Þriðjudagur, 16. september 2003
Mér leiðist. Ergo: Ný skjáborðsmynd.
Hann er mikill heimspekingur kallinn í Texas sjoppunni. Það kom svona dæmigert unglingsgerpi þangað í dag og spurði um frelsi?
Frelsið er búið, sagði kallinn að bragði. Ég hef ekki heyrt lífið súmmað jafn smekklega upp í einni meitlaðri setningu lengi. Bókmenntirnar eru líka bara lækur sem rennur í hafið og undanrenna er vond og rjóminn fitandi. Algjört catch 22. Spurning um að leija bara sbólu.
Við Jakob kíktum á kynningu á vetrardagskrá Iðnó, í Iðnó auðvitað. Þar voru léttar veitingar í boði, risarækjur og annað yndi og svo auðvitað rautt og hvítt. Það sveif að okkur bráðhugguleg stúlka með rauðvínsglös en káti pilturinn snarstoppaði hana: "Nei, ekki fyrir hann. Hann má ekki drekka" og glotti síðan til mín og bætti við "rosalega hef ég gaman að þessu".
Já, hann Jakob er vinur i raun og ég fékk að drekka 3 glös af ginger á meðan grískur höfginn rann á hann á meðan.
Þetta var þriðja ferð mín to the danger zone en óvirka alkanum stafar mikil ógn af starfi mínu enda frítt áfengi alltaf innan seilingar. Dagskrárkynning hjá RÚV á föstudaginn. Hver myndi ekki vilja drekka eitthvað af afnotagjöldunum sínum til baka þegar færi gefst?
Hómer átti að eiga orð dagsins með flottustu afneitun, réttlætingu og vörn ever:
To alcohol! The cause of, and solution to, all of life's problems
En sjaldséður Bloggari dauðans stelur senunni algerlega með þessu snilldarkommenti:
Mér líður eins og manni sem finnur dauðan geitung í gluggakistunni, brugðið en létt um leið. Ég vissi ekki að þessi ógn vofði yfir!
Sjoppukallinn hefði ekki getað orðað þetta betur.
| 20:44 |