Fimmtudagur, 06. mars 2003
Hlunkaðist loksins til að sjá About Schmidt í kvöld. Alveg er ég hjartanlega sammála Jack Nicholson, hvaða hálvita datt í hug að kalla þetta gamanmynd? Auðvitað er þetta drama eins og gamli melludólgurinn hefur þegar bent á. Í ofanálag er þetta sorgleg mynd og ég er á ferlegum bömmer, hræddur við að eldast og hef þungar áhyggjur af því hvurslags leppalúða dóttir mín kemur til með að hengja sig á í framtíðinni, eða eins og Schmidt orðaði það "and now she´s married to this nincompoop and there´s not a thing I can do about it".
Tók magnað viðtal við Önnu Friðriksdóttur (ömmu Nóa Albínóa) í dag. Hún var ekkert að skafa utan af því og ef ég birti eitthvað sem kemur sér illa fyrir hana ætlar hún "að koma með öxi og höggva mig í spað". Þá fékk ég líka að heyra það að ég væri engu skárri en "helvítið hann Jón Ársæll" og spyrði sömu aulaspurninganna. Eftir nánari eftirgrenslan kom þó auðvitað í ljós að spurningarnar mínar voru ekki alveg jafn klikk og hjá Jóni.
Rosalega er þetta DV Magasín svakalega vont, óintressant, ómarkvisst og leiðinlegt blað. Menn hljóta að verða að vanda sig til að ná þessum hæðum í leiðindum og sóun á pappír. Það endist ekki hálfa klósettferð. Það besta við það í síðustu viku var "Sif" með f-i Friðleifsdóttir á forsíðunni og í kvöld þótti mér skemmtilegt að sjá að elsti og besti vinur minn, hann Ingvar skyldi fá heilsíðu undir gamla Bimmann sinn. Þrátt fyrir að við höfum verið óaðskiljanlegir í æsku veit ég ekkert um bíla en hann er allur á kafi í þessu dóti. Hann veit meira að segja meira um bílinn minn en ég. Vona það a.m.k. þar sem hann valdi hann fyrir okkur. Alltaf að kaupa evrópska bíla segir hann og kemst upp með það enda seldi hann Alfa Rómeóinn sinn áður en hann byrjaði að bila.