Pikkaði þennan bónsið upp frá pabba hans Ingvars , vinar míns (verð að taka það fram á að Ingvar er vinur minn þar sem ég á bara tvo. Hann er annar og ég er giftur hinum), og þetta er sko ekki svo galið.

Gamli streetfighterinn hann litli bróðir minn stórefast um að nefið mitt sé brotið eftir að hafa klipið í það og fengið lýsingar á skallanum. Öllu snautlegra finnst honum að ég hafi leyft fíflinu að ganga uppréttu frá þessu svínslega athæfi. Fair enough frétti eftir á að þetta er eitthvert nafntogað lúní þannig að þetta var líklega best svona. Auk þess er ég ekki vanur því að ganga til bardaga nema að litli bróðir eða Óli gamli vinnufélagi minn í bensíninu séu innan seilingar. Once Were Warriors.

Kvikmyndarýnirinn Tóti reis upp úr páskadoðanum, þynnkunni og bónstrengjunum á laugardag og ætlaði að sjá heilar tvær myndir. Tókst að sjá Johnny English klukkan 18.00 og þar sem Binni er búinn að skrifa um hana í Fbl. held ég að ég sé ekkert að eyða orðum í hana. Allt í lagi mynd svo sem en ekkert meira en það. Eiginlega minna. Tvær stjörnur topps.
Jæja, nóg um það. Fór heim borðaði og rauk aftur út í Austurbæjarbíó við Hagatorg (he, he, það er lögsókn innifalin í þessari setningu) og fór á Dreamcatcher. Valdi hana sérstaklega þar sem hún var sýnd klukkan 21.00 og ég hefði því átt að fá ágætis Bacardi tíma eftir bíó. Jæja, eftir endalausan böns af treilerum og auglýsingum kemur Matrix treilerinn og í miðjum Matrix treilernum stoppar allt, ljósin kvikna og skjáauglýsingarnar byrja aftur. Eftir smá hlé byrjar Matrix treilerinn aftur í miðjum klíðum (eftir því sem ég sé meira úr Matrix verð ég minna spenntur??). Þá byrjar eitthvað Animatrix. Voða flott tölvuteiknað prelude af því sem koma skal. Kúl, sexí og allt það en við megum ekki gleyma því að ég er að flýta mér og klukkan nú orðin rúmlega 21:30. Þá byrjar loks myndin (sem mér skilst að sé krapp. En ég ætla samt að sjá hana. Alltaf í vinnunni sjáiði til). Hún er búin að rúlla í þetta 15-20 mínútur og maður er byrjaður að skynja að erlendu gagnrýnendurnir virðast hafa dæmt myndina rétt þá stoppar allt, ljósin kvikna. Líður og bíður þar til einhverjum fer að leiðast þófið og fara fram (að kvarta geri ég ráð fyrir). Myndin byrjar aftur í ca. hálfa mínútu, þá færist skuggi yfir allt en hljóðið heldur áfram og svo skjáauglýsingar. Bíógengið væntanlega in high spirits og heldur að allt sé í lagi eins og Stephen King sé farinn að skrifa skyggnur fyrir Linsumátun. Við Anna gáfum þessu slatta af mínútum í viðbót en sáum svo fram á að ef þetta héldi svona áfram yrðum við aldrei búin fyrir miðnætti og rommið okkar gæti legið undir skemmdum á meðan. Drifum okkur heim enda engin ástæða til að vera með stress þar sem ég borgaði ekki miðana fremur en endranær. Anna fór að stússast í tölvunni sinni. Ég þreif klósettið og skúraði íbúðina. Píslirnar halda áfram hjá mér.

Úff. Þetta Vodafone dæmi bíður betri tíma enda allir búnir að dissa þetta (I wonder why) + nýjar fréttir af Sorppressunni væntanlegar.

Biðjið fyrir upprisu bruggarans og holdsins (án Viagra).