Þegar ég kem þreyttur heim úr vinnunni, er alltaf þægilegt að detta niður í sófann og kveikja á sjónvarpinu. Ekki til að heyra um Geirfinnsmálið eða horfa á Gísla Martein. Nei, ég þrái überhetjuna mína ÞorsteinJ!

Ekki auga er þurrt á mínu heimili þegar Þorsteinn skrúfar á innlifunina og kemur með einfaldar spurningar. Þegar sólaríumstrákurinn lítur djúpt inn í myndavélina verður mér alltaf hugsað til augnatillitsins sem border collie hundur nágrannans sendir mér þegar ég kem heim frá slátraranum. Biðjandi og óendanlega einfalt.

Þegar ÞorsteinnJ spyr Óla frá Ólafsvík hvort Beatles komi frá Langanesi, Liverpool, Lima eða Lausanne, sitjum við öll í spreng með krosslagða fætur í stofunni. Og svona viljum við hafa það.

Þorsteinn hefur kennt mér nýja evangelíið. Draumur minn er að fá 1 milljón + aukavinning( Visa-Gullkort með ótakmörkuðum yfirdrætti). Og það á ÞorsteinnJ að gefa mér. Og bara mér. Á besta útsendingartíma.

Svaraði ekki einu sinni umsókn frá mér einu sinni þó ég sé einn slísíasti blaðamður landsins. Geri ráð fyrir að ég hafi verið over qualified og gert of miklar launakröfur.

Hmmm
Það gæti þó ekki verið að þeir ráði ekki nema skrifandi fólk á Se&Hör

Þeir vilja blaðamenn á S&H, þú ættir að sækja um sem blaðamður á skólablaði kannski

Gengur meðferðin eitthvað illa Greifinnur minn?

Annars er mikið til í þessu hjá þér og Séð&Heyrt er vissulega skrifað af mikilli stílsnilli. Maður heldur bara áfram að æfa sig.

Já, þetta er leiðinda vesen að standa í.
Það eina sem bjargar meðferðinni er að það er selt innum gluggana hérna á Vogi.
Lifi frjáls verslun !