Jæja, nú er skíturinn djúpur. Ég frétti það að einhverjir brjálæðingar á Rás2 hafi lesið upp úr gömlum pistli mínum um Myrkrahöfðingja Hrafns Gunnlaugssonar í dag. Skil það svo sem vel enda sé ég það núna þegar ég kíki aftur á hann að þetta er þrusulesning. Málið er bara að ég treysti á það að þetta yrði ekki mikið lesið þegar ég skrifaði þetta um jólin 2001 á Pressuna og stólaði líka á að þetta væri öllum gleymt þar sem ég hef ekkert við það að gera að fá Hrafn Gunnlaugsson á bakið. Mig minnir endilega að félagi Hugleikur (segðu okkur þá sögu Hulli) hafi látið myndina fá það óþvegið í útvarpsgagnrýni þegar hún var sýnd í bíó og hafi uppskorið mikið bágt fyrir.
Hvað um það nú á víst að fara að sýna fjögurra þátta röð um Myrkrahöfðingjann í Sjónvarpinu og þá þurfti endilega að rifja þetta upp. Annars getur vel verið að þættirnir verði æði enda var það víst svona sem auteurinn vildi alltaf hafa þetta. Ég bíð spenntur.

Pétur Pétursson, þulur, sagði mér sögur í fyrradag og aðra sögu í dag. Hann er að undirbúa árás á blaðamenn sem eru allt of fáir og upp til hópa leigupennar og verktakar. Einhverjir úr mínum röðum eru líka vinnumenn varmennskunnar en það er eitthvað sem blaðamenn ættu að forðast í lengstu lög að verða. Ég hvatti Pétur óspart til dáða og vona að hann láti okkur fá það óþvegið. Ekki veitir af.

Talandi um leiguþý þá var mér boðið að sjá Matchstick Men í VIP sal Sambíóanna á miðvikudaginn. Tók Jakob með og samanlagt átum við sex dunka af poppi og drukkum fjórar kók okkur að kostnaðarlausu. Ég sofnaði ekkert í Lazy Boy stólnum og myndin halar því inn heilar fjórar stjörnur.