Fólk hefur verið að gefa sig á tal við mig í dag og spyrja hvort ég hafi virkilega skrifað þennan pistil í Fréttablaðið í dag. Í kjölfar játningar minnar hefur svo undantekningarlaust verið lýst yfir miklum áhyggjum að andlegu ástandi mínu og fylking þeirra sem eru alfarið á móti því að ég hætti að drekka fer stöðugt stækkandi.

Ég viðurkenni það fúslega að það er auðvitað firra að taka tjaldferðir, göngutúra og fótboltaleikifram yfir sjónvarpsgláp. Það er líka alveg ofsalega ólíkt mér að stunda svona plebbalega iðju. Það er þó óþarfi að hafa þungar áhyggjur. Ég er að vísu hættur að horfa á sjónvarp og blogga en þetta með útivistina var haugalygi. Datt bara ekkert annað í hug.

nennesseggi... farinn í sund.

17. júní er átakanlega leiðinlegur dagur. Best að halda sig innandyra, draga fyrir alla glugga og horfa á þessar sérvöldu 17. júní myndir í vídjóinu:

A Clockwork Orange
The Shining
Eraserhead
Dressed To Kill
Sisters
The Wicker Man
Evil Dead 2
Robocop
Wild at Heart
The Body Double
Vertigo
The Night of the Living Dead

Búinn að sjá 2Fast2Furious. Sá líka Fast and the Furious á sínum tíma. Báðar vondar ef vel er að gáð en það má alveg horfa á þetta.

Dagurinn í dag er svakalega sögulegur. Í fyrsta lagi féll Viðreisnarstjórnin þann 13. júní 1971 og Tóti blaðamaður kom í heiminn og er því 32 ára í dag. Hann er þunglyndur að vanda en það hefur ekkert með aldurinn að gera enda strákslegur mjög.
Biggi Mausari segir að það fari mér afskaplega vel að eiga afmæli á Friday the 13th svona svartklæddur og morbid eins og ég er. Annars er það ekki síður í frásögur færandi að Biggi var að koma með nýju Mausplötuna í hús og stendur sveittur við að árita fyrir ákafa vinnufélagana sem hafa fylgst spenntir með meðgöngunni í á annað ár. Til hamingju Biggs!

Var að sjá það að enginn þótti nógu góður til að hljóta Bókmenntaverðlaun Laxness þetta árið. Alveg fann ég það á mér í vor að minn tími væri kominn (samkeppnin greinilega engin) en ég klikkaði á að senda sögu/smásagnasafn inn og hence engin verðlaun í ár.

Ég er eiginlega alveg klár á því að ég hafi verið að vinna með barnaklámsmanninum á bensínstöð fyrir ca. 15 árum. Nafnið stemmir og þessi var líka lítill og stórundarlegur í útliti og háttum og hékk öllum lausum stundum í sumarbúðum og lagðist einu sinni svo lágt að klaga mig fyrir að sof a yfir mog og opna ekki stöðina á réttum tíma. Túlkaði svo yfirsvefn minn sem frí og fór í Vatnaskóg og lét mig sitja uppi með undirmannaða stöð. Greinilega maður sem er til alls líklegur og ef hér er um einn og sama manninn að ræða bætist hann í fyrrverandi vinnufélagagallerí mitt úr bensíninu sem inniheldur nú þegar dæmdan barnaníðing, morðingja og dópdílera í hrönnum. Mesta furða að maður er ekki skemmdari en maður er.

Tveir stærstu fjölmiðlar landsins hafa bundist þagnarbandalagi. Þetta myndi hljóma fáránlega ef ekki væri um Ísland, RÚV og Morgunblaðið að ræða. En mér finnst samt ótrúlega lásí að miðlar sem kenna sig við "fjöl" skuli taka höndum saman um að þegja yfir frétt. Vill ekki einhver leka innihaldi bréfsins í mig?

Tvær nýjar bíóumfjallanir. Þetta er alltaf að versna.

Tóti Leifs rústaði fyllibytturæflum mjög smekklega í skemmtilegri færslu um Alcaholic Idiots Anonimous. Kannst við þetta sjónarhorn frá því að ég var edrú í þrjá mánuði. Tek Totil á orðinu og mun ekki skrifa fleiri alkablogg.

Fólk er allt of duglegt að klína á mig viðurnefnum. Félagi minn Kristján Hjálmarsson slær hvergi af í þeirri deild. Hér eru þrjú nýleg: Tóti Tímalausi (skírskotar til taugaveiklunnar minnar og uppruna), Pókerfés (alltaf með sama fýlusvipinn óháð því hvernig skapið er) og
síðast en ekki síst Útfararstjórinn en þann tiltil fékk ég verðskuldað fyrir þær sakir að hver fjölmiðillinn sem ég starfa fyrir hefur farið á hausinn á fætur öðrum;
Vísir.is hætti að greiða launatengd gjöld eftir að ég fór þaðan, Strikið var að lognast
út af þegar ég fór þaðan til Fréttablaðsins ehf. sem fór á hausinn innan við þremur mánuðum eftir að ég kom til starfa. Það þarf því svo sem engann að undra að það hafi þyrmt yfir Stjána þegar ég mætti til vinnu á Fréttablaðinu 1.2, svartklæddur með hrægamm á öxlinni eins og útfararstjórinn í Lukku Láka bókunum.

Einhver fékk þá snilldarhugmynd í liðinni viku að í ljósi þessarar blóðugu sögu væri réttast að ég færi að vinna á DV og binda um leið endi á þjáningar þess á örskömmum tíma.

Góð pæling.

Rétt að vekja athygli á því að Hullboy er búinn að opna bíókrítíkursíðu. Um að gera að fylgjast með enda Hulli alltaf ferskur í rýninni. Nafnið á síðunni, Þungur hnífur, ber svo vitaskuld næmum húmor hans vitni en setningin er fenginn að láni frá einum virtasta leikstjóra kvikmyndasögunnar sem stendur jafnfætis Bergmann og Fellini. Þetta er lína sem nánast hvert einasta mannsbarn í Svíþjóð þekkir sem segir auðvitað allt um snilli Hrafns Gunnlaugssonar sem er eftir því sem ég best veit eftirlætisleikstjóri Hulla
eftir að hann gerði Myrkrahöfðingjann.

Góðhjartað fólk, bæði í net- og kjötheimum, hefur nokkrar áhyggjur af mér. Þórunn Hrefna sendir mér til dæmis tóninn og heimtar að ég taki mér tak. Er mikið að spá í það og fór í dag og hitti meðferðarfulltrúa á Teigum.
Okkur greindi nokkuð á um hversu háskaleg áfengisneysla mín væri. Faglegt mat hennar var í stuttu máli að Tóti þyrfti að fá geggjaða meðferð og bauð mig velkominn. Tóti tittur fær raflost o.s.frv. Ég reyndi að malda á móinn og benda henni á að blaðamenn ættu alltaf að vera fullir en það er víst ekki haldbær afsökun og ég mun því vera alki (úff, ljótt orð notum fyllibytta frekar).

fair enough! Ég fer létt með að vera edrú auk þess sem ég verð víst líka betri maður og litla Sópranós fjölskyldan mín hefur sjálfsagt fengið að líða nóg fyrir djöfulskapinn í The Lizard King sem verður eftir nokkrar vikur bara The Lion King; mjúkur, blíður, kelinn og góður.

Palli Svans er á bömmer vegna blammeringanna sem hann fékk frá Tótu sem vill koma honum aftur á geðlyf. Mér finnst hann nú bara hafa sloppið vel miðað við mína yfirhalningu en hvað um það. Geðlyf eru góð fyrir þunglynda a.m.k.
Ég hef heyrt þessa þjóðsögu um að það megi drekka ofan í Ephexor - gott ef krúmember Sils kom þessu ekki af stað.
Geðlæknirinn minn vildi nú aldrei banna mér að drekka ofan í Serólið en mælti þó heldur alls ekki með því. Mín reynsla var nú að bjór og Bacardi var OK en rauðvín var ávísun á blakkát og sturlun. Slíkt verður frekar leiðinlegt til lengdar. En rauðvín er gott.
Skil heldur ekkert í Palla að vera að barma sér yfir því að hafa enst dögum saman í samförum á meðan hann át geðlyfin. Slíkt þykir kostur where I come from.
Ég var á sínum tíma varaður við því að kynhvötin ætti það til að hverfa með lyfjunum en það kæmi sjaldnast að sök þar sem þunglyndissjúklingar væru yfirleitt ekki mikið að hugsa um kynlíf. Varð aldrei var við neitt en entist bara þessar hefðbundnu fimm mínútur.
EIR sagði mér svo frá manni sem kúkaði billijardkúlum eftir að hann byrjaði á lyfjum. Vondar aukaverkanir og í sjálfu sér ávísun á þunglyndi enda sýndist mér það nú þegar ég skoðaði listann yfir aukaverkanirnar fyrst að ef maður fengi þær allar væri maður betur settur með helvítis þunglyndið en harðlífi, kyndeyfð, ógleði, munnþurrk og kláða út um allan líkamann.
Þetta er fáránlegt líf.

Já, meðan ég man: Fyrir þá sem fá ekki Fréttablaðið er rétt að benda á nýjan fjölmiðlapistil.

Þetta er stytt og endurbætt útgáfa af bloggi gærdagsins sem var fullt af dólgshætti og leiðindum sem særðu Önnu mína. Kennir manni að þunglyndar fyllibyttur eiga ekki að úttala sig um of á Netinu En rausið verður að halda áfram eins og Freddy söng áður en hann dó.

Hvað er að þessu helvítis, djöfulsins, andskotans Akureyringahyski? Hver segir að KA (hvað í veröldinni sem það stendur fyrir) megi gera "sér lítið fyrir og sigra Íslandsmeistara KR, 3:0, á sannfærandi hátt í úrvalsdeild karla í knattspyrnu á Akureyrarvelli í kvöld"? (heimild: mbl.is). Þetta er fyrir neðan allar hellur. Getur þessi skríll aldrei sýnt sér betra fólki að sunnan lágmarksvirðingu?

Well, fuck it. Hef hvort eð er ekki farið á völlinn í 12 ár og held með KR af skyldurækni. Farinn að lesa SKATTKLYFJARNAR - HVERNIG GETUR ALÞÝÐAN VELT ÞEIM AF SÉR? Lítið kver útgefið af Kommúnistaflokki Íslands 1931. Hrafn gaukaði þessu að mér um daginn og sagði mér að lausn allra minna vandamála leyndist í einni setningu þarna. Verst að ég verð að finna hana sjálfur.

Cancel my subscription to the Resurrection
Send my credentials to the House of Detention
I got some friends inside

The face in the mirror won't stop
The girl in the window won't drop
A feast of friends
Alive! she cried
Waitin' for me
Outside!

Before I sink
Into the big sleep
I want to hear
I want to hear
The scream of the butterfly

Ég sé að innherjarnir mínir eru farnir að sakna mín og jafnvel auglýsa eftir mér þannig að mér er það óljúft og skylt að láta vita af mér. Ég er búinn að vera að safna skeggi í brennivínsþokunni og sé ekki enn til sólar og á það greinilega sameiginlegt með Tóný frænda mínum og Skjás eins strákunum að ég er Mídas konungur í bakkgír; allt sem ég snerti breytist í skít.

Bý á götunni sem stendur og þar sem þar eru engar nettengingar veit ég ekki hvenær ég læt heyra frá mér næst.
Umbreyttist eina ferðina enn í The Lizard King í nótt og lenti í áflögum við geðsjúka lessu í Hróa hattar búningi og orðaskaki við tvo leiðinlega friðarsinna. Það leit á tímabili út fyrir að þær disskúsjsónir enduðu í slagsmálum enda fylgir sjaldnast hugur máli hjá fullum íslenskum friðarsinnum sem elska ófriðin þegar upp er staðið. Mér er greinilega farið að förlast þar sem ég hjólaði ekki í þá. Kannksi er ég bara að verða svona skynsamur með aldrinum þar sem það var fullljóst að ég átti ekki séns í þá. Þar fyrir utan var ég ekki í leðurjakkanum og var því rúinn öllu sjálfstrausti og fékk enga athygli frá kvenfólki (ef frá er talin óða lessan).

Var það eitthvað fleira? Örugglega. But who the fuck cares.