Fimmtudagur, 08. maí 2003
Það bregst ekki að þegar maður hallar á blessaða Innherjana þá ætlar allt um koll að keyra. Stebbifr. orðinn vinur minn og bólfélagi og ég veit ekki hvað. Aumingja Stebbi á þetta ekki skilið enda gæti það hindrað frama hans innan Sjálfstæðisflokksins ef hann er bendlaður við mig. Svo er verið að dusta rykið af grunni allrar minnar beiskju og þunglyndis - sjálfu framsóknargeninu. Þetta er nú ljóti skríllinn.
Við hjónin erum með mjög háa threesome standarda og ég treysti mér til þess að fullyrða að Stebbifr. er ekki líklegur til að kveikja í okkur.
Þar fyrir utan á ég bara tvo vini. Er giftur öðrum þeirra og hinn er ekki Stebbifr. þó maðurinn sé Heimdellingur í húð og hár. Stebbifr. er búinn að senda mér póst og áréttar enn og einu sinni að hann beri engan kala til mín - but that don´t make us friends enda er ég ekki mikið fyrir að sanka svoleiðis dóti að mér. Vinir eru yfirleitt til óþurftar og leiðinda. Hitt er svo annað mál að sem blaðamaður tala ég við aragrúa af fólki en að það þýðir ekki átómatískt að það verði allt vinir mínir. Slíkt væri alger firra og óásættanlegt af minni hálfu og ég myndi ekki afkasta miklu í vinnunni ef allir viðmælendur mínir ættu að vera vinir mínir.
| 10:50 |