Mánudagur, 29. desember 2003
Tóti Leifs var eitthvað að hnýta í mig um daginn fyrir að vera jafn bitlaus og kerling með falskar í Smáa letrinu. Sjálfsagt er eitthvað til í því hjá honum þar sem ég er alltaf að ná betri tökum á skrifum sem stuða engan og var þar fyrir utan að komast að því að pistlarnir hafa hingað til verið allt of langir hjá mér og hafa því eitthvað rýrnað áður en þeir komust á prent. Hafði bara ekki hugmynd um þetta þar sem ég les aldrei það sem ég skrifa.
Anyway, Smáa letur sunnudagsins komst víst í einhvern fréttatíma í gærkvöld (birti hér extended night version - fyrir styttingu) þannig að ég er sennilega orðinn fótgönguliði í aðför gramra kreddukomma og vinstramenningarpakks að Hannesi Hólmsteini. Það finnst mér leitt vegna þess að ég hef gaman að Hannesi. Það breytir því svo aftur ekki að hann verður ganga sama gæsalappagang og aðrir.
Frami minn innan Sjálfstæðisflokksins verður þó varla mikill úr þessu en aðrir fjölmiðlar virðast aldrei sjá ástæðu til þess að vitna í skrif mín nema þegar ég hnýti í vini Davíðs, samanber Hrafn Þumal og svo nú Hannes.
Hannes ætlar að svara fyrir sig síðar og það verður bara að hafa það en ég vil fá að heyra eitthvað strax frá þessari nefnd sem tilnefndi bókina til Bókmenntaverðlaunanna. Nenni samt ekki að vera að fjasa um það enda Múrarinn Sverrir Jakobsson búinn að analísa þann vinkil ágætlega.
| 21:58 |
