. Alltaf gaman þegar slíkt gerist á fríhelgum.
Tók tvær parkódín og las svo í Molly Moon þangað til ég sofnaði.
Vaknaði nokkru síðar öllu hressari og tæmdi geymsluna til þess að tengdapabi gæti sótt þvottavélina sína. Fann slatta af góðum vídjóspólum (Ford Fairlane, Trading Places, Simpsons, Highlander, spaceballs, The Doors, Independence Day) en engar skemmtilegar bækur. Stóð í þeirri meiningu að geymslan væri full af þeim.
Hafði nú hugsað mér að blanda mér í hópinn sem telur ýmist allt frá 10 manns upp í 3000, eftir því hver telur, Fréttastofa Útvarps, Sjónvarps, Stöðvar 2, Ríkislögreglustjórinn, Ingvi Hrafn eða Stefán Pálsson. Veikindin komu í veg fyrir að ég léti sjá mig á Ingólfstorgi sem mér þykir miður þar sem ég hef hingað til einskorðað alla mína mótmælaþátttöku við fólskuverk Ísraela. Vona bara að ég fái fljotlega tækifæri til að mótmæla gerræðinu í Búskmanninum.

Lífið er skrýtið og fullt af tilviljunum. Ég sá Gulla í Poppi og Kóki í gær og gekk svo fram á Lauginn Sjálfan í Nóatúni áðan. Svaka sigling á Brain Police en milljónirnar ekki farnar að tikka inn.

Þetta tilskrif er ætlað mér og mínum til ánægju og yndisauka auk þess sem heimildagildi þessa fyrir sjálfan mig í fjarlægri framtíð er óumdeilanlegt. Huxa bara að ég haldi þessu eitthvað áfram þangað til eg byrja að drekka aftur.

Eins og tveir af fræknustu og ólíkustu bloggurum landsins hafa bent á í dag gerði ég heilmikla og háfræðilega úttekt á bloggi á síðum Fréttablaðsins í dag.

Ákvað að hafa einn hægri bloggara, einn vinstri, einn harðkjarna og einn öflugan, fyndinn og kjaftforan. Stebbifr var vitaskuld obvious first choice í hægri deildinni. Hann tók erindi mínu af þeirri stöku ljúfmennsku sem birtist í öllum hans skrifum og við lögðum fyrri væringar til hliðar og ræddum málin eins og tveir menn í sitt hvorum landshlutanum. Stebbi má líka eiga það að hann bað ekki um að fá að fara yfir það sem ég hafði eftir honum. Sumir viðmælendurnir vildu það og ég verð nú að viðurkenna það að þessi spéhræðsla hjá fólki sem viðrar þvottinn sinn á Netinu kom mér nokkuð á óvart. Það hefur að vísu komið greinilega í ljós undanfarið að bloggarar leggja það ekki að jöfnu að tjá sig í raunheimum og sýndarveruleikanum sínum. En Stebbi, sem hefði með réttu átt að óttast það mest að ég myndi leggja sér orð í munn, pældi ekkert í þessu. Sé í blaðinu að umbrotsmennirnir hafa þaggað niður í Stefáni í miðju kafi og legg áherslu á að ég hafði ekkert með það að gera.

Totil, nafni minn, var ekki síður hress þegar ég heyrði í honum: "Tóti?, blessaður Tóti hérna." Og stakk upp á því að ég væri orðinn geðveikur eftir þriggja mánaða fyllirí og væri farinn að hringja í sjálfan mig. Hann brást auðvitað ekki væntingum mínum ("Ég vil ekki fá viðtalið til yfirlestrar, er á móti slíkum vinnubrögðum.") og kom með kryddið sem vantaði í þetta. Verð samt að láta þess getið að ég nota aldrei teip enda gamaldags með eindæmum. Segulbönd eru bara til trafala í blaðamennsku og sennilega hefði Tóti ekki verið jafn hress með þetta ef því hefði verið spýtt á prent beint af bandinu.

Reyndi svo auðvitað að vanda mig eins og ég gat með Katrínu enda eru menn búnir að hóta mér því að hún stúti mér á blogginu ef einhverjar rangfærslur er að finna í þessu - því hefur jafnvel verið fleygt að hún stúti mér anyway.

Þór Steinarsson tók að sér að vera fulltrúi vinstri mannanna en mér fannst ómögulegt að vera að draga meintan besta bloggara landsins inn í þessa bloggumræðu eina ferðina enn og ákvað að leyfa Bloggara Dauðans að hvíla í friði. Reyndi þó að fá sorgasögur úr blogginu frá Betu Rokk. Hún var ljúfmennskan uppmáluð en er einfaldlega komin með upp í kok af fjölmiðlaumræðu, fair enough.

Við Salvör töluðum svo mikið og lengi um bloggið að hennar innlegg rann einfaldlega saman við megintextann en þar gat ég heldur ekki stillt mig um að vitna í Mikael Torfason sem missti Dr.Gunna í bloggið. Alltaf gott að sæka ummæli til strigakjafta og þar sem Sverrir Hermannsson hefur ekki, mér vitanlega, tjáð sig um blogg lá beinast við að ganga í smiðju Mikka.

Þá er þessi leiðinda Valentínusardagur og helsta framlag Bylgjunnar og Valdísar Gunnnarsdóttur til íslenskrar menningar að baki. Maður getur nú samt huggað sig við að þessi óþverri hefur líka borist út fyrir vetrarbrautina, þannig að við erum ekki alglötuð hérna á Klakanum. Fékk nefnilega póst frá George Lucas með yfirskriftinni:

Love means never having to say: "I´d just as soon kiss a Wookiee!"

Þar bendir hann mér á að ég geti keypt skemmtilegar ástarsögur um eftirlætis Star Wars parið okkar allra; Han og Leiu (and that certain Wookiee). Há ló ken jú gó?

Daredevil var frumsýnd úti á Valentínusardaginn og fær frekar morkna dóma. Hafi það ekki komið fram hérna þá Daredevil últra kúl comix hetja, ekki síst þegar snillingurinn Frank Miller fékk hann til meðferðar og færði okkur hina æðsilegu Elektru. Óttaðist það að vísu að þeir þarna í Hollíwúdd myndu klúðra þessu þegar það fréttist að þessi andskotans aumingi Ben Affleck ætti að leika hetjuna. Hann er viðbjóður sem ekkert getur. Þá virðist rauði búningurinn ekki alveg vera að virka í bíó og það segir sjálfsagt allt sem segja þarf um átfittið og frammistöðu Afflecks að Michael Clarke Duncan sem leikur tröllvaxna glæpaforingjann Kingpin sagðist, hjá Jay Leno, um daginn hafa sprungið úr hlátri í hvert skipti sem hann stóð frammi fyrir Ofurhuganum. Skerý hasarblaðahetja sem fær aðalbófann til að skella upp úr.
Maður lifir samt í voninni um að þetta sleppi fyrir horn og það er synd ef illa skólaðir íslendingar í comix fræðunum fái brenglaða mynd af þessari frábæru hetju í blockbustermynd með ömurlegum leikara.
Alias gellan Jennifer Garner leikur Elektru. Flestir eru hressir með það en ást mín og dýrkun á Elektru allt frá því 1980 og eitthvað gerir það af verkum að ég get eiginlega ekki séð neina leikkonu fyrir mér í hlutverki hennar. Þetta virkaði með Löru Croft og Angelinu en hún getur auðvitað ekki leikið þær báðar.

Nornir að kyrja í Sjónvarpinu. Hélt að nornir ættu að vera sexý og kúl?

Það er ferlega flottur treiler búinn að vera í gangi í bíó undanfarið. Í honum er hraðspólað í gegnum nýjustu Brian De Palma myndina Femme Fatale. Var að frétta af því að myndin kemur beint á vídeó. Það veit ekki á gott og miðað við feril De Palma sem er einn mistækasti leikstjóri kvikmyndasögunnar þá er þetta örugglega krapp. En treilerinn er flottur og frumlegur.

Draslið hans De Palma: Mission to Mars (2000), Snake Eyes (1998), Mission: Impossible (1996), Raising Cain (1992), The Bonfire of the Vanities (1990).

Gott frá De Palma: Dressed to Kill (1980), Carlito's Way (1993), Scarface (1983), The Untouchables (1987).

Hallærislegt, krúttlegt, skemmtilegt og svoldið sætt:
The Fury (1978), Carrie (1976), Sisters (1973), Body Double (1984).

Gandolfini í ham

Alltaf styttist í Sópranós 4 ágætt að dunda sér við að horfa á James Gandolfini í hinni frábæru True Romance frá árinu 1993. Þar sýnir hann á sér enn hörkulegri hlið en í The Sopranos, þegar hann lemur Alabama (Patricia Arquette) í stöppu í einu hrottafengnasta og eftiminnilegasta fúlmennsku atriði síðustu ára.

Óskarsverðlaunatilnefningarnar eru by the book að venju. Chicago er stórlega ofmetin og fær alltof margar tilnefningar. Aukahlutverkin má þó öll réttlæta Queen Laitfah er vel að sinni tilnefningu komin, sem og Zeta-Jones og maður myndi auðvitað ætlast til þess að John C. Reilly myndi taka þetta ef snillingarnir Paul Newman og Christopher Walken væru ekki þarna með honum. Walken er yndislegur í Catch Me If You Can en ef maður á að vera alveg fair þá á Newman að taka þetta. Hann var rosalegur í Road to Perdition.
Skil ekkert hvað er verið að útnefna Renee Zellweger fyrir aðalkvenhlutverk í Chicago, eins gott að Richard Gere fylgdi ekki með líka það hefði verið too much. Ég er skotinn í Sölmu Hayek og Nicole Kidman og vona að þær vinni báðar.
Akademían ætti svo að sýna sóma sinn í að verðlauna leikstjórann Martin Scorsese, löngu tími tilkominn og ef það væri eitthvert réttlæti til í Ameríku (það er það því miður ekki) myndi LOTR: The Two Towers taka bestu myndina. Titanic móralinn bjánalegi bendir hins vegar eindregið til þess að The Hours og Chicago bítist á um allt heila klabbið.

Ég fór að fikta í kóðanum á Badabing! í gær og er langt kominn með að eyðileggja síðuna. Kann nefnilega ekkert á þetta. Tilgangurinn var samt göfugur en ég ákvað að moka alls konar smáborgararusli á borð við leit.is, símaskránna, vísi.is og mbl.is úr tenglasafninu. Tók svo nokkra nýja töffara inn í staðinn.

anna.is er enn efst á blaði enda bæði konanmín og hönnuður þessarar síðu og því eins gott að hafa hana góða ef ég á að fá hana til að laga skemmdarverkin eftir sjálfan mig.

Laugurinn sjálfur, einnig þekktur sem Gunnlaugur Lárusson, er uppáhaldsfyrrverandivinnufélagi minn í öllum heiminum og algjört möst að hafa hann með. Líka um að gera að linka á Gulla áður en maður verður sakaður um að neimdroppa en hann er nefnilega að fara að meikaða með Brain Police. Voru í Mannlífi um daginn og því munum við væntanlega sjá þá á forsíðu Rolling Stone innan tíðar.

Nafni minn Hugleikur Dagsson er byrjaður að bulla á netinu og full ástæða til þess að fylgjast grannt með honum. Hann er auðvitað fyrirmyndarbíókrítíker, teiknimyndasögugúru andskotans, fyrrum leigupenni á Strikinu og ex-ið hennar Júlíu mágkonu. Góður drengur og glaður hann Hulli.

Ég hef áður hrósað öðrum nafna mínum og fyrrum þjáningabróður á vísi.is, Tóta Leifs, hérna og auðvitað fyrir lifandis löngu tími til kominn að linka á Totil.com.

Ég er ekki viss um að ég kunni mannganginn en Hrafn skráði mig engu að síður í þetta frábæra skákfélag sem hann er í forsæti fyrir. Ég kannast við nöfnin Karpov og Tal og það nægir mér til að hafa gaman af því að fylgjast með hinum geysiöfluga Hrók.

Jónas Tryggvi Svanfríðarson var alveg ómissandi í tölvunördabransanum á Strikinu. Drengurinn er eðal jafnaðarmaður og glaðværðin uppmáluð en það er samt svolítið stressandi að fylgjast með honum í peningavandræðum og tungumálaörðugleikum í Tékkó.

Internet Movie Database fær að halda sér. Nota hann ótrúlega mikið þó ég eigi auðvitað að kunna þetta allt.

Baggalútur. Það segir sig sjálft.

Fyrrverandi ritstjóri minn til afar skamms tíma Jónas Kristjánsson er enn skemmtilegur penni og yndislega ósvífinn á köflum þannig að það borgar sig að droppa inn hjá honum endrum og eins. Líka ágætt að láta einhvern pikka út fyrir sig áhugaverða punkta úr heimspressunni. Mestur fengur er þó sjálfsagt í leiðarasafni Jónasar sem hefur meira að segja komið af stað milliríkjadeilu með reiðilestrum sínum.

Hvað Múrinn varðar hef ég engar afsakanir (vona að þeir sem hneykslast noti þetta ekki mikið gegn mér, en ef svo er then fuck them and fuck you too). Hann er bara einfaldlega best skrifaða og að sjálfsögðu gáfaðasta pólitíska vefritið í þeirri ládeyðu sem ríkir á vefnum. Svo er bara best að játa það að menningarrýni systkinanna Ármanns og Katrínar er (oftast) eðalstöff.

Lífið er alveg dásamlegt í margbreytileika sínum þegar maður er á tvöföldum skammdegiskammti af prósakki. Veðrið nær ekki að stuða mann og brennivínsleysið er bara nett pirrandi, það er gaman í strætó og vonda kaffið í vinnunnni nær ekki einu sinni að eyðileggja morguninn.
Í dag gerðust þau undur og stórmerki að Múrverjar og Davíð sungu sama sálminn í nánast einum kór. Ármann og Stefán voru að vísu á undan þannig að Doddsson hefur væntanlega verið búinn að lesa Múrinn sinn áður en hann svaraði eldræðunni sem Ingibjörg Sólrún flutti víst með slíkum tilþrifum í Borgarnesinu í gær að sigurvíman er ekki enn runnnin af einhverjum í Samfokinu.

Davíð hefði samt alveg mátt vera kátari eftir að hafa kíkt á Múrinn þar sem það hefur víst verið hægt að ramba þaðan inn á jól.is og þar er verið að telja niður til jólanna og stemningin því bæði angurvær og falleg. Skemmtilegur jólahrekkur múrverjanna fór illa með teljara.is um leið og vaðmálskommarnir fengu ókeypis staðfestingu á því frá TeljaraJens að Múrinn er mikið vinsælli en hægriTíkurnar.

Er í vinnunni með eintómum vitleysingum þannig að ég fékk ekki að fylgjast með Silfri Egils (tilgangslaust að linka á síðuna) út af einhverjum andskotans fótboltaleik. Heyrði Egil samt segja frá því á landsfundi rauðhærðra hjá Gísla Marteini í gær að afi hafi haft frumkvæði að því að hann var ráðinn á Tímann sáluga, að sögn Egils til þess að bjarga ungum manni sem var fallinn í iðjuleysi. Annálað góðmenni hann afi minn.
Náði samt smá broti úr Silfrinu í hálfleik þar sem þeir tókust á subburitstjóri Séð&Heyrt og milljónamaðurinn Þorsteinn J. Sá síðarnefndi kann slúðurblaði allra landsmanna litlar þakkir fyrir fréttaflutning af brjáluðum stalker sem ofsækir Maríu Ellingsen. Þorsteinn J. er góður drengur og telur víst að Séð&Heyrt hafi nú náð botni íslenskrar blaðamennsku. Þetta er þó ekki alveg rétt hjá honum þar sem blaðið hefur ekki enn ráðið mig til starfa. Svaraði ekki einu sinni umsókn frá mér einu sinni þó ég sé einn slísíasti blaðamður landsins. Geri ráð fyrir að ég hafi verið over qualified og gert of miklar launakröfur.

Nenni engu og ætla því að birta þessa snilld eftir Byron þar sem hann færir góð og sannfærandi rök fyrir áfengisneyslu. Skál!

LINES INSCRIBED UPON A CUP FORMED FROM A SKULL

START NOT - NOR DEEM MY SPIRIT FLED;
IN ME BEHOLD THE ONLY SKULL,
FROM WICH, UNLIKE A LIVING HEAD,
WHATEVER FLOWS IS NEVER DULL.

I LIVED, I LOVED, I QUAFF´D, LIKE THEE:
I DIED : LET EARTH MY BONES RESIGN;
FILL UP-THOU CANST NOT INJURE ME;
THE WORM HATH FOULER LIPS THAN THINE.

BETTER TO HOLD THE SPARKLING GRAPE,
THAN NURSE THE EARTH-WORM´S SLIMY BROOD;
AND CIRCLE IN THE GOBLET’S SHAPE
THE DRINK OF GODS, THAN REPTILE´S FOOD.

WHERE ONCE MY WIT, PERCHANCE, HATH SHONE,
IN AID OF OTHERS´ LET ME SHINE;
AND WHEN, ALAS! OUR BRAINS ARE GONE,
WHAT NOBLER SUBSTITUTE THAN WINE?

QUAFF WHILE THOU CANST: ANOTHER RACE,
WHEN THOU AND THINE, LIKE ME, ARE SPED,
MAY RESCUE THEE FROM EARTH´S EMBRACE,
AND RHYME AND REVEL WITH THE DEAD.

WHY NOT? SINCE THROUGH LIFE´S LITTLE DAY
OUR HEADS SUCH SAD EFFECTS PRODUCE;
REDEEM´D FROM WORMS AND WASTING CLAY,
THIS CHANCE IS THEIRS, TO BE OF USE.

NEWSTEAD ABBEY, 1808.

Organistinn dregur Hafið inn í umræðuna í commentunum en ég get varla tekið þátt í henni.
Jamm það er best að ég játi það bara - ég hef ekki nennt að sjá myndina. Hef að vísu trú á því að hún sé hin besta skemmtun en þar sem annar maður tók að sér að skrifa um hana í Fbl. hefur ekkert rekið á eftir mér. Íslenskar kvikmyndir gera það sjaldnast.
Ég get hins vegar stytt Organistanum stundir með því að fræða hann um hvað Kristni Snæland, leigubílstjora, finnst um þetta meistaraverk Baltasars. Kristinn hefur skoðanir á nánast öllu milli himins og jarðar, eins og gengur og gerist með bílstjóra og annað fólk, og í blaði sínu Taxa-Tíðindum hefur hann meðal annars þetta að segja:

Nýlega sá ég kvikmyndina Hafið þá sýningu sorans og afskræmingu mannlegs samfélags. M.a. má velta fyrir sér í hverju það er fólgið í myndinni sem innlegg í umræðu um kvótaruglið, að sýna tengdadóttur útgerðarmannsins sjúga besefann á eiginmanninum eða hvort hugsanleg afskipti lögreglu af aðstandendum myndarinnar réttlæta það að svívirða lögreglumenn með því að gera lögregluþjóninn í myndinni að argasta fífli og gefa jafnvel í skyn að hann kynni að geta hugsað sér samfarir við sauðkind. Skömmu síðar sá ég svo Bílaverkstæði Badda, aðra mynd um skít, eymd og volæði. Var mér þá öllum lokið, væri virkilega ekkert til fyrir sjónum þeirra sem kalla sig íslenska listamenn en sori, skýtur og eymd? Mest öll þjóðin lofar og upphefur þessi verk listamannanna sem ég vildi fremur kalla skítadreifara þjóðarinnar.

Jamms, kæri Organisti, hvað segirðu við þessu?
Sjálfur er ég þannig gerður að ég sá það að loknum pistlinum að ég get ekki látið Hafið bíða öllu lengur. Kristinn sagði mér í hressilegu spjalli um daginn að samfaratilburðir þeir sem sýndir væru í Land Rovernum í myndinni væru einnig alveg út í hött. Það væri vissulega hægt að ríða í Land Rover en ekki svona með rassinn upp um topplúguna. Þá vita það líka allir sem kunna á kynlíf að það er ekki hægt að geraða í sundi á meðan maður treður marvaðann.

Meiri snilld úr Taxa-Tíðindum:

Tjöruhausar

Að undanförnu hefur að vetrarvenju borið mjög á því að tjara settist á kústhausana á þvottaplönum. Starfsmenn þeirra eru oftast afar þægilegir að skipta um þá og láta hreina hausa í staðinn.
ATH.
Þeir sem reykja og bera því tjöruhausa á herðunum geta ekki fengið þeim skipt á bensínstöðvunum.

svo mörg voru þau orð

Það er þetta með hann Eið. Það er margt við þessa furðufrétt Sunday Mirror að athuga en mér finnst svolítið undarlegt að enginn nema minn gamli miðill skuli þora/vilja/sjá ástæðu til að hreyfa við þessu viðkvæma máli.
Ég hef að vísu heyrt það úr einhverjum hring, veit ekki hversu innarlegum, að "fréttin" sé rætin moðsuða sem tjallarnir hafi bruggað eftir illa fengnum uppskriftum. Það er náttúrlega ferlegt að lenda í þessu en þar sem the bug is out there og grasserar á gelgjuvefjunum Tilverunni og Batman og gengur manna í millum með tölvuposti og yfir kaffi og sígarettum er varla hægt að láta eins og ekkert sé.
Vinklarnir eru margir á þessu og ekki útilokað að Osk Norfjoro sé líka fórnarlamb í þessu, enda úthrópuð sem rætin tík þessa dagana, ef um hráskinnaleik bresku hlandpressunnar er að ræða.
Það sem grefur þó fyrst og fremst undan trúverðugleika meintrar fréttar er að Fjölnir Þorgeirsson er sagður vera dansari. Fjölnir er frægur fyrir íslandsmet í íslandsmetum í hinum ólíklegustu greinum en mér vitanlega hefur hann aldrei verið bendalaður við dans - ekki einu sinni breikdans og þar sem Ísmaðurinn var nokkuð milli tannanna á bresku pressunni á þeim tíma sem allt lék í lyndi hjá honum og Ógnarkryddinu getur það ekki verið vandaður né áreiðanlegur blaðamaður sem stendur að baki þessari ítarlegu og stórundarlegu úttekt á blessuðum drengnum.

Ég hef skrifað um fjölmiðla, aðallega sjónvarp, í Fréttablaðið í nokkra mánuði. Það er ekki heiglum hent að skrifa um sjónvarp þar sem það er svo leiðinlegt og um sumar stöðvar getur maður skrifað minna en aðrar af því þær kosta peninga. Þar sem ég er jafnaðarmaður í hjarta mínu leiðrétti ég þetta misræmi með því að horfa ekki á neina stöð og skrifa svo um það sem ég heyri fólk tala um í strætó og á förnum vegi. Nú hefur komist upp um mig og því ekki um annað að ræða en að hætta að skrifa um sjónvarp eða byrja að glápa.
Ég er að vísu ekki tilbúinn til að viðurkenna það að það sem ég skrifa sé "rakalaust bull" þó ég hafi ekki alltaf séð þættina sem eru til umfjöllunnar en ef svo er hugga ég mig a.m.k. við það að stíllinn er helvíti góður og umbúðirnar skipta nú ekki minna máli en innihaldið, right?

Þetta var góð bíóhelgi og ef ég næ að halda mér á þessu tempói mun kvikmyndarýnirninn Tóti væntanlega snúa aftur innan tíðar. Byrjaði á SpyKids2 með dóttur minni og við vorum bara að fíla þetta ágætlega. Steve Buschemi er að þvælast þarna. Hann er alltaf betri en enginn og Banderas er ýktur og svalur.
Þá var komið að ljótu frönsku myndinni Irriversible sem er bara mjög fín. Nauðgunarsenan en löng og ljót og þetta slökkvitækisatriði sem mikið hefur verið skrifað um er auðvitað bara hreinn splatter. Þetta er sem sagt ekki mynd fyrir alla. Taldi samt ekki nema 5 manns sem gengu út af þessari laugardagssýningu klukkan 19.00. Þetta lið í Háskólabíói þarf samt aðeins að hugsa sinn gang - að hafa HLÉ í miðri nauðguninni er auðvitað eins vitlaust og hægt er að hugsa sér. Lauk þessu svo á Catch Me If You Can í kvöld. Áferðarfögur, sótthreinsuð, aðeins of löng mynd. Skemmtileg saga en ekki neitt voða spennandi. En þar sem ég þoli ekki Tom Hanks og er illa við DiCaprio og orðinn þreyttur á Spielberg hlýtur þetta að vera allt í lagi mynd þar sem ég eipaði ekki.
Fór á SpyKids í Smárabíói og stelpurnar þar voru með aditjúd af því að það var kominn fyrsti febrúar og ég er enn með gagnrýnandapassa frá því í fyrra. Þær létu mig borga fyrir miðana og ég er enn í rusli. Rosalega er orðið dýrt í bíó. Stelpurnar í Háskólabíó eru miklu almennilegri og voru ekkert að gera veður út af þessu. Allt best í Vesturbænum.