Stekkjastaur: "stinnur eins og tré", "laumaðist í fjárhúsin og lék á bóndans fé"!!! "Hann vildi sjúga ærnar" Say no more!

Giljagaur: "Heldurðu kannski að hann hafi verið einhver gaur sem kom niður úr giljum. Gilja, kom on!"

Stúfur: "Stóð ekki úr hnefa. Ekki orð um hann meir."

Gluggagægir: Peeping tom?

Gáttþefur: "Hann þefaði sko af allt öðrum gáttum en þú heldur!" (Hef alltaf verið hrifnastur af þessum.)

Ketkrókur: "Hann heitir á ensku Meat snatcher. Gæti alveg eins verið Rassaklípir."

Hurðaskellir : "Helvítis læti í honum alltaf enda alveg að drepast úr brundillsku."

Þvörusleikir og Bjúgnakrækir sluppu ekki heldur en tengingarnar voru orðnar svo klúrar að ég held ég reyni ekki að rekja þær eftir minni.

I rest my case.

Djöfull er þessi vinna mín mikil fíkn eða ég mikill fíkill. Fjórði frídagurinn í dag og ég var við það að sturlast. Gafst upp klukkan 16 og fór upp á blað, kveikti á tölvunni og skrifaði einn pistil. Leið strax betur.
Jamms. Mér leiðast jólin. Jólabókaflóðið var svo fátæklegt í ár að ég var búinn að lesa allt sem ég tel þess virði en fattaði mér til mikillar sáluhjálpar á jóladag að ég átti þriðju Artemis Fowl bókina eftir. Festist strax enda tók helvítis höfundurinn upp á því að kála uppáhaldinu mínu, lífverðinum Butler, strax á fyrstu síðunum. Ekki frá því að þetta sé besta Artemis bókin so far.
Kolla Bergþórs veit kvenna best hversu þetta var dapurt í ár og gaf mér Violets Are Blue eftir Patterson í kilju. Mér finnst Patterson ekkert sérstaklega góður en er samt að stytta mér stundir með því að lesa um bræður sem ólust upp í kommúnu og stunduðu kynlíf jafnt með foreldrum sínum og örðum en taka upp á því á besta aldri að gerast vampírur og éta fólk. Kolla gaf mér hana af því ég er svo pervers.