Laugardagur, 15. nóvember 2003
Pakkaði öllu draslinu mínu saman á föstudaginn, merkti tölvuna og nú er allt heila klabbið komið upp í Skaftahlíð. Ég á eftir að sakna Suðurgötunnar illilega ekki síst þar sem ég get ekki lengur labbað í vinnuna og missi af morgunsígarettunni í Kirkjugarðinum.
Verst af öllu í þessu er svo að Jakob missir bilastæðið mitt. Það er sko ekkert grín að finna stæði við Suðurgötu 10, nema maður sé "blaðamaður mánaðarins" þá hefur maður sérmerkt stæði í portinu til ráðstöfunar í mánuð. Geggjað!
Jakob fór í harða kosningabaráttu fyrir mína hönd til þess að geta svo eignað sér stæðið þar sem fótgangendur hafa auðvitað ekkert við bílastæði að gera. Þetta tókst hjá Jakobi og stæðið er mitt þó það hafi tekið dómnefndina viku að komast að þessari augljósu niðurstöðu þannig að það var allt útlit fyrir að bílastæðismánuðurinn minn (Jakobs) yrði bara 3 vikur.
Það eina sem hefði getað eyðilagt þessar vikur fyrir vini mínum er sú árátta EIRs að líta á sig sem blaðamann aldarinnar, bæði þeirrar sem er nýliðin sem og þessarar, þannig að hann parkerar Snædrottningunni alltaf í stæðinu. Það kom þó aldrei til átaka þar sem DV var skyndilega keypt og EIR vippað þangað á nó tæm.
Ég eignaðist því ótrúlega marga vini þegar það spurðist út að ég ætti stæðið og EIR myndi ekki slá eign sinni á það en ég missti þá alla um leið og það upplýstist að ég hefði gefið kosningastjóranum mínum það eftir.
Ólánið var þó rétt að byrja og nú þarf Jakob ekki einu sinni að vera vinur minn lengur þar sem stæðið er verðlaust og ónothæft og ekki er hægt að flytja það með enda allt morandi í stæðum á nýja staðnum. Stæðið eftirsótta féll því hraðar í verði en deCODE bréf og er ekki malbiksins virði frekar en nafnbótin sem fylgdi því.
| 23:46 |