off record mars 2003
a long time ago...
|
 |
4 stjörnu blaðamaður (lúkkið sko)
Mánudagur, 31. mars 2003
Hitti hinn bakþenkjandi Þráinn Bertelsson í dag. Sá hafði séð til mín í Austurstræti um daginn með kók í gleri og sígarettu og hafði bara ekki séð jafn ekta blaðamann (þarf auðvitað ekki að taka fram að ég var í svörtum leðurjakka eins og allir alvöru blaðamenn) frá því hann var að byrja í bransanaum. Hann gaf mér fyrir lúkkið, alveg eins og í bíógagagnrýninni. Þessi stjörnugjöf var það besta við helmorkinn mánudag.
Annars er það að frétta að einn sá flottasti úr föruneyti hingsins, hann Aragorn, er staddur á landinu í gervi Viggos Mortensen. Sat á Prikinu í gær, dularfullur mjög, talaði ekki við nokkurn mann og skrifaði eitthvað í nótissubókina sína. Bíð spenntur eftir því að hann verði fyrir einhverjum skakkaföllum í bókabúð eða annars staðar og einhver bloggi um það og fái svo móðursýkiskast eftir á.
|
|
 |
 |
Prósahornið
Sunnudagur, 30. mars 2003
(Svona skrifa bara snillingar. Vanlíðan Marlowes sem lýst er með þessum orðum í The Little Sister eftir Chandler nær svona sammannlegri, alþjóðlegri skírskotun rétt eins og hægan, hægan kaflinn í Sjálfstæðu fólki. Svona líður mér a.m.k. á hverjum degi.)
The office was empty again. No leggy brunettes, no little girls with slanted glasses, no neat dark men with gangsters´eyes.
I sat down at the desk and watched the light fade. The going home sounds had died away. Outside the neon signs began to glare at one another across the boulevard. There was something to be done, but I didn´t know what. Whatever it was it would be useless.
|
|
 |
 |
Benefits of a classical education
Föstudagur, 28. mars 2003
Sé það á mbl.is að MR vann Éttu Pétur eina ferðina enn. Datt einhverjum eitthvað annað í hug? Sá smá brot af þessu á meðan ég var að bíða eftir The Osbournes og botna ekkert í því hvernig nokkur sem er vaxinn upp úr menntaskóla nennir að horfa á þetta. MR-ingar voru hálf taugaveiklaðir enda pressan mikil. Það hlýtur að boða heimsendi ef lið timburkofans við Tjörnina tapar þessu úr því sem komið er. Hættan var þó engin enda gat þetta MS-lið í besta falli ekki neitt. Sæt stelpa samt. Skemmtileg tilbreyting og til eftirbreytni. Þrátt fyrir sigurinn ættu MR-ingarnir að hengja sig. Að fokka upp Pilti og Stúlku og draga sýrutrippið Mann og konu inn í þetta. Við þessu liggur sama dauðarefsingin og að rugla saman Afródítu og Aþenu.
Konanmín er droppát úr MS og hélt með þeim. Ég er droppát úr MR og hélt með honum af gömlum vana (þessi skóli hefur auðvitað ekki verið worth shit eftir að Guðni hætti). Koxaði á stærðfræðinni og Hitlersæskumóralnum þarna á sínum tíma, en engu að síður góður skóli og allt það og skilar jafn miklu magni af dópistum og fyllibyttum út í samfélagið og aðrar menntastofnanir á þessu stigi.
Dvölin í MR gagnaðist mér samt ágætlega. Ég get enn gaulað Lorelei þegar ég er fullur og langar að tala útlensku og ég þurfti hvorki að opna bók né augun í eitt ár eftir að ég flutti mig yfir í hornstein menningarbæarins Kópavogs, MK. Ástæðan var einföld: Benefits of classical education, eða eins og Hans Gruber, vondi kallinn í Die Hard, orðaði það: "When Alexander saw the breadth of his domain, he wept for there were no more worlds to conquer." The benefits of a classical education.
Vona að MR-ingar geri þessi orð að mínum í nótt áður en þeir detta ofan í tjörnina spangólandi Ó Alte Búrsjennherlíkheit wóhinn bizt dú erswúndenn.
|
|
 |
 |
Aðgengilegt almenningi: Trúnaðarmál
Þriðjudagur, 25. mars 2003
Einhver bloggpían er að eipa af því EIR hafði það eftir bloggsíðunni hennar (þar er nú kominn þessi fíni disclaimer um að ekki megi vitna í síðuna án samþykkis bloggara. Tek samt sénsinn og linka á hana) að Chelsea Clinton hefði fengið synjun hjá henni í Pennanum-Eymundsson enda á hún víst á hættu að missa vinnuna. Er það út af því að EIR hringdi í hana eða af því að hún kjaftaði frá því á Netinu að viðskiptavinur PE fékk synjun á greiðslukorti? Nú vill fólk sjálfsagt kaupa sér klámblöð, mjólk, hleðslutæki, millistykki, skrúfjárn, brennivín og hass án þess að eiga það á hættu að það verði fréttamál. Hvað þá ef maður lendir svo í þeirri pínlegu aðstöðu að geta ekki greitt fyrir stöffið. Spurning hvort verslanir, olíufélög, ÁTVR, bókabúðir og aðrir dílerar verði ekki að setja það í siðareglur starfsmanna hverju þeir megi slúðra, bæði í saumaklúbbum, heitu pottunum og á Netinu (Það er faktískt frétt í sjálfu sér að einkalífi þekktra einstaklinga standi ógn af tjáningarþörf ósýnilega fólksins sem flytur greinargóðar fréttir af öllu sem á daga þess drífur á Netinu).
Starfsfólk í heilbrigðisþjónsustu er bundið þagnarskyldu og fer líklega ekki að blogga um brjóstastækkanir, umskurði, ilsig og æxli? Ef einhver læknir tæki sig hins vegar til og bloggaði um að hann hafi lagað eyrun á Toný Blair er ég ansi hræddur um að blaðamenn færu á stúfana og könnuðu málið. Why the hell not?
Sjálfur las ég þessa Chelsea frétt hjá annarri bloggellu. Finn enga disclaimera hjá henni og gef henni því orðið:
vá...chelsea clinton kom í búðina. æsa afgreiddi hana og hló æðislega að henni því hún var ekki með inneign á kortinu sínu. svo fattaði hún að mastersgráðurríkisbubbinn stígur ekkert sérstaklega í vitið því hún var að leita að rafmagnsklóm inní bókabúð. ýkt heimsk...
Alveg fyrirmyndarfrétt enda Beta löngu búin að sýna það og sanna að hún er með nef fyrir slíku.
|
|
 |
 |
Ég skal mála allan heiminn...
Þriðjudagur, 25. mars 2003
Gamlir vinnufélagar mínir hafna því alfarið að ég hafi verið með krónískan fýlusvip í áraraðir. Jónas dregur þetta í efa í kommentunum og Laugurin sjálfur hefur gert vísindalega úttekt á þessu. Þar hafiði það. Hvernig getur maður svo verið í fýlu þegar maður er lesinn meira en Mogginn. Verst að maður verður lílkega að fara að vanda sig.
Skattskýrslan er ekki heldur að bögga mig. Aldrei verið einfaldari. Tekjur á árinu = 0 kr. Hlaut að koma að því að maður fyndi eitthvað jákvætt við sviknar launagreiðslur.
|
|
 |
 |
Nótt ljótu eyrnalokkanna
Mánudagur, 24. mars 2003
BadaBing.is er eini íslenski vefmiðillinn sem lýsir beint frá Óskarsverðlaununum. Þetta hefur ekki verið gert síðan á Strik.is árið 2001 en þá var Steve Martin, líkt og nú, hálf misheppnaður gestgjafi hátíðarinnar. Russell Crowe og Gladiator unnu og Björk mætti í svanslíki.
Steve Martin var ekki ömurlegur í opnunar stand upinu en skaut samt oft yfir markið í ósmekklegheitum (Afganistan djókar, comon) og greinilegt að Nicole Kidman (ógeðslega sæt by the way) var ekki að fíla skotin frá kauða. Polanski brandarinn virkaði samt (Roman Polanski is here. Get him!).
Stemningin var eitthvað morkin frá byrjun (liðið sem þetta ömurlega fréttalið náði í spjall í upphituninni var ótrúlega fúlt og phony. Spurningarnar að vísu út í hött en þetta showbis lið á að kunna að tækla svoleiðis) og ef þetta tekur ekki kipp verða ljótu eyrnalokkarnir hjá Julianne Moore og J.Lo það eftirminnilegasta við kvöldið. Kidman is wearing a strappy black dress and Julianne Moore is sporting a long green number with matching earings. (Heimild: SKY)
Sætt þegar það var klappað fyrir Mickey Rooney og Chris Cooper mátti alveg vinna best supporting actor. Hann er flottur og kom sterkur inn með friðinn. Christopher Walken er auðvitað minn maður (með flottasta hárið, klikkar ekki) og Paul Newman er eins og afi manns en Cooper var samt vel að þessu kominn.
Zeta-Jones var flott á sviðinu með Queen Latifah og Zellweger er að sama skapi búin að vera eins og fífl. Alltaf eins og hún sé með sítrónu í kjaftinum, grettin og ljót. Ofmetin hallærispía sem hefur ekkert með verðlaun í kvöld að gera.
Sean Connery mætti últra kúl, að vanda, til að afhenda best supporting actress verðlauninn og lét kærustuna sína úr Entrapment hafa styttuna. Jamms. Ólétta konan vann og það var bara voða sætt. Fór ekki einu sinni að grenja þó hórmónin séu örugglega öll í fokki. Zeta er sæt og flott og ég er sáttur.
Besta erlenda myndin: Nirgendwo in Afrika frá Þýskalandi. Undurfögur Salma Hayek kynnti og afhenti. Hún er í náðinni hér og hefur alltaf verið.
Þarna missir Stöð 2 sambandið við gervihnöttinn og vitringurinn sem er að tjá sig á íslensku getur skellt á skeið. Hann er búinn að stúdera þetta svo voða vel. Hann hefur að vísu vit á að þegja þegar stjörnunar tala, það er meira en hægt er að segja um suma.
Partíið er að pikka upp og þetta er orðið alveg eins og venjulegt Óskarskvöld, samt eins og á fast forward en það virðist næstum alveg hafa tekist að útiloka stríðið. Smá skot af og til þó, sem betur fer. Frida væri til dæmis með okkur á móti stríði ef hún væri ekki dauð. Mikið klappað.
Fokk. Einn og hálfur tími eftir. Ég er ekki að nenna þessu. Tími fyrir Thule.
Þessir auglýsa á Óskarsnótt: Stöð 2, aðallega, Pizza Hut og eitthvað.
SKAMMASTU ÞÍN BUSH! Yes, yes, yes. Michael Moore eipaði á Bush og stríðið þegar hann tók við Óskarnum fyrir Bowling for Columbine. Þetta er aðalgaurinn þessa dagana. Hollywwodhyskið missti andlitið af hneykslun og reyndi að baula okkar mann niður. Svona á þetta að vera. Sem betur fer eru ekki allir töffarar útdauðir. Hann dró kosningaúrslitin og allt inn í þetta. Steve Martin reddaði þessu svo með djóki og sýningin hélt áfram.
OHH. Byrjar Bono, sá armi djöfull og fúli dvergur að gaula.
Ég fer alltaf næstum því að gráta þegar Hollywood minnist þeirra sem létust á árinu:
George Roy Hill
Billy Wilder
James Coburn
Richard Harris
Horst Buchholz
Rod Steiger
J. Lee Thompson
Dudley Moore
Milton Berle
Ha? Brody vann Day-Lewis. Standing ovation og læti. Nice surprise. Þakkar mömmu og pabba og gamla perranum Polanski og þaggar niður í bandinu. Dapur yfir því að taka á móti verðlaunum á þessum ömurlegu tímum. Klappaður niður í anti-war ræðunni. Fékk ekki betur séð en Day-Lewis, Cage og Nicholson samgleddust fölskvalaust með honum. (alltaf spurnig með Michael Caine. Hann er svo helvíti frekur). Fallegt.
Dustin Hoffman sæmilega stilltur að kynna The Pianist.
YES!!! Unfokkingbílívable. Eminem vann Bono!!! Magnað. Til hamingju Slim Shady. Þetta er bara að verða hið besta kvöld. Nú þarf Kidman bara að vinna og þá fer ég glaður að sofa á sóffanum.
Bíðið, bíðið. Peter O´Toole er að fá viðurkenninguna. Meryl Streep að dásama Arabíu Lawrence. Heimska pakk að láta hann ekki fá styttu þá.
Gæsahúð all over. Here´s looking at you gamla fyllibytta.
Það er til réttlæti í gerviheiminum. Nicole Kidman vann og Zelweger tapaði. Kidman er bara æði. Afsakaði það að hún skildi mæta á stríðstímum með móður sína og dóttur með sér. Það var great carrier move að losna við helvítis dverginn. Ég játa það fúslega að ég grét með henni enda er hún klassakona sem fellir tár með stæl, ólíkt Gwyneth Paltrow.
Jahérna. Adaptation. var ekki besta aðlögunin heldur The Pianist og handritshöfundurinn sagðist ekki eiga verðlaunin skilið og benti á Polanski. Almodóvar vann svo fyrir besta handritið. Ótrúlega líkur Stebbafr. í útliti. Kannski verða Innherjar einhvern tíma bíómynd.
Jæja, það má alveg fara að wrappa þessu upp. Vinna í fyrramálið og svona.
ÞETTA ER SÖGULEGT. POLANSKI VAR VALINN BESTI LEIKSTJÓRINN. Ótrúlegt, æðislegt, frábært. Sorrý Marty. Þetta leiðinda kanapakk ætti að fara að hleypa manninum aftur inn í landið. Þetta er betra en maður hefði getað hugsað sér. ÆÐI BARA.
Oh, well. Chicago fékk verðlaunin fyrir bestu myndina. Skiptir engu önnur verðlaun kvöldsins skyggja algerlega á bestu myndina. Ég ætla að klára bjórinn og fara að sofa. Skál fyrir Polanski! (og Eminem og Kidman).
PAR KVÖLDSINS: Jack Nicholson (með sólgleraugun) og Nicholas Cage í fremstu röð, skælbrosandi og í pottþéttu partístuði þó þeir hafi ekkert unnið.
|
|
 |
 |
Þegar Björn skammaði mig
Sunnudagur, 23. mars 2003
Ég lærði það af Lauginum sjálfum að það er ágætt að tékka á sjálfum sér í leitarvélum svona af og til. Prufaði það og fann einar fimm síður þar sem ég kem við sögu. Hallgrímur Helgason birtir eitthvað stöff af Pressunni um nöldur á aldarafmælisári Laxness og Mikael Torfason birtir umsögn mína um Gemsa á síðunni sinni. Ég var svolítið örlátur á stjörnunar enda hef ég gaman af kjaftforum og útúrdrukknum unglingum. Á heimasíðu JPV-Útgáfu erum við saman félagarnir Jakob Bjarnar og ég að hrósa Óvininum og Bæjarins Besta hefur séð ástæðu til að húkka greinum eftir mig af Pressunni. Vissi ekkert af þessu en var hins vegar búinn að gleyma rúsínunni í pylsuendanum sem ég fann hjá Birni Bjarnasyni. Hann fór í fýlu á á tímum Árnamálsins þegar ég sendi honum spurningalista á meilinu. Þetta voru spurningar sprottnar upp úr vangaveltum um ábyrgð hans á Árna. Ég hélt ég væri að vinna vinnuna mína en var víst að leggja lykkju á leið mína til að gera hlut hans sem grunsamlegastan. Ég vissi það að vísu ekki sjálfur en fannst ekki ónýtt að komast á sakamannbekk með Sigurði A., Jónasi Kristjánssyni og Birgi Guðmundssyni. Those were the days. Ég tek þetta dæmi af Sigurði A. Magnússyni til að benda á haldleysið í málflutningi þeirra, sem vilja draga þá ályktun af gjörðum Árna Johnsens, að allir stjórnmálamenn séu meira og minna spilltir og fleirum beri að víkja en Árna. Er forvitnilegt að kynnast þeim vinnubrögðum, sem er beitt til að komast að niðurstöðum í því skyni að koma pólitísku höggi á andstæðinga sína. Fyrir utan þá Sigurð A. Magnússon og Jónas Kristjánsson, ritstjóra DV, hafa þeir Þórarinn Þórarinsson á Strik.is og Birgir Guðmundsson á DV lagt lykkju á leið sína til að gera hlut minn sem verstan í þessu máli. Læt ég þeirra þá ekki getið í þessu sambandi, sem kjósa að kannast ekki við skoðanir sínar heldur birta þær undir dulnefni í bréfadálki einhverra vefsíðna.
Sá The Hunted um helgina. Hún er vond. Las Sjónhverfingar Hermanns Stefánssonar og hafði nokkuð gaman af. Nenni hins vegar ekki að skrifa um þetta núna enda tímabært að fara að hella upp á rótsterkt og gera klárt fyrir Óskarsvaktina. Fjórir bjórar on stand by í ísskápnum ef það sækir að manni svefn eða Steve Martin klúðrar þessu. Ég veðja á það. Hann veldur þessu engan veginn.
|
|
 |
 |
Fúll á móti
Föstudagur, 21. mars 2003
Djöfull er mikið til af heimsku og leiðinlegu fólki í heiminum. Þetta er spurning um að kála sér eða drepa alla aðra. Við Bush hugsum voðalega svipað þessa dagana enda er það oft á vorin sem vér hinir þunglyndu gefumst endanlega upp. Óþolandi þegar allt þetta helvítis skítapakk fer að brosa allan hringinn með hækkandi sól. Þá verður manni oft hugsað til bláu dráttartaugarinnar í skottinu eða Tomahawk eldflauganna sinna. Biggi situr andspænis mér í vinnunni. Hann spurði mig í dag hvað við værum búnir að þekkjast lengi. Tæpt ár gerði ég ráð fyrir. "Þannig að við erum komnir á það stig að ég get spurt þig persónulegrar spurningar án þess að þú móðgist"
Sjúr. Ekkert mál.
"Nú er ég búinn að sitja á móti þér í dálítinn tíma. Getur verið að þú sért með krónískan fýlusvip? Nú held ég að þú sért ekkert í vondu skapi núna en samt ertu með þennan svip." Þetta samtal var eitthvað á þessa leið og ég get nú ekki sagt annað en að mér þyki svolítið vænt um að Biggi skuli veita þessu athygli en þetta er alveg rétt. Þessi athugasemd Bigga vakti enn meiri gleði hjá Önnu sem er búinn að vera að skamma mig fyrir þetta, ja sjálfsagt í einhver ár. En hvað getur maður gert þegar maður er generally pissed?
Hef alltaf ætlað að stela grafskriftinni frá Blackadder og það stendur enn: Here lies Thorarinn Thorarinsson - and he´s bloddy annoyed.
Líklega getur ekkert breytt þessum króníska fýlusvip nema brennivín eða skurðaðgerð en þá á ég á hættu að verða eins og gamla goðið mitt hann Mickey Rourke. Ég hef bara ekki á mér heilum tekið síðan ég sá þetta á Sky. Feisið á einum mesta töffara the nineties er engu betur á sig komið en smettið á Wacko Jacko. Eina huggunin er auðvitað að Mikki var boxari. Það er heimskur guð sem stjórnar heimi sem leyfir Tom Cruise að verða að stórstjörnu og lætur menn eins og Mikka verða dópista, aumingja og fífl.
Einhver Óli hefur lög að mæla. Duran Duran ER vanmetnasta hljómsveit í heimi. Þetta liggur auðvitað í augum uppi ef fólk er ekki þeim mun heimskara, yngra eða ömurlegra.
|
|
 |
 |
Five to One beibí
Fimmtudagur, 20. mars 2003
Hafði ekki geð í mér til þess að sitja og skrifa opnu um Óskarsverðlaunin í skugga stríðs á meðan sómakært fólk stóð, í hávaðaroki, úti á Lækjartorgi og mótmælti stríði í Írak með þátttöku Íslendinga. Við Guðmundur Steingrímsson Hermannssonar drifum okkur því í mótmælin og máttum dúsa í vinnunni langt fram á kvöld fyrir vikið (ekki það að það hafi ekki verið þess virði). Það fer örugglega um Halldór Ásgrímsson þegar hann fréttir að tveir genasýktir framsóknarmenn, sem hefðu getað orðið helstu vonarpeningar þessa guðsvolaða flokks, hafi gert sér ferð til að mótmæla stefnu hans í utanríkismálum. he he. Ég hef nú aldrei haft mikla trú á (friðsamlegum) mótmælum en hún fer stigvaxandi með hverjum degi sem líður. Skondið að sjá Villtu vilja milljón kallinn í kommahamnum. Klæðir hann betur en kapítalísk sviðsljósin á Stöð 2. Tillaga að nýju slagorði: "Engin svör fyrir peninga! Engin svör fyrir peninga. Hafðu það Þorsteinn J."
Held að séra Örn Bárður sé aðeins að missa sig í þessu öllu saman. Ræðan hans breyttist amk í hálgert stand up á la Guðni Ágústsson. Skil líka ekkert í klerki að hreinsa hendur sínar og mótmælenda af rauðri málningu þeirra manna sem skvettu á stjórnarráðið. Það var bráðsniðugt. Fíla heldur ekki að vera sagt að biðja fyrir hermönnum beggja liða, hundheiðinn maðurinn. Auk þess sem menn sem eru reiðubúnir til þess að herja á aðra með vopnum í þeim tilgangi að drepa þá verða bara að gjöra svo vel að sætta sig við það að stríð er banvænn bransi og þeir geti sjálfir drepist.
Við Guðmundur erum eitthvað komplexaðir og gátum bara ekki tekið þátt í hrópunum. Þá birtist sem betur fer hann Biggi í Maus og hélt uppi heiðri blaðamannatöffara Fréttablaðsins: "Ekkert blóð fyrir olíu!" Töffið lak svo af mótmælunum þegar byrjað var að kyrja we will prevail eða eitthvað í þá áttina. Það er lame mótmælasöngur. Mæli með að fólk öskri frekar Doorslög. The End, Five to One og Unknown Soldier steinliggja.
Já og bara svona for the record og fyrir Stefán Pálsson, Sverri Jakobsson og aðra sem verða stöðugt fyrir barðinu á teljarafötlun lögreglu og fjölmiðla þá er Billi ljósmyndari klár á að fjöldinn hafi verið nærri 5000. Það er víst ekkert mál að telja þetta, taka bara nokkrar myndir yfir fjöldann, skipta niður í reiti og telja hausa. No big deal. Five thousand. Gott mál.
Five to One
Yeah, c'mon, Love my girl
She lookin' good, C'mon, One more
Five to one, baby
One in five
No one here gets out alive, now
You get yours, baby
I'll get mine
Gonna make it, baby
If we try
The old get old
And the young get stronger
May take a week
And it may take longer
They got the guns
But we got the numbers
Gonna win, yeah
We're takin' over
Come on!
Yeah!
Your ballroom days are over, baby
Night is drawing near
Shadows of the evening crawl across the years
Ya walk across the floor with a flower in your hand
Trying to tell me no one understands
Trade in your hours for a handful dimes
Gonna' make it, baby, in our prime
Come together one more time
Get together one more time
Get together one more time
Get together, aha
Get together one more time!
Get together one more time!
Get together one more time
Get together one more time
Get together, gotta, get together
Ohhhhhhhh!
Hey, c'mon, honey
You won't have along wait for me, baby
I'll be there in just a little while
You see, I gotta go out in this car with these people and...
Get together one more time
Get together one more time
Get together, got to
Get together, got to
Get together, got to
Take you up in my room and...
Hah-hah-hah-hah-hah
Love my girl
She lookin' good, lookin' real good
Love ya, c'mon
The Unknown Soldier
Wait until the war is over
And we're both a little older
The unknown soldier
Breakfast where the news is read
Television children fed
Unborn living, living, dead
Bullet strikes the helmet's head
And it's all over
For the unknown soldier
It's all over
For the unknown soldier
Hut
Hut
Hut ho hee up
Hut
Hut
Hut ho hee up
Hut
Hut
Hut ho hee up
Comp'nee
Halt
Preeee-zent!
Arms!
Make a grave for the unknown soldier
Nestled in your hollow shoulder
The unknown soldier
Breakfast where the news is read
Television children fed
Bullet strikes the helmet's head
And, it's all over
The war is over
It's all over
The war is over
Well, all over, baby
All over, baby
Oh, over, yeah
All over, baby
Wooooo, hah-hah
All over
All over, baby
Oh, woa-yeah
All over
All over
Heeeeyyyy
|
|
 |
 |
Lokaaðvörun (stund sannleikans nálgast)
Þriðjudagur, 18. mars 2003
Þeir hjá Samlíf fá 10 fyrir tímasetningu. Var að fá frá þeim "Lokaaðvörun" vegna vangreiddra iðgjala af líftryggingunni minni.
Hafi ekki verið samið við félagið um greiðslu innan 10 daga [eru þessir helvítis gálgafrestir orðnir trend?] frá dagsetningu þessa bréfs verður neðangreind trygging felld vegn avanskila samkvæmt skilmálum félagsins.
Lungnabólga dauðans á leiðinni frá Hong Kong og Búss að fara að starta stríði og þá hóta þeir að fella líftrygginguna. Tilviljun eða markaðssetning? Double featrue planið virðist ætla að ganga upp í kvöld. Búinn með J.Lo og treysti mér enn á Lilyu klukkan 22.30. Fokkaði þessu aftur. Fór klukkutímavillt og rankaði við mér þegar ég sá Loga Bergmann á skjánum. Það þýðir að klukkan er amk 22 og skepnurnar í bíóinu sem virðast staðráðnar í að koma í veg fyrir að ég sjái myndina hafa flýtt sýninngunni frá 22.30 til 22.10. Var einhver að tala um samsæri?
Laugurinn, elskulegur, heitir Búss helvítis búss á MSN þessa stundina. Jamm, þetta eru daprir tímar. Var í vinnunni klukkan 09.30 og fór ekki að mótmæla við Stjórnarráðið. Hélt ég væri enn þessi I couldn´t care less týpa en einhverra hluta vegna er ég með nagandi sektarkennd. Fékk þetta ljóð í pósti frá Ljósálfi í dag og endurvek því Ljóðahornið:
Þula frá Týli
Horfumst í augu
fögnum morgunhvítri sólinni
laugum iljar okkar í dögginni
biðjum um frið
leggjum grasið undir vanga okkar
vermum frækornið í lófa okkar
stígum varlega á moldina
biðjum um frið
borum fingrinum í sandinn
sendum vísuna út í vindinn
speglum okkur í hylnum
biðjum um frið
reikum um fjárgöturnar
teljum stjörnurnar
hlustum á silfurbjöllurnar
biðjum um frið
göngum að leiði móður okkar
göngum að leiði föður okkar
minnumst hins liðna
biðjum um frið
tökum í hönd systur okkar
tökum í hönd bróður okkar
lyftum því sem er
biðjum um frið
lítum í vöggu dóttur okkar
lítum í vöggu sonar okkar
elskum hið ókomna
biðjum um frið
horfumst í augu
horfumst í augu gegnum fjarlægðirnar
horfumst í augu gegnum aldirnar
biðjum um frið.
-Jóhannes úr Kötlum
|
|
 |
 |
Organistinn fer á kostum
Mánudagur, 17. mars 2003
Einn ágætur fastagestur hér á BadaBing!, Organistinn, fer á kostum í kommenti hér fyrir neðan og ég sé mig tilneyddan til að birta innlegg hans. Hann er þá fyrsti gestapenninn sem birtist á BadaBing! ef frá er talinn Laugurinn sjálfur, en bíórýni hans var birt unbdir liðnum "aðrir" á gamla BadaBing! anna.is á eftir að importa það hingað.
Námskeiðslýsig Organistans á umdeildu bloggnámskeiði sem kenna í íslenskuskor heimspekideildar HÍ í vetur hittir beint í mark. Annars tók ég eftir því að fólk er að auglýsa eftir námskeiðislýsingu og slíku fyrir Blogg, blogg, blogg! Organistinn var svo heppinn að komast yfir frumdrög að fyrirlestraskránni á ónefndri skrifstofu á Árnagarði. Hér er þetta:
Blogg, blogg, blogg! (5e)
Vormisseri 2004. Árnagarður.
I. BLOGG OG BÓKMENNTIR:
Ástráður Eysteinsson, prófessor. Blogg sem nútímabókmenntir.
Guðrún Norðdal, dósent. Rannsókn á stafsetninga- og málvillum á fimmtíu íslenskum bloggsíðum.
Mörður Árnson, íslenskufræðingur. Málfar á bloggara.
Stefán Snævarr, dósent í heimspeki við háskólann í Lillehammer í Noregi. Blogglenska sem ógnun við sjálfstæði og menningu Íslands.
Matthías Viðar Sæmundsson, dósent. Þjóðfélags- og menningargagnrýni á bloggsíðum.
II. FÉLAGSFRÆÐI BLOGGS:
Stefán Friðrik Stefánsson, pizzusendill. Bloggsíða sem tæki til að kyssa rassinn á ráðandi öflum.
Dr. Gunni, radio personality. Blogg as an instrument to pick up young chicks for sex, and to connect with your drug dealer.
III. BLOGGTÆKNI:
Björn Bjarnason, alþingismaður. Bloggað með zetum og prik í rassinum -- hvernig hægt er að halda úti nákvæmri dagbók á vefnum um áraskeið án þess að segja skapaðan hlut um líf sitt.
Anna-punktur-ís, skrifstofustjóri. Bloggað á klósettinu -- hvernig hægt er að blogga einu sinni í mánuði og segja allt um líf sitt.
Þórarinn Þórarinsson, blaðamaður. Hvernig hægt er að rækta hriðfífl við bloggsíðu -- Refurinn Loki og Organistinn: a case study.
Jón Steinar Gunnlaugsson, prófessor. Ódýrt blogg í svörtum römmum: Mogginn sem bloggmiðill og Styrmir sem webmaster.
IV. SÁLFRÆÐI BLOGGS:
Þórarinn Leifsson, grafískur hönnuður. Blogg sem tæki til að lina sársaukann og bæta ímyndina þegar maður er að breytast úr kúl hippster í feitan sköllóttann smáborgara með eigin atvinnurekstur.
Ármann Jakobsson, menntaskólakennari. Stalking bloggara og sálræn vandamál í kjölfarið.
Jónas Kristjánsson, ritstjóri og Ágúst Flygenring, nemi. Blogg til að aflétta kynferðislega spennu. Tvær kynslóðir íslenskra
intlelligenta rúnka sér við súpergelluna Moreen Dowd.
Ég verð að viðurkenna að ég hélt bara að þetta væri the real thing þar til ég sá að ég og Stebbifr. vorum ásamt eiginkonu minni í hópi fyrirlesara.
Organistinn er dularfullur mjög og virðist oft vita meira en eðlilegt getur talist. Stebbifr hefur meira að segja lagt orð í belg í kommentunum og þvertekur fyrir það að hann sé pizzusendill. Þá spyr hann Organistann hvort hann eigi eitthvað heimili á vefnum.
Organistinn hefur engu svarað umn það enn en stundum finnst mér hann grunsamlega nálægur, ekki síst á Öskudaginn.
|
|
 |
 |
Á hverfanda hveli
Mánudagur, 17. mars 2003
Það ætlar ekki að ganga þrautalaust að sjá Lilyu 4-Ever. Þorði ekki öðru en að skella mér í Sambíóið við Hagatorg klukkan 22.30 í gærkvöld, eftir 10 tíma sunnudagsvakt. Það var uppselt þannig að það hefði verið bloody ironic ef þetta hefði verið síðasta sýningin. Markaðsmenninrir hafa hins vegar látið undan þrýstingi okkar og ég frétti að búið væri að festa kaup á myndinni og hún verður sýnd eitthvað áfram. Spurning að taka Sópranós upp á eftir og drífa sig. Verð örugglega að sjá Maid in Manhattan á morgun. Ekki má láta Lopez bíða lengi eftir krítík, right?
Jæja, minnihluti heimsbyggðarinnar fær stríðið sitt langþráða á næstu dögum. Fáránlegt þetta moment of truth bull í Bush. Skrifar handritshöfundur Independence Day (I saw...its thoughts. I saw what they're planning to do. They're like locusts. They're moving from planet to planet...their whole civilization. After they've consumed every natural resource they move on...and we're next. Nuke 'em. Let's nuke the bastards) ræðurnar hans?
Pabbi gaf mér skemmtilegt plaggat í gamla daga. Það var prentað af einhverri herstöðvaandstæðingakommasellunni og þar var búið að splæsa Ronald Reagan og Margaret Tatcher inn í hlutverk Clark Gable og Vivien Leigh í Gone With the Wind plaggatinu. Þessi bíómynd kommanna hét vitaskuld á Hverfanda hveli eða eitthvað í þá áttina. "Hún lofaði að fylgja honum á heimsenda. Hann lofaði að vísa veginn." Og Tatcher mændi ástaraugum á Ronbo. Gott ef myndin var ekki sögð framleidd af Árvakri og leikstýrt af Geir Bielderberg? Þetta var fyndið plaggat. Hvernig fór áráttusafnari eins og ég að því að týna því? (Einhvern veginn hurfu nú DuranDuran plaggötin líka).
Á þessum árum var maður alltaf jafn hissa þegar maður vaknaði og The Day After var ekki runninn upp. Það var eitthvað svo eðlilegt að þessi skötuhjú myndu steypa öllu í glötun.
Svo róaðist þetta allt saman og maður gerðist svo vitlaus að þora að fjölga mannkyninu á meðan fyllibyttan var í Moskvu og kvennabósinn í Washington. Það virtist öllu vera óhætt enda eru drykkjurútar og graðnaglar upp til hópa gott fólk. Það eru Texasbúar yfirleitt ekki og Verkamannaflokksleiðtogar sem fylgja þeim að málum ættu að skammast sín. Skora á Stefán Pálsson og félaga í SHA að endurprenta gamla veggspjaldið mitt. Bush leysir Reagan af og Blair fer í kjólinn hennar Tatcher. Það er kominn tími á eitt svona poster fyrir 21. öldina og ekkert að því tjá ástarsamband tveggja karla. Það er ferlega modern enda samkynhenigð ekkert tabú lengur og hinseginfræðin í miklum blóma.
Við Davíð og Halldór segi ég nú ekkert. Minni bara á það sem Zhírínovskí sagði einu sinni við Íslendinga þegar Jón Baldvin var að gera sig breiðan í Eystrasaltsríkjunum. "Þið eigið ekki einn skriðdreka og ekki einu sinni kafbát. Þið ættuð að halda kjafti."
|
|
 |
 |
Andleysi blaðamanns
Laugardagur, 15. mars 2003
Náði loksins sambandi við Djakkassinn klukkan 22.00 á fimmtudaginn. Hann ætlaði að vera með einhvert vesen og vildi fá að hringja aftur eftir 10 mín. Gaf honum ekki kost á því, sagðist vera farinn heim og ef hann ætlaði að fá viðtal við útbreiddasta dagblað á Íslandi sem er eitt stærsta landið í Evrópu og mikilvægur bandamaður Bush forseta í fyrirhuguðu stríði yrði það að gerast strax. Hann gaf eftir og við töluðum um dóp, drykkju og meinta fegurð íslenskra kvenna.
Stúlkan sem stelur namminu mínu reyndi að peppa mig upp eftir spjallið og biðina með því að fullyrða að Steve-O sé örugglega frægasti viðmælandi minn so far. Breytir engu. Ég bið frekar um stutt símtal við Stormskerið eða kaffibolla með Krumma. Það er einhvern veginn meira gefandi.
Fór svo heim og kveikti á sjónvarpinu, datt inn á SkjáEinn og sá fræga viðmælandann minn kynna Íslandsheimsóknina með því að hrækja lýsi (fish oil) og maka því svo á sig og enda með því að runka sér með því. The best lubricant ever. Komst svo að því, þegar ég skrifaði viðtalið, að undrið er fætt þann 13. júní 1974. Þetta er stóráfall þar sem hann deilir afmælisdegi með mér og Kristjáni fjallaskáldi. Það er óhætt að segja að okkur Stjána er ekki skemmt.

Annað og enn verra gerðist í dag. Mitt heittelskaða Daffy Duck coffeemug sem hefur fylgt mér allan blaðamannsferillinn dó í dag. Þá virðist ég líka vera búinn að týna Daffy Duck Parker pennanum mínum sem ég hef ekki heldur skilið við mig síðan 1999. Andaleysi mitt er því algert. (Hinn frábæri og síkáti ljósmyndari Fréttablaðsins hann Billi tók þessa mynd af muginu mínu að skilnaði. Hafi hann þökk fyrir).
Ég á enn eftir að skrifa um mikilvægi Daffy og Donald Ducks fyrir persónu mína en látum nægja í bili að segja að Óðinn hefur hrafnana Huginn og Muninn sér til halds og trausts á sama hátt og ég hef treyst á endurnar Donald og Daffy. Gott ef samband mitt við endurnar hafi ekki verið öllu nánara en samband alföðurins við krummana sína.
Kaffikannan mín með Daffy hefur mátt þola ýmislegt hingað til. Henni hefur verið stolið, hankinn brotnaði af henni fyrir löngu og hún var orðinn svo veðruð af svörtu og sykurlausu að austurlenska ræstingakonan hleypti henni ekki inn í uppþvottavélina í gær.
Mér þykir samt vænt um könnuna mína enda hefur hún ferðast með mér frá Þverholti 9 en þangað komum við fyrst árið 1999 þegar vísir.is var eitthvað. Síðan lá leið okkar í Nýherjahúsið í Borgartúni á meðan Strikið var eitthvað. Það var góður tími, hátæknivætt hús með fínu mötuneyti (þar var ég líka með samsvarandi Tazmanian Devil kaffimál sem var stolið daginn áður en við fluttum á SkjáEinn). Þangað fór Daffy með mér og varð þess heiðurs að njótandi að Kristófer Dignus stalst einu sinni til að nota hann. Þegar það varð ljóst að höfuðsnillingarnir Vigfússon og Ra. ætluðu ekki að taka þátt í að borga mér laun lá leiðin í Ármúlann þar sem Strikið tók einn krampakippinn. Þegar fjárstreymið þar fjaraði út héldum við Daffy aftur upp í Þverholt 9 til að vinna fyrir Fréttablaðið ehf. Það voru þung spor að fara aftur inn í það skelfilega hús til að vinna aftur fyrir fyrirtæki í eigu FF feðga. Sjaldan hefur stoltið verið jafn sært. Þetta var auðvitað skammgóður vermir og launagreiðslur byrjuðu fljótt að hiksta. Við Daffy fylgdumst svo með dramatísku andláti Fréttablaðsins ehf. Fórum í fýlu, afþökkuðum endurráðningu hjá nýja Fréttablaðinu og fórum á atvinnuleysisbætur.
Vorum svo dobblaðir til baka. Byrjuðum að fá greidd laun og vorum sæmilega sáttir. Yfirgáfum Þverholtið hæstánægðir fyrr í þessum mánuði og ég sór þess dýran eið að stíga aldrei aftur fæti inn í Þverholt 9 og nú stend ég við það). Sæludvölinni á Suðurgötu lauk svo í dag þegar Daffy féll í götuna á mikilvægum slúðurfundi í reykpásu. Það kvarnaðist úr the brim (man ekki hvað það heitir á ísl. enda farinn að finna á mér, þetta er sko erfidrykkja). Að öðru leyti virtist kannan í góðum málum en það kom svo á daginn þegar ég fyllti á hana að í henni er hárfín sprunga og hún lekur. Daffy er því retired og mig vantar nýja kaffikönnu með sál.
For the record: Anna.is fór að drekka með tölvunördum dauðans og ætlaði að koma heim klukkan 03.00 en nú er hún 04.52. Anna gleymir alltaf lyklum þannig að ég get ekki einu sinni farið ein og bitur að sofa af því að ef ég vaki ekki til að hleypa henni inn kemur hún aldrei. Þetta þýðir ekkert annað en að þegar Tóti fer næst að drekka með blaðamönnum dauðans kemur hann heim á hinn daginn.
|
|
 |
 |
Mr. ASS, may I call you JACK?
Fimmtudagur, 13. mars 2003
Klukkan er 21:15 og ég er enn í vinnunni og þó það sé voða gaman ætti ég auðvitað að vera löngu kominn heim en þannig er mál með vexti að ég fékk bókað viðtal viðeinhvern vitleysing sem heitir Steve-O og er leiðtogi Jackass gengisins klukkan 20.00. Fluginu þeirra seinkaði og ég er enn að bíða. Þetta heldur greinilega að þetta sé eitthvert seleb.
Ég bjargaði deginum hans Jónasar í dag. Það var alveg sjálfsagt mál, sem sagt ekkert að þakka Jónas minn. Vissi ekki að fólk skoðaði úrklippurnar en hef samt verið að leita að nýju gömlu stöffi til að setja þarna inn. Bíðiði bara.
Laugurinn er dr. Ármann en veit ekkert hversu merkinagþrungið það er. Jónasi Svanfríðarsyni þykir það hins vegar soldið sniðugt en hlýtur samt að hafa nokkrar áhyggjur af þessum góða félaga sínum:
hehe, Gulli er Ármann Jakobsson ofur græningi.. Ég er með þá lífsskoðun að ef maður finnur sig í þeirri aðstöðu að vera sammála þeim bræðrum eða Stefáni Pálssyni, þá eigi maður að endurskoða afstöðu sína mjög rækilega, því það sé mjög líklegt að maður hafi vitlaust fyrir sér :)
Það er að frétta af Lilyu 4 Ever að printið er sennilega farið úr landi vegna heimsku manna. Nánar um það síðar en það er verið að vinna í því að redda mér henni á myndbandi.
|
|
 |
 |
EF BRÉFIÐ ER KOMIÐ Í SKIL ÞÁ...
Miðvikudagur, 12. mars 2003
Ég asnaðist til þess í gær að ljóstra upp um áform mín um að sjá tvær bíómyndir í Háskólabíói sama kvöldið. Gleymdi því auðvitað, rétt á meðan, hversu gamall og lúinn ég er orðinn. Hvernig dettur manni sem getur ekki gert kynlíf tvisvar í röð lengur í hug að hann geti séð tvær bíómyndir á sama kvöldi?
Jæja, frægasti og besti bloggari í heimi bíður eftir því að ég segi eitthvað um Lilya 4-Ever en ég get það ekki þar sem ég guggnaði á planinu og nú er hún farin úr bíó. Ég ætla samt að senda nokkra meila og hringja símtöl á morgun, lýsa vanþóknun minni á þessu og heimta hana aftur á tjaldið.
Ætlaði að hvíla mig á milli mynda og fór upp í rúm með 2 Hulk blöð, 1 Tarzan blað og 1 Sonur Tarzans blað (gerði góða pakkadíla á Bókamarkaðnum) og Hina feigu skepnu. Komst að því að ég er hin feiga skepna, rétt komst í gegnum blöðin og sofnaði eftir 1 og 1/2 síðu í bókinni. Hún lofar samt góðu og því ekki við Roth að sakast.
Það var því böggaður Tóti sem þrammaði niður Suðurgötuna klukkan átta í morgun. Þetta skánaði þó allt upp úr hádeginu þegar ég fór í klippingu til hinnar einstaklega ljúfu Jóhönnu á Effect. Hún getur breytt manni í ýmist Hugh Grant eða Beckham á innan við 40 mín. Þá fékk ég besta kaffið so far þessa vikuna á Effect og böns af slúðri. Fyrir utan það að Hrafn hringdi í miðri klippingu með meira slúður. Það kom þó á daginn að allt eðalstöff dagsins var ekki birtingarhæft, að minnsta kosti ekki í bili. Svona er lífið hjá blaðamönnum með sómatilfinningu. Dull.
Kom svo heim, seint og illa eins og alltaf, og fann hrúgu af pósti til mín. Allt leiðindi; 4 skuldabréf í vanskilum og jafn margir gulir miðar, Glitnir í vanskilum, Euro alveg að snappa og öll "frekari notkun kortsins er bönnuð þar til skuldin hefur verið greidd". Er ekki mál til komið að Ábyrgðasjóður launa og aðrir sem skulda mér peninga fari nú að taka sig saman í andlitinu og redda málunum?
Já, bara svona for the record þá kíkti ég við á thorworks og sá þar interessant próf sem sýndi það og sannaði að ég er suddalega fyrirsjáanlegur. Fannst spurningar vera of margar, nennti ekki að taka prófið og skilaði auðu. Fékk það út að ég væri einhver Kolbeinn. Þá vaknaði forvitnin Þór sjálfur er Ármann. Skyldi bærast Ármann í mér? Svaraði eftir bestu samvisku og getu og það er engum blöðum um það að fletta að...

Ég er Kolbeinn latínukennari! Þú ert rólegur, sanngjarn en talar
jafnframt lágt. Þú kannt vel að meta klassískar bókmenntir. Gull af manni.
Taktu "Hvaða kennari 4.B ert þú?" prófið
|
|
 |
 |
Hægri/Vinstri
Þriðjudagur, 11. mars 2003
Í dag var leiðinlegt, eins og alltaf. Og þó? en who the fuck cares, anyway. Ég mátti gjöra svo vel að labba beina leið úr vinnunni í Háskólabíó þar sem það er tími til kominn að birta umsögn um Adaption. Það var svo sem ágætt enda þrusugóð mynd á ferðinni. Öllu verra er að þessir apaheilar í Háskólabíói ætla að hætta að sýna Lilya 4-Everí kvöld, þannig að ég verð að fara aftur í bíó á eftir. Það er mikið á mann lagt. En hvernig í veröldinni dettur þeim í hug að hætta að sýna myndinna þó einhverri Skandínavaleppalúðakvikmyndahátíð sé lokið?
Myndin er að raka inn stjörnunum og það orð sem fer af henni er að allir verða að sjá hana. Þá er nú best að taka hana úr sýningu. Vita mógúlarnir ekki að þetta er Moodyson mynd og þeir hafa sýnt bæði Fucking Amal og Tilsammans á almennum/eða Filmundar(RIP) sýningum vikum saman?
Það er alltaf sorglegt þegar menn láta undan þrýstingi þjóðfélagsins, markaðsaflanna og klukkunnar og byrja að læra á bíl á gamals aldri. Dr. Gunnni er víst búinn með nokkra tíma og þar með er síðasta vígi Hulla fallið og hann er að hugsa um að byrja líka að læra á bíl.
Ístöðuleysið hefur alltaf verið mín mesta dyggð og því byrjaði ég að læra á bíl strax og ég hafði aldur til, þó ég kynni ekki muninn á hægri og vinstri.
Ökukennarinn var geðstirt skoffín sem öskraði alltaf upp í eyrað á manni þegar maður tók vitlausa beygju. Þess vegna gleymi ég því seint þegar hinn magnaði Illugi Jökulsson tók næsta tíma á eftir mér, þá 28 ára. Hann hafði ekki ekið lengi þegar hann fékk skipun um að beygja í aðra áttina en gerði sig líklegan til að fara í hina. Kallinn ætlaði að eipa og byrja að garga eitthvað um hvað það ætti að þýða að kunna ekki hægri og vinstri. Illugi var bara ekki rétti maðurinn til þess að dissa fyrir slíkt og gerði honum það ljóst á sinn yfirvegaða hátt í örfáum setningum að einhverra hluta vegna hefði hann komist í gegnum lífið, hingað til, án þess nokkurn tíma að þurfa að kunna hægri og vinstri.
Þetta var stór dagur og ég er enn þann dag í dag að rembast við að kunna ekki hægri og vinstri. Til hvers? Er einhver munur?
|
|
 |
 |
Tíðahringadróttins saga
Mánudagur, 10. mars 2003
Eitt það skemmtilegasta sem maður gerði í bókmenntafræðinni var að greina allskonar drasl í textum. Það dásamlegasta við þetta var að höfundurinn þurfti alls ekki að hafa hugmynd um að þetta væri endilega í textanum hans. Ég var búinn að gleyma hvað þetta gat verið skemmtilegt þangað til ég álpaðist inn á Kistuna og las það að Auga Saurons í LOTR myndunum sé píka. Magnað að jafn pervertískur maður og ég skyldi ekki sjá þetta (sé sköp allstaðar. Sat á Vínbarnum, eins og frægt er orðið um daginn, og á öðrum bjór fékk ég ekki betur séð en að sköp í ramma skreyttu vegginn fyrir framan mig) en það er hætt við að antiklæmaxinn í The Return of the King verði all svakalegur þegar litlu hobbitatyppin tvö komast að því að Sauron er bara tussa. Það má svo sprengja þetta út með því að gefa sér að LOTR snúist um piercing þar sem það má öllum vera ljóst að sköpin þrá það að fá hring. Right?
Þessi hressilega femíníska greining á LOTR og þeim (væntanlega) skapadægrum sem bíða Frodo og geðklofa sáðfrumunar Gollums býður upp á ný og stórskemmtileg sk(r)authvörf fyrir menn sem eru beittir þeirri tegund andlegs ofbeldis heima fyrir að fá ekki að ríða nema þegar þeir eru góðir. Hugtakið yfir þetta hefur hingað til verið pussywhipped eða eitthvað þvíumlíkt. Það er hins vegar miklu flottara að koma hokinn í vinnuna, hrista hausinn yfir fyrsta morgunkaffibollanum og segja við félagana "æi, Auga Saurons er bara alltaf lokað þessa dagana".
Andrew Dice Clay er hins vegar ekki femínisti og segir bara:
Georgy, Porgy, pudding and pie.
Jerked off in his girlfriends eye.
When her eye was trying shut.
Georgy fucked that one eyed slut.
Svo mörg voru þau orð. En það eru fleiri sköp á kreiki í öðrum nördamyndum. Kíkjum til dæmis á Star Wars. Það dylst auðvitað engum að Freud ríður þar húsum, en eru sköp í bakgrunninum? Fyrir lifandis langa löngu,
í sköpum langt, langt í burtu.....
Var drengur sem fór með geislafallusinn sinn gegn vonda föður sínum and the rest is history.
Sjáiði þessa mynd úr The Empire Strikes Back. Var einu sinni með svona mynd uppi á vegg hjá mér og á einu fylleríinu fékk ég það sem alkakvikindi kalla a moment of clarity og fattaði að þeir feðgar standa þarna og slá saman geislafallusunum sínum (I see your Schwarz is as big as mine) með gríðarstór sköp í bakgrunninum. Þetta sexkantaða gluggamynstur er auðvitað op (þó lokað sé. Sauron sefur í SW) og þarna takast þeir sem sagt á Ödipus og Laius þó Jókasta sé hins vegar fjarri góðu gamni enda tilheyra sköpin Natalie Portman þó það kæmi ekki á daginn fyrr en mörgum árum seinna.
Jamms. Þær vita hvað þær syngja í Kistunni, enda eru sköpin alls staðar ef vel er að gáð. Á veggnum á Vínbarnum, Í LOTR, Star Wars og út um allt í hryllingsmyndum. Munnurinn á Drakúla er t.d. bara tennt vagína á túr. Svona er þetta nú magnað. Þeir sem halda að Star Wars sé fyrir börn og hafi engar skýrskotanir til hvatalífsins og skapa ættu að skoða þetta. "There's an awful lot of moisture in here." o.s.frv.
|
|
 |
 |
Blogg dagsins
Mánudagur, 10. mars 2003
HELVÍTISDJÖFULSINSANDSKOTANSHELVÍTIHELVÍTISDJÖFULSINS
ANDSKOTANSHELVÍTIHELVÍTISDJÖFULSINSANDSKOTANSHELVÍTI
HELVÍTISDJÖFULSINSANDSKOTANSHELVÍTIHELVÍTISDJÖFULSINS
ANDSKOTANSHELVÍTIHELVÍTISDJÖFULSANDSKOTANSHELVÍTI
HELVÍTISDJÖFULSINSANDSKOTANSHELVÍTI. Úff, nauðsynlegt að koma þessu frá.
Konanmín gaf mér lítið spjald með geðorðunum 10 á í dag. I wonder why? Þau eru svohljóðandi. (Hafði að vísu séð þau áður í bókinni Líf með þunglyndi en það fylgir þessu svo mikill athyglisbrestur).
Geðorðin 10
1. Hugsaðu jákvætt, það er léttara. (hmmmmmmmm..)
2. Hlúðu að því sem þér þykri vænt um.
3. Haltu áfram að læra svo lengi sem þú lifir.
4. Lærðu af mistökum þínum. (Ha, ég?)
5. Hreyfðu þig daglega, það léttir lundina.
6. Flæktu líf þitt ekki að óþörfu.
7. Reyndu að skilja og hvetja aðra í kringum þig. (U gotta B kiddin)
8. Gefstu ekki upp, velgengni í lífinu er langhlaup.
9. Finndu og ræktaðu hæfileika þína.
10. Settu þér markmið og látu drauma þína rætast.
Jamm, þetta er allt á uppleið. Lýsistvenna og tvær prósakk í fyrramálið og labba svo í vinnuna.
Skjólstæðingar okkar á BadaBing! stóðu sig vel á Screen Actors Guild verðlaununum (so what else is new?). Verðlaun fyrir Gandolfini og Falco. Hann er klár á að samningamálin reddist og hún vill ekki halda áfram án hans, en eins og alþjóð veit vill Tóný fá meiri pjénínga og ég hef heimidlir fyrir því að verið sé að ræða það í fúlustu alvöru að kála honum í næsta sísoni. fuhgeddaboutit
|
|
 |
 |
Tale of an Ordinary Madness
Laugardagur, 08. mars 2003
Eins og allir vita er Fréttablaðið flutt á Suðurgötuna. Það er gott enda var margur óhreinn andinn í Þverholti 9. Staffið fagnaði þessu í gær á Vínbarnum sem á sér stutta og örlagaríka sögu.
Það fátt skemmtilegra en að drekka bjór með blaðamönnum og -ljósmyndurum. Upp til hópa leiftrandi skemmtilegt fólk. Allt svolítið beyglað á sálinni auðvitað, enda varla annað hægt þegar maður veltir sér eins og fiskur í raspi upp úr viðbjóði, slysum, dauða, undirferlum, prettum, mútum, lygum og hálfkæringi alla daga.
Þar sem ég er orðinn hófdrykkjumaður og neyti einungis þriggja bjóra í senn tókst mér ekki að móðga neinn svo orð sé á gerandi. Það fylgir því dálítil tómleikatilfinning en maður hlýtur að læra að lifa með þessu.
Það þarf auðvitað ekki að fjölyrða um það að það er heilmikil kúnst að halda sig innan þriggja bjóra múrsins, sérstaklega þegar maður er búinn með þessa þrjá. Við EIR vorum að stúdera þetta vandamál um daginn. Það er auðvitað ljóst að það tekur því ekki að drekka einn bjór. Fullkomlega tilgangslaust. Tveir eru æskilegastir en þá kemur þetta með sjálfstjórnina inn. EIR leggur til að þetta verði haft í pilluformi til að minnka hættuna á of stórum skömmtum. Mér líst vel á það.
Eins og alþjóð veit er Eiríkur Jónsson með næmt auga fyrir því spaugilega í tilverunni og hann skemmti sér konunglega þegar ég mætti í vinnuna á föstudaginn í A Beautiful Mind flíspeysunni sem hann Christof markaðsmógúll hjá Sam/Háskólabíói gaf mér fyrir margt löngu. Það er víst svo kómíkst að "svona snargeðveikur maður" gangi um merktur A Beautiful Mind. Ég er kominn með allt í fullan gang að reyna að redda EIR svona peysu líka. Þetta eru flottar og gáfumannalegar flíkur.
|
|
 |
 |
Svona er Tóti í dag
Fimmtudagur, 06. mars 2003
Hlunkaðist loksins til að sjá About Schmidt í kvöld. Alveg er ég hjartanlega sammála Jack Nicholson, hvaða hálvita datt í hug að kalla þetta gamanmynd? Auðvitað er þetta drama eins og gamli melludólgurinn hefur þegar bent á. Í ofanálag er þetta sorgleg mynd og ég er á ferlegum bömmer, hræddur við að eldast og hef þungar áhyggjur af því hvurslags leppalúða dóttir mín kemur til með að hengja sig á í framtíðinni, eða eins og Schmidt orðaði það "and now she´s married to this nincompoop and there´s not a thing I can do about it".
Tók magnað viðtal við Önnu Friðriksdóttur (ömmu Nóa Albínóa) í dag. Hún var ekkert að skafa utan af því og ef ég birti eitthvað sem kemur sér illa fyrir hana ætlar hún "að koma með öxi og höggva mig í spað". Þá fékk ég líka að heyra það að ég væri engu skárri en "helvítið hann Jón Ársæll" og spyrði sömu aulaspurninganna. Eftir nánari eftirgrenslan kom þó auðvitað í ljós að spurningarnar mínar voru ekki alveg jafn klikk og hjá Jóni.
Rosalega er þetta DV Magasín svakalega vont, óintressant, ómarkvisst og leiðinlegt blað. Menn hljóta að verða að vanda sig til að ná þessum hæðum í leiðindum og sóun á pappír. Það endist ekki hálfa klósettferð. Það besta við það í síðustu viku var "Sif" með f-i Friðleifsdóttir á forsíðunni og í kvöld þótti mér skemmtilegt að sjá að elsti og besti vinur minn, hann Ingvar skyldi fá heilsíðu undir gamla Bimmann sinn. Þrátt fyrir að við höfum verið óaðskiljanlegir í æsku veit ég ekkert um bíla en hann er allur á kafi í þessu dóti. Hann veit meira að segja meira um bílinn minn en ég. Vona það a.m.k. þar sem hann valdi hann fyrir okkur. Alltaf að kaupa evrópska bíla segir hann og kemst upp með það enda seldi hann Alfa Rómeóinn sinn áður en hann byrjaði að bila.
|
|
 |
 |
Brestir og brak væntanlega líka
Miðvikudagur, 05. mars 2003
Jæja, þar sannast það eina ferðina enn að konanmín er betri helmingurinn. Anna.is er nefnilega Steingrímur J., þannig að það þarf svo sem engan að undra að þetta hjónaband okkar sé að gliðna í sundur. Talandi um fjölskyldumál. Dóttir okkar hefur verið Djöfullinn, galdranorn og litla vampíran á Öskudaginn og í dag eru bæði börnin The Grim Reaper. Litli Grim og Stóri Grim. Segir þetta ekki eitthvað um ástandið?
Ástþór Magnússon, friðarpostuli og forsetaefni, hefur látið lítið fyrir sér fara síðan jólasveinarnir hurfu til fjalla á ný. Hann hefur þó ekki breytt um stefnu í alþjóðamálum og hefur sent frá sér nýja aðvörun. Innihald hennar er hins vegar mjög almenns eðlis og telst eiginlega almenn vitneskja í dag þannig að hér liggur sjálfsagt engin vitrun að baki og afskipti embættis RÍKISLÖGREGLUSTJÓRA af Ástþóri eru því vart líkleg að þessu sinni.
Ég er búinn að vara við Bush frá upphafi. Ég hef undanfarin ár sent ítrekaðar áskoranir á Íslensku ríkisstjórnina og forseta Íslands að vara sig á því að hann siglir undir fölsku flaggi. Því miður leiddu fjölmiðlamenn flestar slíkar áskoranir hjá sér en afrit voru send fjölmiðlum. Sífellt er að koma betur og betur í ljós að ég hafði rétt fyrir mér í þessu máli. Það er mikilvægt að snúa hugarfari Íslenskra ráðamanna og að þeir átti sig á því að þeir eru að elta snarvitlausan stríðsgölt sem helst má líkja við Hitler síðustu aldar.
|
|
 |
 |
Falleinkun hjá Bush og mér
Þriðjudagur, 04. mars 2003
Sonur minn var að segja mér frá "reglunum" á leikskólanum. Þær eru
þrjár.
1. Bannað að meiða aðra.
2. Hlusta á aðra þegar þeir tala.
3. Hlaupa úti, labba inni.
Veit ekki með þetta þriðja en að öðru leyti virðist George W. Bush vera fallinn á leikskólaprófinu.
gadddem. Tók brenglað persónuleikapróf hjá ungum vinstri grænum og ég er Össur!!

Þú ert Össur Skarphéðinsson!:
Þú ert formaður en samt ekki. Þú ert
með - eða á móti. Þú opnar munninn og flokkurinn þinn minnkar. Kannski
hentar fiskilíffræði þér betur en stjórnmál?
Taktu "Hvaða stjórnmálaleiðtogi ert þú?" prófið
Reyndi að sækja markvisst til vinstri og vera eins hipp og svörin gáfu tækifæri til og þetta er niðurstaðan. Er Össur þá bara feik, eða er ég nuts? Það fer að koma tími á að sækja bláu dráttatrtógina frá Essó gamla í skottið á Götuljóninu, búa til snöru og binda endi á þetta. Var nefnilega að vona áð ég væri Svavar Gestsson.
Íslenskt Hallóvín á morgun. Ég ætla að taka þátt í gleðinni og mæta í grímubúning í vinnunna. Valið stendur á milli þess að vera Drakúla í kjólfötunum sem ég gifti mig í eða svona alvöru blaðamaður eins og í bíómyndunum í skyrtu, með laust bindi og hatt. Fer svo og slæ 300 millurnar úr tunnunni á Bónusplaninu í hádeginu.
|
|
 |
 |
Jón Ásgeir bar á mig fé í dag
Mánudagur, 03. mars 2003
Ég fékk útborgað á hádegi í dag þannig að Jón Ásgeir hefur sennilega verið að bera á mig fé. Veit það samt ekki og er nokk sama. Það er bara svo magnað að fá yfirleitt greitt fyrir vinnu sína.
Tengdamamma hringdi í kvöld. Hún er góð og grandvör sjálfstæðiskona sem á bláa gúmmíhanska. Hún fór fram á, í ljósi síðustu atburða, að ég segði tafarlaust upp störfum á Fréttablaðinu. Þegar ég þráaðist við gaf hún mér það heillræði, í mestu vinsemd, að ég ætti að minnsta kosti að fara að leita að annarri vinnu þar sem það verði bráðum ekkert Fréttablað til. Vildi meira að segja ekki skjóta loku fyrir það að Mogginn tæki við mér þó Davíð hafi veist að starfsheiðri mínum í dag þegar hann lýsti því yfir að blaðamenn Fréttablaðsins séu handbendi Baugs og Samfylkingarinnar og séu drifnir áfram af annarlegum hvötum.
Ég er nú svo afslöppuð týpa að ég nenni ekki að fara á bömmer og í meiðyrðamál við Davíð þó ég telji mig nú almennt ekkert verri blaðamann en gengur og gerist á Íslandi.
Tengdó skilur ekki hvernig ég get sofið á næturnar en ég hef einfaldlega gaman af hasar og ætla ekki að halda þessum orðum gegn Davíð. Hann hefur sennilega verið soldið reiður í morgun og ekkert verið að meina innblaðsmenn sem skrifa um bækur og taka viðtöl við afmælisbörn. Fannst hann líka bara standa sig vel í sjónvarpinu í kvöld. Veit ekki hvað í þessu er Hreinn Uppspuni en kvitta undir allt fyrir 300 millur.
|
|
 |
 |
Mission: Impossible
Sunnudagur, 02. mars 2003
Það er full hart að þurfa að fara í Smáborgaralind tvisvar á sama árinu, hvað þá sömu helgina. Það mátti ég nú samt gera í gær og í dag. Allt vegna þess að einhverjum hálvita datt í hug að færa bókamarkaðinn þarna lengst upp í Kópavog. Well, þetta var engu að síður nauðsynlegt. Sleppti því nefnilega að kaupa pakka með Hulk blöðum frá Siglufjarðarprentsmiðju í fyrra og hitt eð fyrra. Var áskrifandi að þessum blöðum 1984 og kynntist þá fyrst fyrir alvöru flottustu Comix hetju ever, Daredevil. Aftast í Hulk blöðunum var nefnilega sagan hans snillings Frank Miller um Daredevil og Elektru. Týndi þessu auðvitað í gegnum árin, saknaði blaðanna gífurlega þar til ég eignaðist þetta allt saman á bókum á frummálinu (keyptum í Nexus að sjálfsögðu). Fannst samt eitthvað sentimental við að eignast þetta aftur á íslensku prentað á ruslpappír. Líka gott að starta krökkunum á þessu á íslensku.
Keypti einnig bókina hans Jóns Óttars um Stöðvar 2 ævintýrið á 298 kr. Keypti einu sinni Fimmtándu fjölskylduna á 250 kall, þannig að þetta er að verða hefð að kaupa alltaf Jón Óttar. Strengjabrúður næst og svo Næringu og heilsu.
Fór svo aftur í dag og náði mér í árgang af Tarzanblöðum. Eðalrusl fyrir late night read.
Sá vitaskuld Daredevilmyndina um helgina. Þarf aðeins að melta vonbrigðin áður en ég geri upp við hana. Affleck er ekki það versta við hana og Elektra er ok hjá Alias gellunni.
|
|
 |
 |
|
|
 |
First Aid
Mjölfiðlar
Bloggar
shit and stuff
|
|