Náði loksins sambandi við Djakkassinn klukkan 22.00 á fimmtudaginn. Hann ætlaði að vera með einhvert vesen og vildi fá að hringja aftur eftir 10 mín. Gaf honum ekki kost á því, sagðist vera farinn heim og ef hann ætlaði að fá viðtal við útbreiddasta dagblað á Íslandi sem er eitt stærsta landið í Evrópu og mikilvægur bandamaður Bush forseta í fyrirhuguðu stríði yrði það að gerast strax. Hann gaf eftir og við töluðum um dóp, drykkju og meinta fegurð íslenskra kvenna.
Stúlkan sem stelur namminu mínu reyndi að peppa mig upp eftir spjallið og biðina með því að fullyrða að Steve-O sé örugglega frægasti viðmælandi minn so far. Breytir engu. Ég bið frekar um stutt símtal við Stormskerið eða kaffibolla með Krumma. Það er einhvern veginn meira gefandi.
Fór svo heim og kveikti á sjónvarpinu, datt inn á SkjáEinn og sá fræga viðmælandann minn kynna Íslandsheimsóknina með því að hrækja lýsi (fish oil) og maka því svo á sig og enda með því að runka sér með því. The best lubricant ever. Komst svo að því, þegar ég skrifaði viðtalið, að undrið er fætt þann 13. júní 1974. Þetta er stóráfall þar sem hann deilir afmælisdegi með mér og Kristjáni fjallaskáldi. Það er óhætt að segja að okkur Stjána er ekki skemmt.

Annað og enn verra gerðist í dag. Mitt heittelskaða Daffy Duck coffeemug sem hefur fylgt mér allan blaðamannsferillinn dó í dag. Þá virðist ég líka vera búinn að týna Daffy Duck Parker pennanum mínum sem ég hef ekki heldur skilið við mig síðan 1999. Andaleysi mitt er því algert. (Hinn frábæri og síkáti ljósmyndari Fréttablaðsins hann Billi tók þessa mynd af muginu mínu að skilnaði. Hafi hann þökk fyrir).
Ég á enn eftir að skrifa um mikilvægi Daffy og Donald Ducks fyrir persónu mína en látum nægja í bili að segja að Óðinn hefur hrafnana Huginn og Muninn sér til halds og trausts á sama hátt og ég hef treyst á endurnar Donald og Daffy. Gott ef samband mitt við endurnar hafi ekki verið öllu nánara en samband alföðurins við krummana sína.
Kaffikannan mín með Daffy hefur mátt þola ýmislegt hingað til. Henni hefur verið stolið, hankinn brotnaði af henni fyrir löngu og hún var orðinn svo veðruð af svörtu og sykurlausu að austurlenska ræstingakonan hleypti henni ekki inn í uppþvottavélina í gær.
Mér þykir samt vænt um könnuna mína enda hefur hún ferðast með mér frá Þverholti 9 en þangað komum við fyrst árið 1999 þegar vísir.is var eitthvað. Síðan lá leið okkar í Nýherjahúsið í Borgartúni á meðan Strikið var eitthvað. Það var góður tími, hátæknivætt hús með fínu mötuneyti (þar var ég líka með samsvarandi Tazmanian Devil kaffimál sem var stolið daginn áður en við fluttum á SkjáEinn). Þangað fór Daffy með mér og varð þess heiðurs að njótandi að Kristófer Dignus stalst einu sinni til að nota hann. Þegar það varð ljóst að höfuðsnillingarnir Vigfússon og Ra. ætluðu ekki að taka þátt í að borga mér laun lá leiðin í Ármúlann þar sem Strikið tók einn krampakippinn. Þegar fjárstreymið þar fjaraði út héldum við Daffy aftur upp í Þverholt 9 til að vinna fyrir Fréttablaðið ehf. Það voru þung spor að fara aftur inn í það skelfilega hús til að vinna aftur fyrir fyrirtæki í eigu FF feðga. Sjaldan hefur stoltið verið jafn sært. Þetta var auðvitað skammgóður vermir og launagreiðslur byrjuðu fljótt að hiksta. Við Daffy fylgdumst svo með dramatísku andláti Fréttablaðsins ehf. Fórum í fýlu, afþökkuðum endurráðningu hjá nýja Fréttablaðinu og fórum á atvinnuleysisbætur.

Vorum svo dobblaðir til baka. Byrjuðum að fá greidd laun og vorum sæmilega sáttir. Yfirgáfum Þverholtið hæstánægðir fyrr í þessum mánuði og ég sór þess dýran eið að stíga aldrei aftur fæti inn í Þverholt 9 og nú stend ég við það). Sæludvölinni á Suðurgötu lauk svo í dag þegar Daffy féll í götuna á mikilvægum slúðurfundi í reykpásu. Það kvarnaðist úr the brim (man ekki hvað það heitir á ísl. enda farinn að finna á mér, þetta er sko erfidrykkja). Að öðru leyti virtist kannan í góðum málum en það kom svo á daginn þegar ég fyllti á hana að í henni er hárfín sprunga og hún lekur. Daffy er því retired og mig vantar nýja kaffikönnu með sál.

For the record: Anna.is fór að drekka með tölvunördum dauðans og ætlaði að koma heim klukkan 03.00 en nú er hún 04.52. Anna gleymir alltaf lyklum þannig að ég get ekki einu sinni farið ein og bitur að sofa af því að ef ég vaki ekki til að hleypa henni inn kemur hún aldrei. Þetta þýðir ekkert annað en að þegar Tóti fer næst að drekka með blaðamönnum dauðans kemur hann heim á hinn daginn.

| 5:21 |

komment

skrifa komment

Muna upplýsingar?

Nafn :


Netfang:


URL:

Komment:



Do you hate spam?

Tell me, yes or no.