Fimmtudagur, 11. september 2003
Turnarnir hrundu á þessum degi fyrir tveimur árum. Þá var ég staddur á Súfistanum, eins og frægt er orðið, að hlusta á Írisi efnisstjóra Strik.is segja mér að ég yrði að fara í meðferð. Glatað að velja þennan dómsdag til þess að segja manni að hætta að drekka.
Annars kemur það auðvitað öllum að óvörum að það sé 11. september í dag, nema þeim fáu sem lesa DV en blaðið skúbbaði því í gær með tveimur opnum að á eftir 10. september kæmi sá 11. Aðrir blaðamenn, sem í kæruleysi sínu létu nægja að greina frá þessu í dag, naga sig í handarbökin fyrir það að hafa ekki verið svona bísperrtir á tánum.
Talandi um blaðamenn. Af hverju hefur enginn áhuga á því að velta sér upp úr ölvunarakstri og ólátum okkar þó við sækjum ekki umboð okkar til þjóðarinnar? Ég var örugglega miklu flottari fyllibytta en allir ungþingmenn þjóðarinnar samanlagt og samt hefur enginn hvorki séð né heyrt ástæðu til þess að slá því upp þó ég hafi líkt og Lord Byron lifað lífi mínu markvisst með slúðurdálka og ævisöguritara í huga. Skil ekki þennan mannamun.
| 9:46 |