»  off record  »  apríl 2003
off record
apríl 2003

a long time ago...
BadaBing!
Þriðjudagur, 29. apríl 2003

Rosalega fékk BadaBing! góða auglýsingu í Sópranós í gær. Hvað gerir maður eftir að maður er búinn að slátra skítalabba eins og Ralphie, brytja hann niður, sökkva skrokknum og jarða hausinn?

Maður fer í sturtu í búningsklefa fatafellnanna á BadaBing! og klæðir sig í svartan BadaBing! dyravarða bol og sofnar á sóffanum.

Kúl þáttur. Maður er auðvitað búinn að bíða lengi eftir að Ralphie yrði lógað en samt á maður eftir að sakna skepnunnar. Merkilegur náungi. Þeir sem vorkenndu honum vegna þess að sonur hans var í tómu tjóni á spítala skal bent á að hann lét kála stjúpsyni sínum án þess að blikka auga og barði fatafellu í hel. What goes around comes around. Hann hefði að vísu komist upp með þetta and then some ef hann hefði ekki farið í fýlu og kveikt í blessuðu veðhlaupahrossinu af því Tóný var að taka í kærustuna hans. Það eru takmörk.


Laugurinn mælir
Mánudagur, 28. apríl 2003

Gulli er að sjálfsögðu The Dude á Lebowski prófinu. hefði getað sagt honum það strax. Honum leist ekkert á að ég væri nihilisti og eiginlega fannst mér það ekki nógu gott sjálfum þó Adrian Mole sé ágætis náungi. Gulli fletti orðinu upp og fann þetta:

Mér líst samt ekkert á að Tóti sé snargeðveikur níhilisti skv prófinu... Hvað er níhilisti annars? Research....
Fann hérna skilgreiningu rithöfundarins Turgeniefs á níhilista:

A Nihilist is a man who does not bow before any authority whatever, who does not accept a single principle on faith, with whatever respect that principle may be environed.


Jú annars þetta stemmir allt.-

og við erum báðir sáttir.

Laugurinn er skarpur (hefur það ekki komið fram fyrir löngu að hann er snilli?) og gerir athugasemd við það að vefurinn Ungfrú Ísland.is er frekar morkinn með tilliti til þess að keppnin er nýafstaðin. Það er merkilegt með marga sem halda úti vefjum að þeir virðast ekki hafa neinn skilning á því að reglulegar uppfærslur eru eiginlega það eina sem gefur helvítis draslinu gildi. En það græðir auðvitað engin á því að uppfæra vefi á þessu skítaskeri. Það er málið elsku Organistinn minn. Annaðhvort gerir fólk þetta í sjálfboðavinnu eða lætur svíkja sig um launin.

Þeim sem eru spenntir fyrir fegurðarsamkeppnum og dauðum vefjum bendi ég á þessa síðu sem ég pússlaði saman fyrir Skó drekans á sínum tíma (mörgum mánuðum áður en að þessi ágæta mynd fékkst loks sýnd opinberlega. Þá var vefurinn löngu úldinn, rétt eins og Ungfrú Ísland.is núna) Lífið er sniðugt.


Ég lýsi hér með yfir
Laugardagur, 26. apríl 2003

fullum stuðningi við Framsóknarflokkinn... eða þannig sko.

Það kom framsóknarkona upp á ritstjórn um daginn og var að safna undirskriftum. Vantaði 400 hausa til að lýsa yfir fullum stuðningi við framsókn. Undirskriftarlistunum þarf svo að skila niður í dómsmálaráðuneyti fyrir tilskilinn tíma (sem er útrunninn) annars fá flokkarnir ekki að vera memm. Skilst að Sjálfstæðismenn hafi verið að klúðra þessu og fengið frest (það er meira en sumir hafa fengið í gegnum tíðina, ha, Ástþór?).

Skítt með það, ekki gekk henni vel að safna undirskriftum og þetta blaðamannager sem hún var að reyna við vildi bara vita hvort X-B hefði gleymt sér og allt væri í volli og hvort þarna leyndist frétt (sbr. fréttin hér fyrir ofan). Ekki vildi maddaman kannast við það en var þá bent á að tala við mig þar sem það væri aldrei að vita nema mér rynni framsóknarblóðið til skyldunnar. Og viti menn! Ég lét undan og hef hér með lýst yfir fullum stuðningi við Framsóknarflokkinn. Mér dettur þó ekki til hugar að spandera atkvæðinu mínu á helvítis draslið (framsóknarkonan sagði líka að ég þyrfti þess ekki neitt, bara skrifa undir). Flokkinn mun ég aldrei kjósa en hef friðað framsóknargenið með því að gera honum kleift að bjóða fram í mínu kjördæmi, Reykjavík, norður, suður eða whatever...

Annað....
Fólk hefur verið að stöðva mig úti á götu og víðar til að hrósa mér fyrir þessi skrif...

Helvíti er Ísland í bítið annars slappur þáttur. Eða er ég svo vitlaus að fatta það fyrst núna? Óli Björn "Ég-er-DV-tussa-með-gjaldþrota-framtíð", var þarna í morgun og tókst einhvernveginn að koma bílnum sínum inn í umræðuna eins og alltaf þegar hann er í sjónvarpinu. Af hverju er hann svona æstur að láta skatttinn vita af bílnum? Sjálfstortímingarhvöt?

... og þannig þykir mönnum sem mér sjálfum þykir mikið til koma ég vera áræðinn og djarfur maður fyrir að láta þessi orð falla um eina aðalritstjórann sem starfar á íslensku blaði. Bömmerinn er bara sá að hér er fólk að fara Tótavillt. Við Tóti Leifs erum sjálfsagt báðir snillingar og töffarar, hvor á okkar hátt. Hann er aftur á móti þessi sem er alveg eins og Tóný Sópranó en ég er þessi sem er eins og aukapersóna í skáldsögu eftir Ole Lund Kirkegaard.


So, what else is new?
Föstudagur, 25. apríl 2003

Ég og Vodafone
Þriðjudagur, 22. apríl 2003

Sýnist á öllu að ég verði að skipta um símafyrirtæki. Þetta Og Vodafone dæmi er svo skelfilega uncool að ég er enn að ná upp í það. Sjálfsagt hefur einhverju markaðsviðundrinu fundist þetta bjóða upp á ótal skemmtilega möguleika á orðaleikjum og margræðni í auglýsingum. Ég sé þetta nú samt ekki og fæ ekki betur séð en að þetta muni helst koma af stað sögusögnum um að forstjórinn sé með mikilmennskubrjálæði: Góðan daginn ég er Óskar Magnússon forstjóri og Vodafone. Svo fékk ég SMS frá þessu og Vódafón um helgina: Gleðilega páska Og Vodafone. Páskarnir voru ekki rassgat gleðilegir og aldrei hef ég upplifað neitt gleðilegt Vodafone.
Þetta er rotið.

Ég þráaðist lengi við og vildi ekki fá mér svona GSM síma en gafst að lokum upp enda er þetta helvítis drasl atvinnutæki og jafn mikilvægt blaðamanninum og tjöruborin lungun. Byrjaði með númer hjá Tali (enda alltaf þótt ljóti skámeistarinn Tal flottur) þó Þórólfur hafi gert mér lífið leitt þegar ég var á bensínstöðinni og hann markaðsstýrði Esso og var með þá amerísku flugu á heilanum að kúnninn hefði alltaf rétt fyrir sér og klósettin ættu að vera hrein. Það skipti ekki máli. Prinsippið var auðvitað bara að skipta ekki við viðbjóðslegan Landssímann.
Þegar ég fór að vinna á Strikinu (sem Íslandssími RIP) átti fékk ég flott Íslandssímaforstjóranúmer og gat talað út í hið óendanlega án þess að borga og því ekkert annað að gera en að skilja við Tal. Svo rann allt draslið saman og nú hef ég bara tvo valkosti; Satans Landssímann eða hallærislegan Vódafóninn. Þetta væri krísa ef ég væri ekki þessi yfirvegaða týpa.

Nenneggi í bíó og veit ekki hvort ég eigi að leggja það á mig að lesa meira í Stupid White Men í bili. Pirrandi gaur þessi George W. Bush.

Hvernig er það annars með þessa tónlistarmenn. Ég vann með Gulla í Brain Police í tæp 2 ár og held ég hafi aldrei heyrt lag með sveitinni og nú sit ég á móti Bigga í Maus og hef ekkert heyrt af nýju plötunni. Eru menn ekki að standa sig í plögginu eða liggur rót vandans hjá mér? Ha, Laugurinn minn, svaraðu nú?


Coke is it
Mánudagur, 21. apríl 2003

Jæja, þarna gekk hún loksins of langt:

ohh eina vonda við að drekka pepsi er að írafár drekkur pepsi.. ég veðja samt að þau drekka kók þegar enginn sér til.. því tjokkóar drekka kók.. töffarar drekka pepsi..

Selfyssingar drekka sjálfsagt helst Sprite og tjokkóar vatn með e-inu en að halda því fram að ómenntað, grunnhyggið plebbahyski hafi það fyrir eitthvert lífsmottó að drekka Kók er í besta falli far out.
Pepsi er auðvitað drykkur tölvunördana og Jónas (skoðið snilldina sem Laugurinn sjálfur setti inn á síðuna hans. Brilljant stöff) drakk alltaf Pepsi á Strikinu og það er alveg gegnumgangandi með tölvunörda in general að þeir drekka Pepsi sem er of sætt,hallærislegt og vont.

En það er líka til fólk sem drekkur Captain Morgan og heldur að það sé romm. Bacardi er rommið og Kók er kóladrykkurinn. Hitt er ónýtt drasl. Tölvunördarnir átta sig ekki að þeir hafa verð co-optaðir ef markaðshyski Pepsímafíunnar sem kynnti sullið sem valkost nýrrar kynslóðar (það þarf sterk bein til að standast þetta og vera fylltrúi hverfandi kynslóðar, right?) þegar Birgitta í Írafári og Katrín.is voru enn með bleyju. Þeir sem drekka Pepsi eru í tilvistarkreppu og eipa þegar þeir verða þrítugir af því það er svo hræðilegt að eldast og nýja kynslóðin þarf að fara að tékka sig út.
Við hin sem höfum séð þetta, allt og gert þetta allt drekkum Kók einfaldlega af því að það er betra. Pespi er lélegt ljósrit af fullkomnu listaverki apótekarans Johns Pempertons.
Þetta er ekkert flóknara og Pepsi bítur ekki fílinn.


Í minningu landabruggara
Sunnudagur, 20. apríl 2003

Ákvað að þjást með fyrsta landabruggaranum (það vita allir að hann breytti víni í vatn en það láðist að minnast á sykurinn og eyminguna í Biblíunni) á föstudaginn og þreif og bónaði bílinn og skipti yfir á sumardekk.
Vaknaði á laugardaginn allur lurkum laminn og hefði varla getað liðið verr í skrokknum þó ég hefði hangið á krossi allan föstudaginn. Annars hef ég alltaf haft það fyrir sið að þvo og bóna á föstudeginum langa, þ.e.a.s. þau ár sem ég hef átt bíl. Þetta var auðvitað leiðinlegasti dagur ársins áður en Davíð tók við stjórnartaumunum hérna og galopnaði allt draslið þannig að maður getur nú keypt einkadans eftir 00:00 á fös.langa.

Pikkaði þennan bónsið upp frá pabba hans Ingvars , vinar míns (verð að taka það fram á að Ingvar er vinur minn þar sem ég á bara tvo. Hann er annar og ég er giftur hinum), og þetta er sko ekki svo galið.

Gamli streetfighterinn hann litli bróðir minn stórefast um að nefið mitt sé brotið eftir að hafa klipið í það og fengið lýsingar á skallanum. Öllu snautlegra finnst honum að ég hafi leyft fíflinu að ganga uppréttu frá þessu svínslega athæfi. Fair enough frétti eftir á að þetta er eitthvert nafntogað lúní þannig að þetta var líklega best svona. Auk þess er ég ekki vanur því að ganga til bardaga nema að litli bróðir eða Óli gamli vinnufélagi minn í bensíninu séu innan seilingar. Once Were Warriors.

Kvikmyndarýnirinn Tóti reis upp úr páskadoðanum, þynnkunni og bónstrengjunum á laugardag og ætlaði að sjá heilar tvær myndir. Tókst að sjá Johnny English klukkan 18.00 og þar sem Binni er búinn að skrifa um hana í Fbl. held ég að ég sé ekkert að eyða orðum í hana. Allt í lagi mynd svo sem en ekkert meira en það. Eiginlega minna. Tvær stjörnur topps.
Jæja, nóg um það. Fór heim borðaði og rauk aftur út í Austurbæjarbíó við Hagatorg (he, he, það er lögsókn innifalin í þessari setningu) og fór á Dreamcatcher. Valdi hana sérstaklega þar sem hún var sýnd klukkan 21.00 og ég hefði því átt að fá ágætis Bacardi tíma eftir bíó. Jæja, eftir endalausan böns af treilerum og auglýsingum kemur Matrix treilerinn og í miðjum Matrix treilernum stoppar allt, ljósin kvikna og skjáauglýsingarnar byrja aftur. Eftir smá hlé byrjar Matrix treilerinn aftur í miðjum klíðum (eftir því sem ég sé meira úr Matrix verð ég minna spenntur??). Þá byrjar eitthvað Animatrix. Voða flott tölvuteiknað prelude af því sem koma skal. Kúl, sexí og allt það en við megum ekki gleyma því að ég er að flýta mér og klukkan nú orðin rúmlega 21:30. Þá byrjar loks myndin (sem mér skilst að sé krapp. En ég ætla samt að sjá hana. Alltaf í vinnunni sjáiði til). Hún er búin að rúlla í þetta 15-20 mínútur og maður er byrjaður að skynja að erlendu gagnrýnendurnir virðast hafa dæmt myndina rétt þá stoppar allt, ljósin kvikna. Líður og bíður þar til einhverjum fer að leiðast þófið og fara fram (að kvarta geri ég ráð fyrir). Myndin byrjar aftur í ca. hálfa mínútu, þá færist skuggi yfir allt en hljóðið heldur áfram og svo skjáauglýsingar. Bíógengið væntanlega in high spirits og heldur að allt sé í lagi eins og Stephen King sé farinn að skrifa skyggnur fyrir Linsumátun. Við Anna gáfum þessu slatta af mínútum í viðbót en sáum svo fram á að ef þetta héldi svona áfram yrðum við aldrei búin fyrir miðnætti og rommið okkar gæti legið undir skemmdum á meðan. Drifum okkur heim enda engin ástæða til að vera með stress þar sem ég borgaði ekki miðana fremur en endranær. Anna fór að stússast í tölvunni sinni. Ég þreif klósettið og skúraði íbúðina. Píslirnar halda áfram hjá mér.

Úff. Þetta Vodafone dæmi bíður betri tíma enda allir búnir að dissa þetta (I wonder why) + nýjar fréttir af Sorppressunni væntanlegar.

Biðjið fyrir upprisu bruggarans og holdsins (án Viagra).


I have returned
Fimmtudagur, 17. apríl 2003

Ég drakk engan bjór í gær (sem er met). Drakk hin svegar 10 Cosmopolitan, 1 epplasnafs og endalaust magn af Bacardi í kók (sem er svo sem ekkert óvenjulegt). Bacardi og Coca Cola eru bestu drykkir í heimi, saman eða í sitthvoru lagi. Skiptir engu máli.
Ég er ekki frá því að ef launin væru betri væri ég að vinna á besta vinnustað í heimi. (nett óversteitment) Anyway árshátíð Fréttablaðsins var magnað stöff (anna.is gefur henni 5 stjörnur) og munaði þar mest um örugga veislustjórn Guðmundar Steingríms og frábæran performans hjá Fréttabandinu. Það er nefnilega svo mikið að músíktalentum á blaðinu að það var lítið mál að rusla upp bandi. Það komust meira að segja færri að en vildu. Káti pilturinn Jakob Bjarnar, Guðmundur í Ske, Mausarinn Biggi, Palli leigjandi, Freyr fótboltahetja og síðast en alls ekki síst Kristján þingmannssonur og framsóknarbarn (eins og Guðmundur og ég) fóru algjörum hamförum. Ef Ingó hefði getað komið hefði þessi glæsilega upptalning orðið enn betri þar sem hann spilaði í Q4U. Toppiði það. Q4U! Ellý húah!

Get ekki gert upp á milli þessara frábæru náunga en Jakob er sterkur performer, Stjáni er vissulega DÚLLA, Biggi er vitaskuld alltaf fallegur á sviði og Guðmundur er lýgilegur með harmonikkuna. Minnti meira á Slash í GNR fremur en Guðmund í SKE. Ef Michael Jackson bara vissi hvað harmonikkan gerir mikið fyrir Billy Jean.

Varði heiður í það minnsta einnar konu (geri það alltaf þegar ég er fullur þar sem fátt fer meira í taugarnar á mér en leppalúðar sem geta ekki séð konur í friði (þetta gildir að vísu ekki um sjálfan mig)). En það var semsagt einhver Kleppari í úlpu að áreita Hjördísi þannig að ég fann mig knúinn til að veitast að honum með hefðbundnum svívirðingum að hætti Tóta. Hann kunni því illa og skallaði mig en það var nú ekki merkilegra en svo að það blæddi ekki einu sinni undan því. Ræfill.
Kolla bannaði mér svo að hjóla í hann og skammaði mig fyrir að vera að snapa fæting. Þegar mér tókst loksins að útskýra tildrög málsins fyrir henni vildi hún ólm berja fíflið með mér en hann var þá á bak og burt. Lucky bastard (það er ekki hugguleg tilhugsun að láta Kollu berja sig).
Fífl í brúnum leðurjakka (karlmenn ganga í svörtum sjáiði til) áreitti mig og Kollu á 22 og taldi sig hafa einhvern stjórnarskrárbundin rétt til að setjast hjá okkur. Eitthvað fór hrokinn í mér í taugarnar á honum og hann ákvað að ég væri moldríkur og örugglega viðskiptafræðingur. Þvílíkt ídjót. Ég svívirti manninn að sjálfsögðu að hætti Tóta og eins og það væri ekki nóg tók Kolla við ó boj poor bastard. Slagsmálum var afstýrt þegar það kom upp úr kafinu að ég er gjaldþrota blaðamaður sem er að undirbúa málsókn á hendur Ábyrgðarsjóði launa fyrir að vilja ekki taka ábyrgð á gjörðum Eyjólfs Sveinssonar.

Löngu seinna gekk ég fram á fíflið (í brúna leðurjakkanum, ekki Eyjólf). Hann var á leiðinni heim, eins og ég. Hann var einn en ég var með tvær gellur (og þá er ég að tala um hardcore sko Anna og Hjördís eru engar meðaljónur eins og allir sem voru með rænu á efstu hæðinni á 22 ættu að vita) upp á arminn. Lúser.
Annars gerðist fátt markvert held ég en það var drullugaman enda er fátt skemmtilegra en að drekka sig fullan með þessu fólki (harðkjarni kvöldsins voru þeir sem héldu áfram á 22; Anna, Hjördís, Kolla, Biggi, EIR, Gummi, Jakob, Garðar, Lena og örugglega fleira ágætisfólk sem ég kann ekki að nefna). Það liggur auðvitað í hlutarins eðli að blaðamenn eru leiftrandi skemmtilegir í samræðum og svo eru allar konur sem vinna á blaðinu hörkugellur (veit ekki hvort það er yfirlýst stefna eða tilviljun).

Ætli ég sé nefbrotinn?


Skvísan stígur í vænginn
Sunnudagur, 13. apríl 2003

Það er allt að gerast á Innherjunum (les.Kleppi). Stebbifr. er búinn að fletta ofan af femínskvísunni sem var í kjölfarið lögð í einelti af Soffíu og Írisi (les. Jóni Ásgeiri) og hún hefur því leitað á náðir BadaBing! með nýjustu ritsmíð sína. (Skoðið kommenntin við Armagedon....).
Feminskvísa (les. thornsteen skv. stebbafr.) sýnir einnig sóma sinn með því að biðjast afsökunar á meintum ritstuldi og barnsráni. Ég kann að meta slíkt og fyrirgef henni med det samme enda þekki ég sjálfur enga betri afsökun en "ég var fulllur".
Annars var ég nú hættur að blogga hérna (þetta er orðið svo smáborgaralegt eftir Moggaumfjöllunina og við Steppenwolf viljum ekki vera smáborgarar). Þar fyrir utan er Anna.is á djamminu að táldraga halanegra fyrir vinkonur sínar og ég ætlaði því að nota tímann vel; byrgur af bjór, með Suspiria og klám á DVD en þá er ég dreginn inn í þetta Innherjashowdown.

Vek samt athygli á framsýni minni þegar ég baðst undan því að slátra feminskvísu - stebbi byrjaði strax að plokka í augu:
Þorsteinn Vestfirðingur orðin skvísa
Svo einkennilegt er að nú hefur komist upp um fröken Femínskvísu sem skrifað hefur á Innherjavef visir.is seinustu vikurnar. Er svo merkilegt að á bakvið frökenina stendur fjandvinur minn og dyggur lesandi síðunnar, Þorsteinn á Ísafirði, en eins og flestir vita varð thornsteen hans bráðkvaddur fyrr á þessu ári. Síðan hefur hann reynt að komast aftur inn á spjallið með ýmsum hætti, en sá nýlega góða leið til þess að snúa aftur. Hann ákvað að bregða sér í gervi skvísunnar, gott er að vita nú hver er að baki þessu.

Ég hef haft gaman af skrifum skvísunnar og var alltaf ákveðinn í því að hún væri kollegi minn (les. blaðamaður) þar til hún stal frá mér skrifum án þess að geta heimilda. Vilhjálmur H. er löglærður en hann er ekki blaðamaður, þeir síðarnefndu vita nefnilega að menn eru HENGDIR fyrir ritstuld. Feminskvísu er fyrirgefið en stebbifr. hefur samt gengið úr skugga um að hún er ekki blaðamaður - engir svoleiðis á Ísafirði eftir því sem ég best veit.

Skemmtið ykkur vel Kleppararnir mínir. Ég er farinn að sulla í BBB (les. blóð, brundur, bjór).

Fokk off.


Neeeeiiiiiiiiiiiiii
Sunnudagur, 06. apríl 2003

Ben Affleck og J.Lo ætla að endurgera Casablanca með sjálfum sér í aðalhlutverkum. Djöfulsins skítapakk. Það var nógu sæmt að Robert Redford skydi reyna að vera Bogart í Havana en maður kippti sér minna upp við það að Pamela Anderson skyldi reyna að vera Bogart í Barb Wire, en Affleck? Það má aldrei verða. Þá hefðu þeir alveg eins getað látið Ronald Reagan leika Rick eins og til stóð á sínum tíma.

Hér þarf greinilega að grípa til ofbeldis. Þið eruð annað hvort með okkur í þessu máli eða á móti.


Mr. Mojo Risin´
Sunnudagur, 06. apríl 2003

Ég er í brjáluðu skapi og búinn að viða að mér ársbyrgðum af áfengi.
Vei þeim sem verða á vegi mínum.
Birni Bjarnasyni og öðrum verður svarað betur síðar.
Alanhudson þú átt að tala beint við mig, ekki konunamína.
Organisti, hvar ertu?
Fann skúbb aldarinnar á fylleríinu. Sjálfstæðisflokkurinn er búinn að vera þegar BadaBing! hefur upp raust sína næst.
Við tökum að sjálfsögðu við mútufé og erum að leita að launaðri vinnu. Áhugasamir láti í sér heyra á kommenntunum.

Laugurinn lengi lifi!!


Ég kosta 100 kall
Fimmtudagur, 03. apríl 2003

en er ekki feminskvísa.

Alltaf jafn merkilegir þessir Innherjar á vísi. Nú er þessi feminskvísa búinn að stela Bílslysinu í Írak og vitnar hvergi í BadaBing! (eignar sér meira að segja dóttur mína, eins smekklegt og það nú er) Bara svona for the record þó skvísan hafi oft dissað stebbfr. þá er ég ekki hún (hann væntanlega) enda annáluð karlremba og myndi aldrei nota þetta nikk ekki frekar en ég myndi nokkurn tíma láta mér detta það til hugar að skrifa stafkrók inn á þennan helvítis Klepp.

svona verður nýja auglýsingin mín sem ég fæ með skiptidíl á SkjáEinum:

Hæ,
Tóti hérna. Ég er ekki að Norðan en ég er þunglyndissjúk fyllibytta og droppát úr bókmenntafræðinni.
Ég er Fréttablaðið.


Bílslys í Írak
Miðvikudagur, 02. apríl 2003

Skil ekkert í því að enginn kommabloggarinn sé búinn að býsnast yfir geggjuðum ummælum forsætisráðherra, í Kastljósinu í vikunni, um mannfall í Íraksstríðinu. Samkvæmt bókhaldi hans virðist enginn Íraki hafa fallið. Að minnsta kosti enginn sem tók því að nefna sérstaklega og þar sem telja má fjölda þeirra Bler og Bússmanna sem fallið hafa fyrir hendi samherja sinna á fingrum beggja handa og tám beggja fóta þá er það nú bara "eins og bílslys".
Ákaflega ósmekkleg samlíking og í ljósi þess að þrír Íslendingar höfðu beðið bana í bílslysum nokkrum dögum áður er maður enn að velta fyrir sér hvaða geðveiki PR-maður bjó þennan frasa til. Það er útilokað, skyldi maður ætla, að þrautreyndur og klókur stjórnmálamaður misstígi sig svona hrottalega.
Það skilur þó líklega enginn stríð og þannig er kannski bara allt í lagi að bera það saman við einhvern allt annan og óskyldan raunveruleika.
Dóttir mín var til dæmis að glíma við ljóðið Slysaskot í Palestínu um daginn. Það hreyfði við henni (rétt eins og það gerði í mínu tilfelli í gamla daga). Það eina sem hún skyldi ekki var að dáðadrengurinn breski skyldi afsaka sig með því að hann ætlaði að drepa pabba litlu stúlkunnar en ekki hana sjálfa. Einhverra hluta vegna virtist hún ekki sjá hvað væri betra við það. Ég átti ekki gott með að verja þessa lógík heldur en greip nú samt ekki til þess að segja. "Sko, Jóhanna mín, það er nú bara þannig í bílslysum að þá spyr dauðinn ekki um aldur og bla, bla,bla....."


RATS!
Þriðjudagur, 01. apríl 2003

Ekkert við þetta að bæta. Nema auðvitað fokkings ábyrgðarsjóður launa.


First Aid

Mjölfiðlar

Bloggar

shit and stuff