Mikki er að mana liðið upp í að æfa box í átta vikur hjá Kúbumeistaranum Oscari sem ég tók einhvern tíma viðtal við. Var mikið að spá í að kýla á það enda farinn að sjá grilla í kassa og sixpack eftir þriggja mánaða sund og EIRform. Gummi er game líka en einkaþjálfarinn minn hann Eiríkur sagði bara: "Nei, Tóti minn. Nei, nei." Þar fyrir utan á ég ekki 15.500 og er ekki alveg að fatta hvernig Oscar ætlar að kenna þetta þar sem tungumálaörðugleikar munu örugglega setja strik í reikninginn.

Hvað um það það yrði nú samt gaman að sjá okkur Fréttablaðsrindlana koma að læra box með einhverjum Hjöltum Úrsusum. Við ákváðum á staðnum að stofna boxklúbb og nefna hann Boxfélag framsóknarmanna og gera það að inntökuskilyrði að menn gangi í flokkinn og fá svo að keppa undir merkjum hans. Okkur fannst þetta voða fyndið. Veit ekki afhverju. Kannski af því það er svo far out að sjá fyrir sér njálga sem hugsa um það eitt að potast að kjötkötlunum skoppa um í ferhyrnda hringnum.

Gummi hefur einhverjar áhyggjur af því að það losi um of mikla uppsafnaða gremju að boxa. Það er auðvitað gott að losa gremju en það gæti orðið hættuleg gusan hjá okkur bækluðu framsóknarbörnunum ef allur framsóknarköggulinn sem við höfum burðast með síðan í æsku kæmi í einni sprengingu.

Jakob nennir ekki að vera með en neitaði því ekki að box yrði mjög aðlaðandi sport ef það fæli í sér að maður fengi loksins að berja framsóknarmenn.

nokkát

Óskar Jónasson reyndi að setja Bresku bíódagana með glæsibrag. Þetta var eiginlega bráðfyndið þar sem hann þurfti að tala við undirspil einhvers sándtrakks sem gem gengur í lúppu í salnum fram að sýningu myndar. Óskar flaskaði, eins og svo margir aðrir áður, á því að beita fyrir sig íróníu þegar hann reyndi að fá sýningarstjórann til að lækka og bað hann því um að hækka aðeins. Tónlistin snarlækkaði í augnablik og Óskar ætlaði að halda áfram að kynna myndirnar en þá varð manngarmurinn uppi í sýningarklefa við beiðninni og blastaði bíósinfóníuna í botn og Óskar mátti því heldur betur brýna raustina.

Óskar ætti samt að vera orðinn öllu vanur í kynningarbransanaum. Ég man að hann kynnti Filmundarsýninguna á Citizen Kane á sínum tíma og er alveg viss um að ég hef séð hann áður kynna einhverja snildina á sviði Háskólabíós. Kannski er hann sá eini sem gerir þetta?

Sweet Sixteen eftir Ken Loach var afskaplega góð en ég nenni ekki að skrifa um hana þar sem Biggi er búinn að gera umsögn fyrir Fréttablaðið. Ég vísa því bara á dóm Empire með íslenskri fyrirsögn sem ætti að vera Góður drengur í djúpum skít. Frábær leikur hjá Martin Compston í aðalhlutverkinu. Hann verður í Niceland Friðriks Þórs og er víst að drekka bjór með meistaranum úti í Berlín as we speak.

Allar myndirnar á hátíðinni eru áhugaverðar en maður verður auðvitað að forgangsraða og ég ætla ekki að missa af þessum:

The Magdelene Sisters

Croupier. Ef einhver kann að gera breska krimma þá er það nefnilega Mike Hodges (Get Carter 1971. Hann klúðraði að vísu A Prayer for the Dying glæsilega en fyrirfram hafði ég gert mér vonir um að hún yrði ein besta mynd Mickey Rourke).

Plots With a View. Viðskiptastríð milli tveggja útfararstofa í smábæ. Svartur, breskur húmor og Hitchcock vísun í titlinum. Getur varla klikkað.

Bloody Sunday. 30. janúar 1972. Mótmælaganga í Derry. 13 drepnir. Umtöluð mynd sem ég er búinn að bíða eftir. Fékk gæsahúð yfir treilernum. Svo leikur Tim Pigott-Smith í henni. Hann lék skíthælinn Ronald Merrick svo vel og eftirminnilega í The Jewel in the Crown í Sjónvarpinu fyrir mörgum árum að hann gat ekki látið sjá sig úti á götu í Bretlandi lengi eftir. Beinlínis hataður.

Allt að gerast í Háskólabíói næsta hálfa mánuðinn.

Fór á Sweet Sixteen, opnunarmynd Breskra bíódaga, áðan. Frír bjór auðvitað og þetta var því fyrsta skiptið sem ég feisa ókeypis áfengi eftir að ég kláraði meðferðina.
Fyllibyttuyfirbragðið er líklega ekki alveg farið þar sem stelpan á barnum var búin að opna flöskuna mína þegar ég átti enn dágóðan spöl eftir að borðinu.

Tókst samt að segja "nei, takk." Það var ekkert svakalega erfitt og ekki get ég sagt að ég hafi fundið fyrir yfirþyrmandi löngun, en ég ætla heldur ekki að neita því að ég fann fyrir nokkrum óróleika framan af myndinni.
Ég er semsagt að kynnast því hvernig er að vera óvirkur alki í þessu fokkings neyslusamfélagi en það var auðvitað ekki boðið upp á neitt óáfengt.
Poetic justice. Hvað ætli ég sé búinn að hlæja að mörgum svona kvikindum í gegnum árin sem væla yfir því að það sé aldrei óáfengt á borðum og þurfa að sérpanta súpur hjá Sigga Hall af því að það má ekki vera kampavín í þeim? The Emperor had not forseen this!

Ég er þreyttur en er að spá í að vaka eftir endursýningunni á Kastljósinu. Sá að félagi Hafliði var þar þegar ég rauk út í bíó áðan. Hlýtur að hafa verið að tala um Kolkrabbann. Það er gott að hafa Hafliða innan seilingar þegar sjávarkvikindi í viðskiptalífinu eru að deyja.

Aðaltöffarinn er fundinn og það er búið að reka hann. Það kemur svo sem ekkert á óvart að stjórnendur Norðurljósa hafi komist að þeirri niðurstöðu að Árni Snævarr sé mesti töffarinn og það kemur heldur ekkert á óvart að honum hafi verið mokað út.
Það sem vefst fyrir mér er hins vegar hvort þessi Spartacusarlíking hér fyrir neðan hafi verið nógu sniðug hjá mér?

Spartacus sagði þetta:

And maybe there's no peace in this world, for us or for anyone else, I don't know. But I do know that, as long as we live, we must remain true to ourselves.

Þetta harmónerar að vísu ágætlega við andlátsorð Árna en hann kaus þó heldur að vitna í kerlingarnar Platón og Sókratres frekar en alvörutöffara:

Ég vona að ykkur finnist það ekki tilgerðarlegt að ég vitni í Platon og lokaorð Síðustu daga Sókratesar nú við starfslok mín. Áður en Sókrates drakk eiturbikarinn í botn og lét lífið sagði hann eftirlifendum: Hvorir okkar fara betri veg, þið sem eftir eru eða ég: það vita guðirnir einir.

(Það þarf auðvitað ekki að fjölyrða um það að þessi klausa er fengin að láni úr ítarlegri Dennafrétt um málið).

Töff? Nei. Tilgerðarlegt? Huxanlega. Það er þó ekki aðalmálið heldur sú staðreynd að eftirmælin sem Árni er að fá hjá kollegum, vinum og fulltrúum veikari hluta Þjóðarsálarinnar á spjallþráðum eru að koma Árna í guðatölu og þá er allt töff farið af honum. Hann endar þá bara sem ráðvilltur Jesúgervingur eins og Forrest Gump eða Fáviti Dostojefskís.

Fyrrum vinnufélagar Árna tóku svo allan hasar úr þessu þegar þeir tóku ekki áskorun minni og leyfðu töffaranum að taka sig með í fallinu. Þar fór hetjulundin og líklega það sem eftir var af trúverðugleikanum. En hverjum er ekki sama? Meira að segja áráttukverúlantarnir á spjallþráðunum verða farnir að horfa á fréttir eins og ekkert hafi í skorist eftir viku.

Það fór eins og mig grunaði; Angelina hefur rutt Monroe af skjáborðinu og ekkert nema gott um það að segja. Hún er líka komin upp á vegg yfir borðinu mínu í vinnunni samstarfsfólki mínu til mismikillar gleði.

Strákarnir hafa að sjálfsögðu lítið verið að kvarta en Kollu Bergþórs líst illa á að ég hafi gelluna hangandi yfir mér. Segir þetta uppátæki fyrstu vísbendinguna um að ég sé á fallbraut þar sem Angelina sé glyðra, fyllibytta, dópisti, geðsjúklingur og eitthvað þaðan af verra. Ég minnti Kollu á að Angelina er líka vond stelpa sem hefur afneitað föður sínum en þá kom EIR snótinni til bjargar og benti á að hún sneri baki við pabba sínum fyrir það að vera alltaf að tuða í sér og banna henni að drekka, dópa og vera geðveik. Það er auðvitað ómögulegt að eiga svoleiðis föður.

Hvað sem öllum þessum vangaveltum líður og þeirri staðreynd að nýja Tomb Raider myndin er rusl þá er Angelína aðalbeibið og algert uppáhalds og fer hvergi, hvorki af veggnum né skjáborðinu.

Viska dagsins er í boði Löru Croft:
Everything lost is meant to be found.

(Geri þó ekki ráð fyrir að hún taki trúverðugleika Fréttastofu Stöðvar 2 með í reikninginn).

Það hlýtur að vera geggjuð stemning uppi á Stöð 2 þessa dagana þar sem stjórnendur leita logandi ljósi að klöguskjóðunni sem lak því í Fréttir.com að laxveiðifrétt aldarinnar hefði verið skotin niður.
Mér skilst að einhverjir töffarar liggi frekar undir grun en aðrir enda hlýtur það að vera deginum ljósara að aðaltöffarinn hefur lekið. Þetta gefur minni töffurunum á fréttastofunni þó kjörið tækifæri til þess að spila sig kúl. Þeir gætu nefnilega gert eins og í Spartacus en þegar Rómverjarnir komu að sækja Kirk Douglas stóðu allir skylmingaþrælarnir upp, einn af öðrum, og sögðust vera þessi eftirlýsti Spartacus.
Nú verða bara allir fréttaþrælarnir að standa upp og segja "ég gerði´ða". Það yrði gaman að sjá hvernig Sigurður G. , sem ég fíla í tætlur by the way, tæklar það. Hann er auðvitað alvöru og myndi örugglega moka öllu liðinu út.

Þetta er búið að vera frekar magurt og leiðinlegt sumar. Leiðinlegt að blogga og leiðinlegt á BadaBing! Þetta stendur allt til bóta þar sem ég sé það á kommentunum að hirðin er að vakna til lífsins.
Það er einhvern veginn miklu skemmtilegra að standa í þessu þegar Rebbi, Hudson, Organistinn og Tony leggja orð í belg.

Fékk líka póst frá skuggaráðherra Sjálfstæðisflokksins sjálfum Stebbafr. um daginn. Það þarf auðvitað ekki að fjölyrða um það að hann er hress, hefur meira að segja haft gaman af því að lesa alkavælið hérna og fagnar því að ég sé kominn aftur til starfa.
Skjallabandalagið er þó illu heilli búið að vera alveg úti að skíta. Það er öllu verra en hvernig getur maður kvartað þegar KR sallar Fylki niður og gerir það að formsatriði að halda dollunni á meðan maður liggur rólegur í heitu setlauginni í Vesturbænum og hlustar á þrætur um hvalveiðar. Þetta er yndislegt líf.
Kallarnir í bottinum voru annars helvíti hressir og sögðu að það væri aldrei betar að vera í pottinum en einmitt þegar KR ætti heimaleik, þá væri hann nefnilega ekki jafn drullugur og venjulega.

Ákvað að uppfæra umfjöllun um 28 Days Later í tilefni þess að þessi snilldarmynd er loksins komin á almennar sýningar í bíó. Við Beta erum rosa hress með þetta - enda auðvelt að greina svona stöff í ræmur. Þetta er öllu verra með uppáhaldið mitt hana Angelinu en nýja myndin er að klikka þó gellan sé sjálf í topp formi.

Það er alveg lýsandi fyrir það hversu óstöðugur ég er andlega að ég skipti svakalega ört um skjáborðsmyndir á vélinni minni. Þetta er andleg þráhyggja sem ég ræð ekkert við. Lucy Liu og vinkonur hennar stöldruðu við í nokkra daga en Marilyn Monroe hefur verið við völd þessa vikuna. Ég fékk svo aftur Presskit um Tomb Raider í hendurnar í fyrradag en því fylgdi CD með haug af myndum af Angelinu og mér segir svo hugur að hún muni bola gömlu gyðjunni burt fljótlega.

Já, og á meðan ég man. Ingólfur Julíusson hefur aldrei logið nokkrum sköpuðum hlut. Ég tek hér með ummæli mín um annað til baka og bið hlutaðeigandi afsökunar. Þetta var bæði rætið og ósmekklegt.

Lærði að bæta tenglum inn á BadaBing! um daginn og uppfærði listann en á hann kemst sko ekki hver sem er. AA er komið þarna inn af augljósum ástæðum, Fréttirnar hans Denna eru orðnar ómissandi og mér þykir eðlilegt að hafa Kaninkuklanið og Bloggara dauðans með þar sem fáir blogga betur en kommúnistar og vinstri menn. Sýnist ég svo þurfa að troða Blaðamannafélaginu þarna inn í það minnsta ef félagi Jakob heldur áfram að hrista upp í spjallinu þar.

Fiðurfénaður hefur alla tíð haft mikilvægu menningarlegu hlutverki að gegna. Hrafnarnir Huginn og Muninn reyndust til dæmis Óðni alföður vel en standast þó vart samanburð við endurnar Daffy og Donald sem hafa verið mér til halds og trausts eins lengi og ég man eftir mér. Þessar endur eru mér mikilvægari en lesendur en meira um það síðar.

Ég er ekkert að komast áfram í þessari Bookerverðlaunabók um Dýragarðsbarnið og stalst því í Myndasögusyrpu 111 (Draugarotturnar í Hameln) sem ég hef keypt í áskrift handa sjálfum mér um árabil undir því yfirskyni að þær séu fyrir dóttur mína.
Mikki Mús er asni (jafn óþolandi persóna og Bugs Bunny) og ég les aldrei sögurnar um hann nema þegar æskuhetjan mín Den Sorte Slyngel kemur við sögu (sem gerist nánast aldrei). Lífsspekin drýpur hins vegar af hverri síðu Andrésarsagnanna og ég held að ég geti fullyrt að þar finni ég fleiri hliðstæður við eigið líf en í verkum Raymonds Chandler.

Sjáiði til dæmis þetta:

Af hverju alltaf ég? Af hverju er ég alltaf í vandræðum? Og skuldum?!
Og fæ aldrei að vera í friði?
Þetta hljóta að vera örlög mín! Örlögin þola mig víst ekki!
Ááá!
Þegiði þið eruð að gera mig gráhærðan!
Ég er orðinn þreyttur á þessum eilífu ofsóknum! Ég þarf að ná tökum á lífi mínu!

Ég veit að það Andrés sökkar í íslenskri þýðingu og á að vera á dönsku. Ég veit líka að sögunum fer stöðugt aftur og allt það en svo koma blöðrur eins og þessar og Shakespeare roðnar.

Búinn að dílíta 275 vírusskeytum í dag og öðru eins í gær. Ferlega var samt freistandi að opna wicked screensaverinn frá Landsbankanum. Þetta fer samt að verða soldið þreytandi. Geti þessi nördafífl bara ekki tekið sig til og drepið Bill Gates frekar en að vera að bögga mann með þessum vírusum?

Mér sýnist þetta skjallbandalag alveg vera að lognast út af. Það vekur þó vonir að Pönkari í Vesturbænum er byrjaður aftur og að Ingólfur kleinubóndi, sá hraðlygni andskoti, þykist ætla að fylgja í kjölfarið. Þór gæti líka verið að koma sterkur inn og birtir vonandi highlights úr blóðsuguritgerðinni. Heillandi fyrirbæri vampírurnar. Totil er hins vegar búinn að þegja lengur en ég og Palli Svans segist hafa haft skemmtilegri hluti að gera undanfarið en að blogga. Skil það svo sem og er sjálfur hættur að nennessu eftir að ég hætti að drekka. The Emperor had forseen this. Það fer ölkum betur að tjá sig á fundum en bloggi.

Það er fátt plebbalegra en að birta niðurstöður úr mismorknum persónuleikaprófum á bloggsíðum en mér leiðist svo ferlega og andleysið er svo yfirþyrmandi að ég ætla að láta það eftir mér. Ég treysti mér ekki til að fullyrða um það hvort þessar niðurstöður gefi raunhæfa mynd af bata mínum eða gefi vísbendingu um hversu langt það er í að ég falli og detti íða.
Hvað um það ég er ánægður með þessa niðurstöðu og hefði drepið mig ef eitthvað annað hefði komið upp. Þurfti ekki einu sinni að svindla enda er Bogart andlegur leiðtogi minn og...

"You must remember this, a kiss is still a
kiss". Your romance is Casablanca. A
classic story of love in trying times, chock
full of both cynicism and hope. You obviously
believe in true love, but you're also
constantly aware of practicality and societal
expectations. That's not always fun, but at
least it's realistic. Try not to let the Nazis
get you down too much.


What Romance Movie Best Represents Your Love Life?
brought to you by Quizilla

Ég er hins vegar bara 16.56805% geek. Hélt að ég væri alvöru nörd en ef það hefði ekki verið fyrir myndasögur og Star Wars hefði ég líklega bara endað í mínus og mælst kúl. Veit nefnilega ekkert um innviði tölva og þoli ekki roleplay.

Hér koma svo mestu batamerkin fram. Hélt fyrirfram að ég væri Snape, Lucius Malfoy eða Voldemort af því ég er ekki búinn með 12 sporin og er bitur og alkóhólískur í framkomu við annað fólk. En nei ég er í bullandi bata yfirvegaður maður með allt á hreinu, eða hvað...?

Find out what Harry Potter Character you are here!
Created by TheMast

Stúlkan sem stelur nammninu mínu sendi mér tölvupóst í gær og það er greinilegt að bati minn er farinn að hafa truflandi áhrif á draumfarir hennar. Gefum henni orðið:

En nú skal ég segja þér - heldurðu að mig hafi ekki dreymt þig í nótt, þú varst í bleikri peysu og ljósbláum gallabuxum og orðinn soldið þéttari og rjóðari í kinnum og varst svona eitthvað svo væminn.
Heldurðaðsé . . .

Vonandi er hún ekki berdreymin en ef þetta er það sem koma skal þá er Boltonbatinn orðinn eftirsóknarverður og ákjósanlegur. Allt annað en bleikt.

Annars er það að frétta af alkanum að ég kláraði meðferðina í dag (allra síðasta alkabloggið mun því birtast á morgun en dyggir lesendur Badabing! geta huggað sig við að eftir það mun gamla kaldhæðnin og skítkastið byrja aftur þó með þeirri undarlegu breytingu að það verður ekki rætið lengur) og mæti ferskur í svörtum palíettukjól á bleiku skýi til vinnu á mánudaginn. Ég er nú ekkert viss um að endurkoma mín vekji neina sérstaka lukku nema þá hjá Steingrími Sævarri Ólafssyni, ritstjóra Frétta.com. Hann er að eipa á Fréttablaðinu fyrir að stela öllum skúbbunum hans um fyrrum vinnufélaga sína á Stöð 2 en Þórarinn Þórarinsson, blaðamaður, hefur ætíð lagt sig fram um að geta Denna og Frétta.com þegar hann hefur fundið sig knúinn til að vitna í kauða.

Við vorum að ræða það, alkarnir, úti í reyk í gær hvernig karlkynsalkar eiga að bera sig að í edrúmennskunni og þá aðallega með tilliti til þeirrar krísu sem karlmenn komast í þegar þeir hætta að vera töff.

Okkur bar flestum saman um það að menn sem hafa verið öflugir í sukkinu, fastir í þráhyggjum og þeirri sjálfselsku fullvissu um að þeir sjálfir séu merkingarmiðja tilverunnar verði hálf aulalegir þegar þeir fara að praktísera mjúku gildin; hættir að rífa kjaft, slást og æla á götum úti og byrjaðir að faðma börnin sín og tala endalaust um tilfinningar.
Eftir nokkrar málalengingar sættumst við þó á það að það væri svo mikið afrek að snúa baki við fyrra líferni og vera edrú að það gæti bara ekki verið annað en töff. Þetta gengur þó ekki upp nema við viðurkennum það og horfumst í augu við að við vorum aldrei töff í neyslunni heldur bara gramir og komplexaðir aumingjar.
Það er þó hægt, rétt eins og í neyslunni, að ganga of langt í batanum - fara yfir strikið ef svo má að orði komast. Þetta heitir víst að vera í Boltonbata ef marka má einn helsta reynsluboltann í hópnum. Karlar sem ná Boltonbata komast í of náið samband við kerlinguna í sér og skipta The Doors og annarri neyslutónlist út fyrir Michael Bolton. Þetta er skerí og mér er ekki um sel. Ég er búinn að parkera leðurjakkanum, við Díógenes erum skildir að skiptum og ég er hættur að vera The Lizard King. Er meira að segja að spá í að fara að stunda skíði og gerast The Blizard King) en þetta með Boltoninn er way too much og nú þarf ég ekki bara að fá mér trúnaðarmann heldur einnig semja við Óla um að skjóta af mér hausinn með haglaranum þegar ég fer í permó og geng um með sítt að aftan gólandi eins og geldingur.

Hundurinn er samkvæmt kenningunni besti vinur mannsins. Hundar eru líka ekki jafn fláráðir og kettir og annað fólk og því alls ekki galið að setja allt sitt traust á þá. Það er allt of langt mál að fara að telja upp alla þá kosti sem hundurinn hefur fram yfir fólk þegar það kemur að mannlegum samskiptum en hann hefur löngum reynst blindum betri en enginn og gefið félagslega fötluðum einstaklingum og uppakvikindum tækifæri til að fá útrás fyrir tilfinningar sínar.

Þá eru dýrin þefnæm með eindæmum og eru sum hver þjálfuð sérstaklega til að finna eiturlyf. Þeir hundar nefnast hasshundar og hafa í þjónustu lögreglunnar gert mörgum fíklinum lífið leitt. Ég er nú búinn að finna nýtt djobb fyrir uppgjafahasshunda; þeir geta nefnilega gagnast fíklum í bata sem svokallaðir Alkahundar. Þeir eru þá forriaðir til að fylgja óvirka alkanum hvert sem hann fer og standa vörð um heimili hans. Hundurinn glefsar þannig í alla gamla neyslufélaga sem ætla að mæta í heimsókn á ókristilegum tíma, skellir á skeið ef sjúklingurinn gengur í áttina að vínbúð og dregur hann eftir götunni til sponsorsins. Hundinn mætti einnig fá til að gelta að póstinum, stefnuvottum og öðru hyski sem er líklegt til að dúkka upp með alls kyns neyslusyndir og ógna batanum. Schaeffer eða Doberman, panódíl og AA-bókin. Þetta getur ekki klikkað.

Næst besti og næst frægasti bloggari í heimi stakk upp á því um daginn að ég tranaði mér fram sem stjörnuspámaður Fréttablaðsins. Þetta er alls ekki svo galið hjá honum; í fyrsta lagi er ég latur og metnaðarlaus og það er miklu auðveldara að gerast stjörnuspámaður en stjörnublaðamaður og svo hef ég reynslu af þessu þar sem ég fékk það mikilvæga verkefni þegar ég vann á vísi.is fyrir margt löngu að dæla stjörnuspám inn í lúppu sem birtist í gsm símum hjá einhverjum fávitum með VIT þjónustu Landssímans og voru nógu lasnir á sálinni til þess að vilja fá pikk-öpp línur og stjörnuspádóma senda í símann sinn.

Þetta copy/paste bull varð fljótt þreytandi þannig að ég byrjaði bara að semja þetta á staðnum og varð fljótt Hemingway stjörnuspádómanna þar sem hver spá mátti aðeins vera 150 slög ef ég man rétt. Bestur var ég þegar ég hugsaði um fólk sem mér var illa við og skrifaði spádómana með það í huga. Það var fyrir vikið svolítið mikið um dauðsföll, örkuml og að fólk ætti á hættu að fá píanó í hausinn ef það hætti sér út fyrir hússins dyr þann og þann daginn en hvað um það hrútar standa margir á tímamótum í dag.

Hrúturinn (21.mars - 19. apríl)

Ef þú ferð á völlinn er viðbúið að liðið þitt tapi (2:1) og vilji svo ólíklega til að þú styðjir Safamýrarlúserana er þetta dagurinn til að segja skilið við fávisku æskuáranna og fara að halda með alvöru knattspyrnuliði. Þér á eftir að líða miklu betur.
Ekki fara í sund á morgun það er stuttbuxnadagur í heitu pottunum og allt morandi af Heimdellingum sem gera fátt annað en að missa sápuna í sturtu.
Og hvað ykkur tvö varðar, Jóhanna og Lárus, þá er skilnaður eina svarið. Tveir hrútar geta ekki búið saman.

Þrátt fyrir að vefstjóri BadaBing! sé einn helsti spam (ekki dósamatur heldur rafrænn ruslpóstur) hatari sem sögur fara af rignir endalausu drasli yfir mig; auglýsingum um allt frá forritum sem vernda mig fyrir pop-up gluggum og spammi til vergjarna húsmæðra í Vermont sem vilja endilega hitta mig í kvöld.

Látum það svo sem liggja milli hluta en nú fyrst er mér alvarlega misboðið enda gyðingar farnir að ofsækja mig og telja BadaBing! ákjósanlegan auglýsingavettvang fyrir blóm, ávexti og vín frá Ísrael.

Shalom,
My name is eyal, and I'm the marketing manager of Israeli's leading flowers,wines,gifts and fruits delivery site.(url : www.israel-gifts-flowers.com)
We are looking for new sites to advertise in and I would be happy to receive your statistics and prices for such cooperation.
We also offer to Jewish sites, an affiliation program, please contact me for more details.
If you have an Index,Links Page, or any database option, I would be grateful if you could add us to your site.
Thanks in advance, warm regards from Israel.
Eyal Gaisler
Manager
www.israel-gifts-flowers.com

Ekki hefur nú þessi Eyal unnið heimavinnuna sína þar sem ég er yfirlýstur antísemítisti og óvirkur alkóhólisti og fer því ekki að plögga júðadjönk og áfengi (Bacardi Breezer - Betri en bjór) á síðunni minni.

Shalom my ass þetta hlýtur að vera vírus

þó maður dömpi leðurjakkanum, hætti að drekka og kíki í Nexus tvisvar í mánuði þá er þetta nú full langt gengið.

What lesser-known Simpsons character are you?

Brought to you by the good folks at sacwriters.com

og þá aðallega í Vesturbæjarlauginni. Þar voru kallarnir í sturtunni að þrasa um Árna Johnsen (hvað annað?) og fannst greinilega geggjað nöldurbréfið sem tónskáldið sendi með þyrlunni til Eyja alveg fyrir neðan allar hellur.

Einhver sýndi því þó skilning að menn gætu orðið spældir ef þeir yrðu settir í fangelsi á meðan annar benti á að Árni væri eins og fangarnir í hinni ágætu bíómynd The Shawshank Redemption en eins og flestir muna töldu allir fangarnir í því ágæta fanglesi sig alsaklausa, fyrir utan Morgan Freeman sem lék eina seka manninn í Shawshank. Ágætis punktur og þessi mannlífsrýnir í sturtunni hefur kannski áttað sig á snertifletir Árna við þessa sögu Stephen Kings eru fleiri en aðalpersónan Andy Dufrense, sem Tim Robbins lék, sat blásaklaus bak við lás og slá og safnaði steinum - rétt eins og Árni sem stal að vísu sínum steinum.

Annars ætlaði ég nú ekki að vera að skrifa meira um kartöflubóndann fingralanga enda sé ég í fljótu bragði að ég hef eytt allt of miklu púðri í hann en hann bjargaði síðasta sumri, skrifaði áramótaskaup fyrir Hallgrím Helgason, komst á bögglistann minn (þarna var ég greinilega ekki í bata) og brilleraði í Kastljósinu.

Árni er eiginlega búinn að vera svo duglegur að skemmta landsmönnum síðustu misserin að það er hreinlega frekja af þessu eyjaliði að heimta að hann fái frí frá fangavist sinni til að klóra gítarstrengi fyrir örlagafyllibyttur í Herjólfsdal. En frekjan í Eyjamönnum hefur auðvitað alltaf verið yfirgengileg og á akureyrískum nótum. Árni sjálfur er svo engu betri eins og þyrlubréfið sannar en þar kemur fram að "menn sem fyrirlíta fólk og gera allt sem þeir geta til þess að gera lífið leiðinlegt" hafi sett steina í götu sína. Einhverjir gætu þó lagt þann skilning í lög, reglur og fanglesi að þeir sem þeir stjórnuðu þeim hefðu það hlutverk að halda aftur af fólki sem hefur gert lítið úr tilverurétti samborgara sinna. Þannig mætti gefa sér að lögunum væri ætlað að auðvelda sómakæru fólki að lifa skemmtielgu lífi í friði fyrir glæpamönnum.

Æi, þetta er tómt kjaftæði og ekki orðum í þetta eyðandi og dr. Gunni er búinn að súmma þetta upp og segja allt sem segja þarf í 2 setningum: "Ef einhver hefur efast um að Árni Jónsson sé fyrirlitlegur vitleysingur hlýtur sá sami að vera hættur því núna eftir þetta subbulega bréf hans við brekkusönginn. Þú ert í FANGELSI fíflið þitt."

Þetta var langur útúrdúr. Skellum okkur aftur út í laug. Samræðurnar í sturtunni voru auðvitað bara upphitum fyrir aðalhasarinn sem var að venju í heita pottinum. Þar afgreiddu spekingarnir Þórólf, Ingibjörgu Sólrúnu, Kolkrabbann, íhaldið og framsókn á innan við kortéri. Mér leið eins og Fox Mulder þegar ég heyrði sannfærandi rök fyrir því að ráðandi öfl stjórnuðu öllu fréttastreymi og fjölmiðlaumfjöllun. Sannleikurinn er einhvers staðar þarna og ég kaupi samsærið. Hvernig má annars verja það að allar stórfréttir sleppa lausar yfir hásumarið þegar þjóðin er upptekin við að grilla og vera full af rauðvíni? Viljalaust almenningsálitið er með 3 vikna minni og þannig er allt gleymt að hausti. Olíusamráðið er óþægilega mál þessa sumars sem týnist í nöldri um siðferði borgarstjórans (fáránlegt þar sem hann var markaðsmaður og hefur því verið hafinn yfir slíkt bull á meðan hann átti að vita um meint svínarí olíufélaganna. Olíufélögin eru nefnilega fyrir löngu komin handan góðs og ills og eru laus undan oki siðmenningar) og hvalveiðidrauminn sem er að rætast. Þetta breytir engu um það að það má vera ljóst að svínaríið hafi verið á vitorði manna á æðstu stöðum fyrir kosningar, rétt eins og draumurinn um að vera með dáta sem varð að engu áður en almúginn flykktist að kjörkössunum.

Jamm. Þetta er ljótt og einhvers staðar í skugganum leynist hrukkudýr sem reykir Morley´s og stjórnar þessu öllu. Ég sagði ekki neitt og stakk hausnum í kaf enda voru pottormarnir búnir að garga það yfir allt að blaðamenn kynnu ekki að spyrja spurninga.