Laugardagur, 15. febrúar 2003
Vaknađi međ beinverki og dúndrandi höfuđverk í morgun međ ţvílíka hálsbólgu ađ ekki leyndi sér ađ ég vćri lagstur í pest. Alltaf gaman ţegar slíkt gerist á fríhelgum.
Tók tvćr parkódín og las svo í Molly Moon ţangađ til ég sofnađi.
Vaknađi nokkru síđar öllu hressari og tćmdi geymsluna til ţess ađ tengdapabi gćti sótt ţvottavélina sína. Fann slatta af góđum vídjóspólum (Ford Fairlane, Trading Places, Simpsons, Highlander, spaceballs, The Doors, Independence Day) en engar skemmtilegar bćkur. Stóđ í ţeirri meiningu ađ geymslan vćri full af ţeim.
Hafđi nú hugsađ mér ađ blanda mér í hópinn sem telur ýmist allt frá 10 manns upp í 3000, eftir ţví hver telur, Fréttastofa Útvarps, Sjónvarps, Stöđvar 2, Ríkislögreglustjórinn, Ingvi Hrafn eđa Stefán Pálsson. Veikindin komu í veg fyrir ađ ég léti sjá mig á Ingólfstorgi sem mér ţykir miđur ţar sem ég hef hingađ til einskorđađ alla mína mótmćlaţátttöku viđ fólskuverk Ísraela. Vona bara ađ ég fái fljotlega tćkifćri til ađ mótmćla gerrćđinu í Búskmanninum.
Lífiđ er skrýtiđ og fullt af tilviljunum. Ég sá Gulla í Poppi og Kóki í gćr og gekk svo fram á Lauginn Sjálfan í Nóatúni áđan. Svaka sigling á Brain Police en milljónirnar ekki farnar ađ tikka inn.
Ţetta tilskrif er ćtlađ mér og mínum til ánćgju og yndisauka auk ţess sem heimildagildi ţessa fyrir sjálfan mig í fjarlćgri framtíđ er óumdeilanlegt. Huxa bara ađ ég haldi ţessu eitthvađ áfram ţangađ til eg byrja ađ drekka aftur.