Miðvikudagur, 02. júlí 2003
Við Biggi kíktum á The Hulk í VIP sal Sambíóanna einn ágætan morgun í síðustu viku og það er bara skemmst frá því að segja að þetta er hin fínasta mynd. Það trúir þessu náttúrlega enginn enda The Incredible Hulk með hallærislegri comix hetjum frá upphafi.
Ang Lee er hins vegar snillingur og fer létt með að gera ágætis ræmu úr þessum aspaslitaða efnivið. Hann kallar Hulk víst "his new green destiny" en sverðið ágæta sem Chow Yun Fat átti í Crouching Tiger Hidden Dragon hét einmitt "The Green Destiny". Well, þetta er útúrdúr.
Þessi mynd er miklu betri en Daredevil og töluvert myrkari en Spiderman, sem er gott. Mannlega dramað er grískur harmleikur um syndir feðranna og bældar tilfinningar og sjálfsagt munu yngstu áhorfendurnir fá nóg af Freud áður en sá græni birtist eftir 45 mínútur. Hann er svoldið gúmmílegur en það kemur ekki að sök. Brellurnar eru flottar og myndin góð.
Ég treysti auðvitað Ang Lee til allra góðra verka en hafði þó efasemdir um myndina vegna þess að Hulk er hallærisleg persóna. Daredevil er aftur á móti ógeðslega töff og samt var bíómyndin um hann algert klúður.
Mér hefur samt alltaf þótt svolítið vænt um Hulk þar sem hann kynnti mig fyrir Daredevil á sínum tíma en sá rauði var aukasaga aftast í íslensku Hulk blöðunum frá Siglufjarðarprentsmiðju. Daredevil í meðförum Franks Miller er auðvitað púra noir og hrein unun að lesa aftur og aftur. Svo er Elektra kynnt til sögunnar hjá Miller og hún er flottasta gella ever.
The Hulk hét Risinn í Sigló blöðunum sem maður var áskrifandi að í gamla daga. Týndi þeim öllum ásamt Duran Duran dótinu mínu í einhverjum aðheimanfluttningunum og beið þess ekki bætur fyrr en ég fann öll blöðin saman í pakka á Stóra bókamarkaðnum á 800 krónur. Duran Duran skaðinn er aftur á móti enn, og verður alltaf, á sálinni á mér.
Já. Risinn hét hann og það var og er glatað. Það dettur auðvitað engum í hug að þýða nafnið nú á þessum firrtu tímum og því mun hann bara heita Hulk í bíó. Orðabókin segir þó að hulk sé:
1. aflóga skipsskrokkur (gengur ekki), 4. beljaki, rumur (Rumurinn? varla og það er eitthvað morkið við Beljakinn) 5. bákn, fyrirferðarmikill hlutur (ég er svoldið veikur fyrir Báknið en það minnir of mikið á ríkisafskipti og Græna Báknið? það er nú best að fara sem minnst út í það. Halldór Ásgrímsson missti stjórn á skapi sínu í ræðustóli á Alþingi og breyttist í grænt, froðufellandi bákn.
Hvað á þá skrímslið að heita? Græni Risinn er með alltof brenglaðar konnótasjónir og kallar fram í huganum mynd af brosandi Aspashálvita og allt annað sem Orðabókin bíður upp á er vont.
Ég sting upp á Hlunknum (eitthvað kúl við það) eða hreinlega Berserkurinn sem ég held að sé best enda gengur Bruce Banner óneitanlega berserksgang þegar hann er í jötunmóð. Þetta höfðar líka til Íslendinga þar sem Egill Skallagrímsson var hálfgerður HULK. Hann hafði að vísu ekki aðgang að gammageislum heldur bara sveppum en hverju breytir það? Íslenski Hulkinn var fyrir vikið miklu betra skáld en sá ammríski.
| 9:21 |
