Það er nú samt ekki það versta. Það misskilst nefnilega yfirleitt allt sem maður skrifar. Það er því nógu galið að blogga þó maður hafi ekki líka lífsviðurværi sitt af því að skrifa texta sem fólk misskilur og fordæmir mann fyrir.

Þannig eru til dæmis Skjámenn óhressir með þennan pistil og telja mig á mála hjá Stöð 2. Samt hef ég oftar dissað Stöð 2 en Skjá Einn og einum degi eftir að pistillinn birtist fékk ég bréf frá skósveinum Sigga G. þar sem mér var sagt að skila myndlyklinum mínum strax ef ég ætlaði mér ekki að greiða af Stöð 2. Það er nú allur kærleikurinn og Stöð 2 sér sér engan hag í því að nafntogaður fjölmiðlarýnir hafi gagnslausan myndlykil heima hjá sér. Sem er skrítið vegna þess að þegar ég var á Pressunni á sínum tíma fengum við póst frá einhverju markaðsséníinu uppi á Lynghálsi þar sem hann kvartaði yfir því að það væri greinilegt á Sjónvarpsrýni Ármanns Jakobssonar á Múrnum að hann ætti ekki myndlykil. Manninum fannst bara rétt að benda á þetta en hefur sjálfsagt ekki dottið í hug að gefa Ármanni bara áskrift til að fá diss á dagskránna frá honum á Múrnum.
Þetta er svo sem ekkert einsdæmi og nægir að rifja upp að þegar ég skrifaði um Mánudagsgláp mitt á Pressuna fékk ég kvörtun frá markaðsstjóra SkjásEins yfir því að ég minntist ekkert á The Practise , Survivor og fleiri þætti sem S1 sýndi á mánudögum. Ég léti bara eins og stöðin væri ekki til. Þarna stjórnaðist ég því væntanlega af illum hvötum fremur en þeirri einföldu staðreynd að ég horfði ekki á Skjáinn á mánudögum og pistillinn var eins og áður sagði um mánudagsgláp.
Þá hringdi einu sinni geþekk og dáð kona í mig í gemsann á laugardegi og skammaði mig fyrir aðför að þunglyndum í þessum pistli. Þetta kom flatt upp á mig þar sem ég og fleiri höfðu talið mig skrifa hann af mikili alúð og væntumþykju enda sjálfur þunglyndur.

Það er leiðinlegt að vera misskilinn. Minn ágæti nafni Totil er að kynnast þessu núna en ég verð bara að segja það að ég skil ekki afhverju samkynhenigðir eru að amast við skotum hans á Hannes. Það leynir sér ekkert hvert Tóti er að fara þó orðbragðið sé krassandi. Þetta er spurning um stíl þó einhver heimdellingur sem dettur í hug að skrifa ævisögu Tóta að honum látnum freistist örugglega til að láta líta út fyrir annað og gera Tóta upp fordóma gegn hommum. Tóti lýsti þessu best sjálfur þegar hann benti á að "stundum falla sprengjurnar einnig í Bulgaríu þegar þeim er beint að Sarajevo."
Þá kemur það fram hjá Tóta í dag að fólk sendi þeim hjónum nú aðvaranir í gríð og erg frá borg óttans, Reykjavík, um að bláa höndin sé farin að teygja sig í átt til hans. Iss. Bláa höndin er kelling og ég held að hún sé aðallega hættuleg þeim sem trúa á hana. Rétt eins og Freddy Krueger í Álmstrætismynd númer eitthvað en þegar aðalgellunni datt í hug að snúa baki við honum og láta eins og hann væri ekki þarna lyppaðist hann niður og dó. Ekki eru þeir menn sem ég þekki og hafa tekið sjómann við þá bláu hræddir.

Úff. Þetta er orðin býsna löng færsla og bíður því væntanlega upp á helling af misskilningi og gremju hjá fólki úti í bæ sem ég þekki ekki neitt. Ég ætlaði að vísu að rövla yfir einhverju öðru en Tóti triggeraði eitthvað í mér. Svo er ég líka svo ánægður með þetta Bata-bing hjá honum að ég er að hugsa um að breyta nafninu á síðunni þó alkabloggin muni alls ekki verða fleiri. Promis.