2. Spakmæli dagsins: Heimurinn værri skárri ef ekki væri fyrir allt þetta fólk sem fattar ekki íróníu.
Bloggari dauðans kvaddi með þessum orðum þegar hann lagði upp laupana eftir meintar ofsóknir Fréttablaðsins og óhóflegan áhuga á snilldarbloggum hans um kratisma, nördisma, töffaraskap og The Clash.
Ég átti nú síst af öllu von á því að lenda í þessum írónísku fótsporum skemmtilegasta bloggara landsins en nú er samspil fagurfræða og frétta allt í einu debatt sem er kominn á heilann á fólki.
Ég veit sko allt um það mál eftir þrætu sem ég tók við Eirík Hjálmarsson, aðstoðarmann Safnkortsstjórans, þegar hann ritstýrði Vísi.is. Þá vildi ég meina að við værum listamenn en hann var harður á því að við værum iðnaðarmenn. Ég er orðinn aðeins eldri núna en finnst samt Salvör sætari en Óli Gneisti sem fékk þó stærri mynd af sér á bls. 26 og hefur víst þar með sigrað í fegurðarsamkeppni Badabing! Gneistinn er samt alls ekki mín týpa. A.m.k. ekki hvað lúkkið varðar. Ég hef aldrei verið feiminn við að viðurkenna það að það eru til karlmenn sem mér þykja fallegir (Johnny Depp, Jude Law, Guy Pierce í Priscillu og Sean Connery á sínum yngri árum) en þeir líkjast Gneistanum ekkert sérstaklega.
Þór er auðvitað sá eini sem fattar hrokaíróníuna enda vel lesinn í blóðsugufræðunum. Það er þó ekki ráðlegt að nota textarýni hans sem greiningartól á Badabing! þar sem þetta var óvart. Góðir AA menn mega víst nefnilega ekki bregða hroka fyrir sig og enn síður íróníu.

Annars get ég ekki verið að standa í því að elta ólar við frústreraða bloggara sem eru ósáttir við það hvernig ég sletti prentsveru í pappírsheiminum. Það er skýlaust brot á einu af þremur prinsippum sem ég held enn í; að taka aldrei þátt í umræðum á spjallþráðum, nota ekki broskalla og þræta ekki við bloggara.

Ég áttaði mig á því um daginn að ég þarf að bæta aðeins við tenglasafnið og dríf í því í kvöld. Það er auðvitað óafsakanlegt að heimasíða DuranDuran sé ekki þarna inni (ekki satt Gneisti?). Þetta hafa strákarnir að segja um Robert Palmer:

"We are deeply saddened and devastated at the tragic loss of Robert Palmer. He was a dear friend and an artist of immense talent. This is a tragic and profound loss to the music industry.Our deepest sympathies are with his family and with his partner Mary at this time."

Þá er Hullboy kominn á fullt skrið á Þungum hníf og verður að sjálfsögðu að vera með. Hann kann að tækla bíómyndir. Fyrrum kollegi minn á Vísi, Snillingur-jón, er þvert á móti orðinn alger aumingjabloggari en ég hendi honum samt inn líka í trausti þess að hann hressist. Hann var fréttalistaskáld, eins og ég, og gekk jafnvel enn lengra og var oft á tíðum súrrealískur í fréttaflutningi sínum.