Mánudagur, 08. september 2003
Reyndur maður í bókaútgáfu sagði mér um daginn að bókmenntahátíðir væru fyrst og fremst standandi fyllirí og þeir rithöfundar, gagnrýnendur og útgefendur sem tækju þetta sem hátíðlegast væru handónýtir á eftir. Slíkt er álagið.
Mér þótti auðvitað alveg skelfilegt að heyar þetta þar sem ég hélt að þetta væri eitthvað fyrir mig og það eru bara tveir mánuðir síðan ég hætti að drekka. Hefði kannski frestað því til jóla ef ég hefði vitað þetta þá.
Anyway. Ég ætla að láta þessa bókmenntahátíð sem vind um eyru þjóta, þ.e.a.s. eins hratt og ég kemst upp með það starfs míns vegna.
Reyndi að ná símaviðtali við José Saramago en var tjáð að til þess þyrfti ég að tala frönsku eða portúgölsku, auk þess sem hann væri orðinn gamall maður. Ókey. Ég hef að vísu alltaf átt auðvelt með að umgangast gamalemnni en franskan mín er slöpp og portúgalskan engin. En Murakami sem allir á stassjóninni virðast dýrka? Nei, hann talar ekki við neinn. Akúnín? Það má reyna en hann er seinn að svara. Hringdi því í Emmanuel Carrére sem er ljúfmenni og talar fína ensku þó hann sé Frakki.
Kláraði Life of Pi um daginn. Hún fékk mig ekki til að trúa á guð. Sem er bömmer af því ég er svo mikið að leita að honum þessa dagana. Þessi Bookerverðlaunabók er líka of löng en hugmyndin er það skemmtileg að maður drullast upp úr erfiðasta öldudalnum og klárar hana.
Byrjaði strax á Skuggaleikjum í kjölfarið. Hún fer ekki illa af stað. Sherlock Holmes er að skjóta upp kollinum alls staðar um þessar mundir; í amerískum spennuþáttum, í bókum Akúníns og af hverju ekki í Grikklandi hinu forna?
| 12:11 |