»  off record  »  janúar 2004
off record
janúar 2004

a long time ago...
Fundarherbergi 115
Miðvikudagur, 28. janúar 2004

Lagði lykkju á leið mína út í strætóskýli í morgun til að kaupa Kók á bensínstöðinni og missti fyrir vikið af númer 6. Allt of taugaveikluð týpa til að standa í skýli í 15-20 mínútur og lesa Fréttablaðið þannig að ég arkaði í átt að Bóksölu stúdenta til að taka einn af hundraðogeitthvað hraðvögnunum.

Beið þar hálfa sígarettu eftir 115 en akkúrat þegar vagninn mætti kom Mausi hlaupandi og það fyrsta sem mætti okkur í vagninum var Svanborg að lesa í bók. Vantaði bara Guðstein og þá hefði deildin mín öll verið mætt og við hefðum getað afgreitt morgunfundinn.
Í staðinn fórum við yfir það sem hefði mátt betur fara í blaðinu sem ég var með í Jurassic Park 3 töskunni minni og ræddum sársaukann sem fylgir því þegar auglýsingar ryðja efni af síðum. Blaðamenn og auglýsingasalar þrífast illa í sambúð, en þetta er svolítið eins og hjá venjulegum hjónum. Hvorugt getur án hins verið. Lífið er asnalegt.


...what separates the two is The Doors
Þriðjudagur, 27. janúar 2004

Geimflaugin Challenger sprakk á morgun árið 1986. Þá detta mér í hug Challenger brandararnir sem tröllriðu öllu í den.

Do you know what NASA stands for? Need Another Seven Astronauts.

Do you know where Christa McAuliffie is vacationing this summer? All over Florida!

Hvað gerði Christu McAuliffie að svona góðum kennara? Hún sprakk bara einu sinni fyrir framan bekkinn sinn.

Svona var nú húmorinn í den með slatta af Eþíópíubröndurum í bland.

Allir eru að pæla í þessum Óskarsverðlaunatilnefningum og gleyma því um leið að þessu markaðsverðlaun eru enginn mælikvarði á gæði kvikmynda yfirleitt.

Alltaf gaman samt þegar Tom Cruise fær ekki tilnefningu. Hatann. Minn heittelskaði Johnny Depp átti fyllilega inni fyrir sinni tilnefningu, rétt eins og Sean Penn sem á að vinna ef eitthvað réttlæti er til í þessum skítabransa.
Bjánarnir í Akademíunni gengu fram hjá Nóa albínóa, það er þeirra mál. LOTR ætti auðvitað að hirða allt draslið í sínum 11 kategóríum en ég treysti ekki þessi þjóðernissinnaða skítapakki og læt mér ekki bregða þó myndin verði sniðgengin í öllum helstu flokkum. Fæ heldur ekki alveg skilið hvers vegna enginn leikari úr ROTK var tilnefndur? Alltaf gaman að þessu Óskarsdóti samt.

Sennilega hef eg brotið mannorð mitt í mél með því að viðurkenna það í 90 000 eintökum að ég fíla 70 mínútur en eins og Hafliði benti mér á þá er það hluti af prógramminu að horfast í augu við veikleika sína og viðurkenna þá og þessir gaurar eru bara fyndnir.

Hjördís hitti einhvern gaur um helgina sem er óhress með bíóumfjöllun mína og dagblaða yfirleitt, skildist mér. Hann vill meiri greiningu. Ekki kannski alveg það sem hinn almenni lesandi er að leita að. Þá keypti hann ekki afsökunina um plássleysið en málum er nú bara þannig háttað í Fbl að bíóumsögnum er gefið ca. 12 dálksentimetra pláss. Því verður ekki breytt. Við munum þó eflast til muna í bíóskrifunum þar sem Kristófer Dignus er genginn til liðs við mig og Bigga. Þá ætlum við að gera skurk í comix umfjöllun, Biggi, ég og hinn eini sanni Hulli. Spái miklu stuði á næstunni.
Fann engar kvikmyndagreiningar á harða disknum mínum en þessar glósur um Psycho, bók og mynd, frá því ég var í hryllingskúrsinum hjá Guðna í bókmenntafræðinni ættu að gefa góða mynd af því hversu greiningar eru dagblaðavænt efni. Sé alveg Jóa á bolnum í úthverfunum nenna að lesa þetta.
Þórlindur benti mér á það fyrir löngu síðan að það vantaði tengil á Deigluna frá BadaBing! Nokkuð til í þessu en ég þarf aðeins að vinna meira í sjálfum mér áður en ég tengi á hægrisinnaðan vef. Deiglan er samt til fyrirmyndar og gaman að nasistagreininni þar.

Djöfladýrkendur eru meinlausir vegna þess að þeir eru fífl.
Kristnir bókstafstrúarmenn í sértrúarsöfnuðum eru stórhættulegir þó þeir séu fífl.
Veit ekki með íslenska rasista. Fífl deffinetlý. Hættulegir? Veitiggi.


Ég gleymdi regnhlífinni minni
Mánudagur, 26. janúar 2004

Ég lærði það í vinnunni í dag að breski píparinn sem fann upp vatnssalernið hét Thomas Crapper. Það skýrir ýmislegt.
Ég eyddi síðasta peningnum mínum í morgun í bláan Camel. Það voru big mistake og ég var eina ferðina enn minntur á það að Coca Cola er sterkara fíkniefni en nikótín og alkóhól. Þegar ég var við það að tryllast úr fráhvörfum klukkan fjögur aumkaði Kollan sig yfir mig og lánaði mér 150 kall í sjálfsalann. Besti kóksopi í langan tíma.

Það er eitthvað sjúkt í gangi out there og nokkrum alvarlega sálsjúkum aðilum hefur tekist að búa þannig um hnútana með linnulausum vænisýkisáróðri að það geti enginn lengur haft sjálfstæða skoðun á hlutum án þess að ganga annarlegra erinda pólitískra hagsmunaaðila.
Nojan er slík að þegar þessum mönnum er bent á geðveikislegar rangfærslur í sakargiftum á hendur hinum og þessum sem tjá sig opinberlega í ræðu og riti þá halda menn bara áfram að hamra bolaskítinn þó hann sé orðinn ískaldur.
Það er til dæmis með ólíkindum að minn ágæti, gamli kennari Guðni Elísson, skuli þurfa að heiða heilsíðu í Lesbók Moggans til að sverja það af sér að hann sé samfylkingarkrati. Auðvitað vill enginn sómakær maður vera titlaður samfylkingarkrati og það er nánast ærumeiðandi að segja svona um blásaklausa menn sem hafa skoðanir sem falla ekki að fasískri Valhallarlínunni.
Ég sakna Járntjaldsins á meðan þeir sem fögnuðu því hæst að það sé hrunið eru byrjaðir að endurreisa það á Íslandi, af öllum stöðum.

fokkíng lúnís

Já, svona á jákvæðari nótunum. Ég hitti Jacques Perrin, leikstjóra Heims farfuglanna sem lék líka fullorðna Toto í Cinema Paradiso, á Borginni klukkan 11 á laugardaginn. Ofboðslega hlýr og þægilegur maður. Um að gera að fara að sjá myndina hans á Frönsku kvikmyndahátíðinni.


Alki á Bessastöðum
Fimmtudagur, 22. janúar 2004

Markaðsbrelluverðlaun íslenskra bókaútgefenda voru afhent á Bessastöðum í dag. Þetta með Ólaf Gunnarsson var auðvitað dead cert en Guðjón kom aðeins meira á óvart. Hannes hefði verið óvæntari og skemmtilegri flétta. A.m.k. frá fréttrænu sjónarhorni.
Þetta skiptir auðvitað engu máli en það er gaman að rifja það upp að ég komst að því að ég gæti hugsanlega, mögulega, kannski verið alkóhólisti þegar ég fór að fylgjast með þessari seremóníu í fyrra, þegar Ingibjörg vann.

Þá var ég í einhverju af mínum mörgu brennivínspásum og búinn að komast að því að rauðvín gerði mig brjálaðan. Gat samt ekki stillt mig um að fá mér eitt rauðvínsglas í boði forsetans (enda var þetta löngu áður en ÓRG fór að halda brjáluð partí á Bessó um helgar) og þá fann ég í fyrsta sinn þennan alkamekkanisma fara í gang innra með mér og líkaminn öskraði á meira og meira. Robbi ljósmyndari var tímabundinn og pirraður og dró mig út áður en ég gat hellt mig fullann og ég rétt meikaði að skrifa fréttina, með fíknina kraumandi, áður en ég rauk á barinn. Hefði ég ekki búið að þessari reynslu hefði ég gengið út af Teigi á fyrsta degi og hent AA bókinni.

Takk el presidente!

Sverrir Jakobsson kemur sterkur inn í dag. Myndi gera slúðurmola úr þessu ef ég væri ekki kominn í bullandi sjálfsritskoðun vegna stöðugra ásakanna um vinstri slagsíðu.


Hvað er þetta með thehun?
Miðvikudagur, 21. janúar 2004

thehun.com er algengasta leitarorðið sem glepur fólki inn á BadaBing! Hvaða rugl er nú það. Hver leitar að Húninum í leitarvél? Nafnið eitt vísar á allt klámið. Leoncie stórvinkona mín er í 2. og 3. sæti en klám.is fylgir í kjölfarið.
ogvodafon er í fimmta, Idol í sjötta og Stöð 2 í sjöunda.
Dorrit Moussaieff í níunda og Harry Potter í því tíunda.
Badabing kemur nýtt inn á listann í 11 sæti en stebbifr hrapar af toppnum niður í 15. opinberun hannesar er í 17. sæti og Ísland í dag og Kaldaljós reka lestina.

BadaBing er einhverra hluta vegna mikið sóttur af vefþjónum Alþingis og Stöðvar 2 og heimsóknir frá Íslandi eru í stórsókn, komnar úr 56% af kökunni í 65%. Útlagarnir í hirðinni eru sennilega dauðir.

Allt skiptir þetta engu máli en skúbbin verða víst að fá að birtast í Fréttablaðinu. Held bara áfram að lesa Skuggasjónaukann. Þessi þríleikur Pullmans er frábært stöff, eiginlega fullorðins og toppar Harry Potter algerlega. Ekki spillir fyrir að kirkjan, svonefnt almætti og allt þess hyski er í vonda liðinu. Þessar bækur rista djúpt og munu að öllum líkindum spara mér fermingu eftir 2 ár þar sem andúð dóttur minnar á skylduáskriftartrúnni fer stöðugt vaxandi. Það er auðvitað ekki bara vegna þessara bóka. Barnið er skynsamt og hefur efast frá því það byrjaði að hugsa og tjá sig með orðum.


Bitri nördinn
Sunnudagur, 18. janúar 2004

ralph.gifNú eru safnarar búnir að leggja Gerðuberg undir sig með sýningu á draslinu sínu. Safnarar eru hættulegt fólk, upp til hópa snargeðveikir, félagslega fatlaðir sósíópatar og efni í raðmorðingja.

Þetta veit ég auðvitað fyrst og fremst vegna þess að ég er safnari og er í geðveikri fýlu og morðhug þar sem mér var ekki boðið að sýna StarWars kallana mína, Kók flöskurnar, frímerkin, Daffy Duck bolina , bíóprógrömin, að ég tali ekki um úrklippurnar sem fylla 10 stórar bækur auk árganganna 1998, 1999, 2000, 2001, 2002 og 2003 sem leynast í skúffum, skápum og möppum út um allt í kringum mig. Mun ekki hafa tíma til að flokka það og líma fyrr en í ellinni. Skil ekki af hverju ég er ekki löngu hættur þessu.
Get það ekki ég er geðveikur = safnari.

Það var líka frægur safnari í Maður á mann hjá Sigmundi Erni. Sjálfur Hrafn Gunnlaugsson. Hjó eftir því að enginn viðmælandi SER hefur fengið jafn góða palladóma hjá fólkinu á götunni og hinn umdeildi Hrafn. Hann er auðvitað skemmtilegur, miklu skemmtielgri en myndirnar sem hann gerir. Jakob heimsótti hann í Lauganesið á meðan hann vann á Fréttablaðinu og skemmti sér konunglega í ævintýraheimi Krummans.

Annar kollegi minn heimsótti morðingja um daginn. Sá sagði að það væri heppilegra, vegna aðstandenda, að lík þeirra sem væru drepnir fyndust.
Jamms, gullhjörtun slá líka í undirheimunum.


Ást á barnum
Fimmtudagur, 15. janúar 2004

Ég var búinn að gleyma hversu mikið puð það er að skrifa í blöð með deadline á hverjum degi. Alveg beat bara eða Tired baby...Tired eins og Þór myndi orða það. Sé ekki fram á mikla action hérna á næstunni með þessu áframhaldi.
Þarf ekki að blogga um Ingva Hrafn og Hall. Félagi Hafliði gerði þeim góð skil í fjölmiðlapistli í Fréttablaðinu á þriðjudaginn. Þrír vitringar á trúarstöðinni Útvarp Saga með endalaust bull, erglesi og pirru, jafnvel firru líka.

Hallur alltaf á uppleið samt orðinn PR meistari Heimstjórnarafmælisins. Hlýtur að vera gott veganesti í almannatengslagiggi að vera nýbúinn að drulla yfir þrjá fjölmiðla. Jakob var með frétt um þetta í DV undir fyrirsögn vikunnar:

Hallur undir Davíð

Ég stakk upp á þessu í spurninguna á blaðsíðu 2 hjá okkur:

Hallur, nú er síðasta stórverkefnið þitt dautt. Hvernig fer með það næsta?

Talaði við Leoncie í gær. Alltaf jafn hress. Þegar hún var búinn að komast að því að ég væri grannur þar sem ég hefði ekki tíma fyrir mat og lifði á Prins Póló bauð hún mér að leika "róna" í myndbandinu sem hún er að fara að gera við ensku útgáfuna á Ást á barnum. Afþakkaði og sé strax eftir því. Smeykur samt við að detta strax í karakter og jafnvel dettaíða í framhaldinu. Sagði henni að ég væri alki en hún er ekki með fordóma gegn svoleiðis fólki þannig að við erum enn á buddyleveli.

Hundurinn hans Drew Carey heldur að Ally McBeal sé bein. Magnað.

Hef aldrei þolað Tom Cruise en hann böggaði mig nánast ekkert í The Last Samurai.


Brestir
Mánudagur, 12. janúar 2004

Flottasta blaðamannagengi íslenskrar fjölmiðlasögu, hið svokallaða Svarta gengi, sem sá um helgarblöð Fréttablaðsins hefur verið leyst upp.

Þegar hefur verið greint frá skyndilegu brotthvarfi Jakobs yfir á DV og í dag tók ég við Innblaði Fréttablaðsins. Þetta eru vitaskuld ótíðindi fyrir fjölmarga aðdáendur mína þar sem ég mun skrifa miklu minna framvegis. Plöggarar alls konar munu þó ef að líkum lætur verða enn hrifnari af mér.
Guðmundur fær að halda Kollu og reyna að halda uppi merkjum Svartstakkanna (Villi sem leysir Billa af sem hirðljósmyndari tók þessa mynd af okkur síðasta daginn í Suðurgötunni en þá lék allt í lyndi þó Jakob virðist átta sig á þeirri vá sem bjó í lofti) með hjálp Björns Þórs úr Dægurmálaútvarpinu og hinum engum líka Hafnfirðingi Kristjáni Hjálmarssyni.
Vér, hinir svörtu, vorum búnir að toppa Sunnudagsblað Moggans í öllum Gallup flokkum nema þeim yngsta 12-19 ára þar sem við erum núna með 33% lestur. Minn aldurshópur var botninn hjá okkur í byrjun en nú erum við með 54% hjá 20-29 ára, 58,1% hjá 30-39 ára, 65,3% hjá 40-49 ára, 68,2% hjá 50-59 ára og toppum svo í öldungadeildinni með 74,6% hjá 60-80 ára og heil 80,7% á laugardögum. Greinilega soldið gamaldags, en góðir.
Held samt að skýringin á lága skorinu hjá þeim yngstu sé einfaldlega sú að mamma og pabbi eru alltaf með Fréttablaðið og skilja Moggann eftir fyrir krakkana, hversu uppbyggilegt sem það svo er.
Fréttablaðið rúlaði til dæmis um helgina með Sverri tattú og litlu fjölskylduna hans, Hallgrím Helgason, Hannes Hólmstein í drottningarviðtali á sunnudaginn (ætli það hafi verið samkvæmt pöntun Jóns Ásgeirs eins og Ragnar Aðalsteinsson um daginn?) og svo Sigurð G. Guðjónsson í dag.

Það er alltaf eitthvað í Fréttablaðinu.

Nennesseggi. Tek Ingva Hrafn og Hall fyrir næst. Laglega tjónaðir gaurar.


Sagði ég pass?
Föstudagur, 09. janúar 2004

Már bendir á undarlega stemningu sem skapast hefur í kringum Opinberun Hannesar og vekur athygli á því að ég hafi veigrað mér við að dæma verkið með því að segja "pass".
Það er vissulega rétt að ég bloggaði strax um það að ég nennti ekki að fjalla efnislega um myndina en benti á að þeim sem það ætluðu að gera bæri að "slátra" myndinni. Síðan þá hef ég lýst því yfir í Ísland í dagSæbjörn Valdimarsson hafi rústað stjörnukerfi Moggans með gölnum þriggja stjörnu dómi sínum um myndina. Þá hef ég einnig flokkað myndina sem K-mynd, eða klámmynd án klámsins.

Ég hef ekki lagt í að skrifa bíógagnrýni um myndina þar sem ég efast um að hún sé í raun bíómynd, þó Kvikmyndasjóður (RIP) hafi styrkt hana. Þar erum við Hrafn sammála þar sem hann segir í DV að hann búist ekki við að fólk fari að sjá myndina í bíó.
Þá hef ég ekki heldur séð ástæðu til að skrifa sjónvarpspistil um Opinberun Hannesar þar sem það má einnig draga í efa að um sjónvarpsmynd sé að ræða þó RÚV hafi styrkt gerð hennar. Fjallaði að vísu um frábæran Kastljóssþátt þar sem Hrafn varði gjörðir sínar meistaralega.
Valur á DV hefur fjallað um Opinberunina og var svo raunsnarlegur að hann gaf henni 1 stjörnu sem er í sjálfu sér réttlætanlegt þar sem hún var ekki alvond (Helga Braga var nú í henni oghún er stjarna).
Hvað hræðslu mína við Hrafn Gunnlaugsson bendi ég sem fyrr á umfjöllun mína um Myrkrahöfðingjann og sú staðreynd að ég þori að vinna á Fréttablaðinu segir svo allt sem segja þarf um ótta minn við höfund smásögunnar sem Opinberun Hannesar byggir á.
Breyti í spaða!

Enn um vini Davíðs. Hannes Hólmsteinn opinberaði (nýtt tískuorð) greinargerð sína í gær og var bara nokkuð málefnalegur. Missti sig svo aðeins í Kastljósinu og meint aðför að honum varð svolítið áberandi, ekki síst þar sem veist var að honum fjarstöddum. Hann telur sig hafa lagt öll spilin á borðið en fór nú samt soldið loðið í kringum þetta þannig að málinu er síður en svo lokið. Ég trúi því heldur ekki að Helga Kress muni sitja þegjandi undir ásökunum Hannesar um hroðvirknisleg vinnubrögð og fljótfærni (er þetta ekki komið í hring?)
JR Ewing sagði einhvern tíma að enginn berðist jafnt ákaft og sært dýr í sjálfheldu og Hannes hefur í það minnsta sjaldan verið skemmtilegri en í Sjónvarpinu í gær. Ég hef hann grunaðan um að hafa gaman að þessu öllu saman. Kristján og Svanhildur voru helvíti ströng við hann en Hannes lék hlutverk fórnarlambsins af stakri snilld og vildi fá að verja sig á sinn hátt. Stuðaði Læðuna greinilega og nú er lýðnum það ljóst að hún er aldrei jafn foxý og þegar hún er reið.

Málverjavitringarnir eru farnir að myndast við að hafa vit á bókmenntafræði og einn þeirra rifjar upp ársgamla grein Dagnýjar Kristjánsdóttur um Auga Saurons sem píku og vill þannig sýna fram á heimsku bókmenntafræðinga. Þeir sem vilja kynna sér píkupælinguna betur geta skoðað færslu mína um málið.

Djöfull var ég góður á meðan ég var í neyslu!


Kobbi kjölfestublaðamaður
Fimmtudagur, 08. janúar 2004

Hórumorðinginn Kobbi kviðrista starfaði í Lúndúnaþokunni rétt fyrir aldamótin 1900. Á Íslandi í dag starfar blaðamaðurinn Kobbi kjölfesta og er að öllum líkindum eini kjölfestublaðamaðurinn á Íslandi.
Ég hef auðvitað vitað það lengi að vinur minn og vopnabróðir, Jakob Bjarnar Grétarsson, er enginn venjulegur blaðamaður en gerði mér ekki grein fyrir að hann væri kjölfestublaðamaður fyrr en hin geðþekki rannsóknarblaðamaður, Reynir Traustason, benti mér á þessa augljósu staðreynd.

Jakob var einu sinni fréttastjóri Alþýðublaðsins á gullaldarárum þess þegar Hrafn sjálfur ritstýrði blaðinu og Kolla gaf bókmenntaverkum skull.gifHann hefur þar fyrir utan starfað á flestum uppáhaldsblöðunum mínum í gegnum tíðina sem eiga það öll sameiginlegt að hafa verið sett á laggirnar af Gunnari Smára Egilssyni. Lausleg athugun okkar Jakobs á Úrklippubókunum mínum bendir til þess að Kobbi hafi skrifað um 55% af ölu sem ég hef safnað saman í gegnum árin.

Jakob kom til liðs við Fréttablaðið í desember 2002 og skömmu síðar fór blaðið að taka þessi feykilegu heljarstökk upp á við í lestrarkönnunum Gallup. Það þarf auðvitað að skoða þetta í sögulegu samhengi til að átta sig á þætti Jakobs en þarna kemur kjölfestueðli hans skýrt fram og það þarf því engan að undra að Jakob hafi verið skúbbað yfir á DV sem vantaði tilfinnanlega kjölfestu. Það eru því góðir tímar fram undan hjá Mikka og Illuga eftir að þeir eru fengu kjölfestu.

Ég og RT sitjum eftir bitrir og afbrýðisamir með okkar 90.000 lesendur og hugsum Kobba kjölfestu þegjandi þörfina. Það er hins vegar svo gaman hjá honum að hann er farinn að missa það út úr sér á mjög freudískum forsendum að það sé svo miklu skemmtilegra að vinna á Alþýðublaðinu en Fréttablaðinu. Þetta segir sjálfsagt meira en 1000 orð um stemninguna á DV.

Talandi um Jakob er ekki úr vegi að minna á útvarpsþátt Kobba kjölfestu og Steins Ármanns á Skonrokki á laugardagsmorgnum. Jakob gæti hæglega orðið kjölfesta Norðurljósa líka og það er vel þess virði að rífa sig upp klukkan 09.00 á laugardögum og hlusta á King Kong. Þeir voru bestir í denn og eru það enn.
Dr. Gunni og Sigurjón Kjartansson eru með næst besta útvarpsþátt landsins alla virka morgna milli eitthvað og eitthvað. Ég frétti að þeir hefðu verið með Pál Ásgeir í spjalli um daginn og rætt við hann bæði sem fyrrum meint handbendi Óla Björns og ekki síst sem bloggara. Ég geri því ráð fyrir að King Kong kalli mig fljótlega til sem bloggálitsgjafa hjá sér enda fæ ég ekki séð í fljótu bragði að neinn annar standist kröfur þeirra.

PÁÁ er samt auðvitað hörkubloggari og allir áhugamenn um fjölmiðla og blaðamennsku ættu að fylgjast með kauða. Sá því haldið fram á einhverju bloggi að PÁÁ væri umsjónarmaður Helgarblaðs DV. Ekki veit ég hvort hann er að fíla þann misskilning en heimskingjum er hér með tjáð að hann sá um Helgarblað dauða DéVaffs.
PÁÁ sagði Uppvakningunum að hann læsi helst blogg Tótu pönk, Tóta Leifs og BadaBing. PÁÁ, Tóta og Tóti eru öll í Skjallbandalaginu hér til hliðar og eru ásamt mér vitaskuld bestu bloggararnir. Við erum svo góð að við erum eiginlega kjölfestubloggarar. Það eina sem gæti raskað þessu jafnvægi væri helst ef EIR léti undan þrýstingi mínum og byrjaði að blogga. Það yrði magnað.
Talandi um Skjallbandalagið þá er hin eitursnjalla eiginkona hans Totil, Auður Jónsdóttir, aftur byrjuð að blogga en kallinn hefur verið voða grand á því við hana og uppfært síðuna hennar með glæsibrag. Auja er auðvitað í elítunni og ætti að vera löngu komin í Skjallbandalagið. Þetta er feill sem skrifast á mig og verður leiðrétt med det samme.

Oj, hvað þetta sjálfshól, vina-, kunningja- og kjölfestumærðarhjal er orðið langt og leiðinlegt. Læt því Hannesar Hólmsteins færsluna bíða til morguns en HHG er bara helvíti seigur í málsvörninni. Sverrir Múrari er alveg með essensið í þessu hjá honum á hreinu. Hann svarar efnislega og er bara eiginlega málefnalegur og það er magnað. Go Hannes! Þetta er samt varla búið enn.


Hustler í allar lúgur
Miðvikudagur, 07. janúar 2004

hustler.jpgDoddsson var í banastuði hjá Ingva Hrafni í dag og hraunaði yfir Fréttablaðið. Hann er alltaf jafn skemmtilegur þó það sé stöðugt að verða erfiðara að skilja hann.
Fréttablaðið er að hans sögn rekið með "handstýrðum auglýsingum"? Enginn úr auglýsingabransanum, sem ég hef talað við í dag, kannast við hugtakið sem er því væntanlega nýtt orð yfir það val auglýsenda að vekja á sér athygli í útbreiddum miðlum.

Þá fullyrti Davíð að lestur Fréttablaðsins væri í raun alls ekki jafn mikill og hann er í raun og veru og blaðamenn þar komist upp með óvönduð vinnubrögð og geti skrifað hvaða þvælu sem er þar sem aðhaldið frá lesendum er ekkert, enda blaðinu "troðið inn um allar lúgur" á landinu á hverjum degi.
Það les semsagt enginn Fréttablaðið ótilneyddur af því að það er ókeypis? Nú kannast sjálfsagt flestir við það að hafa hent ógrynni auglýsingapésa ólesnum í tunnuna enda ekkert þar á ferðinni nema auglýsingar (ef til vill ekki handstýrðar). Þessir bæklingar mælast líka frekar illa í lestrarkönnunum Gallup, ólíkt Frétablaðinu sem hefur verið í stöðugri sókn síðasta árið.
Fólk les nefnilega ekkert frekar það sem kemur ókeypis inn um bréfalúgunua hjá því bara vegna þess að það er ókeypis. Það þarf eitthvað meira til. Segjum til dæmis að óprúttnir aðilar tækju upp á því að bera klámblaðið Hustler ókeypis heim til biskupsins, forsetans, forsætisráðherra og Gunnars í Krossinum mánaðarlega. Þeir myndu varla leggjast svo lágt að fletta sorpriti Larrys Flint, eða hvað?
Þeir myndu líklega frekar bara henda því og ekki láta þess getið í Dagbókarkönnunum Gallup að þeir hefðu farið höndum um sorann.
Fréttablaðið er því ólíkt Hustler og auglýsingabæklingum að þessu leyti og lesendur veita blaðamönnum þess víst aðhald og þess vegna held ég mig meira að segja innan velsæmismarka þó það geti oft verið erfitt fyrir rætið kvikindi að sitja á strák sínum.


Innihaldslaust hjal
Þriðjudagur, 06. janúar 2004

M.gif... eða týpískt blogg öllu heldur

6 mánaða edrúammæli í dag. Magnaður andskoti. Hélt upp á tímamótin í Nexus með því að kaupa Sin City (það má endalaust lesa sér til ánægju um það þegar Marv hefnir, Goldie, hórunnar með gullhjartað, með því að drepa beisikklí fokking evríboddí) og drakk svo kaffibollana tvo á Ljóta andarunganum.

Þessi tvö fyrirtæki ættu að fara að sponsa þennan vef og Tveggja spora kerfi Tóta. Ákvað að dagurinn í dag væri rétti dagurinn til að hætta að reykja. Reykti þá síðustu yfir seinni bollanum. Djöfull eru bláar Camel rosalega góðar sígarettur (sú mí). Það eina sem hægt hefur verið að reykja síðan tjörumagnið var minnkað í rauðum Winston. Þær voru nú alltaf bestar.
Nú er bara að búa sig undir þunglyndið og sjálfsmorðshugleiðingarnar sem fylgja söknuðinum og tómleikanum sem blossa upp eftir að maður drepur í þeirri síðustu. Eníveis, á leiðinni niður Laugaveginn sá ég tvær fyllibyttur. Annar skreið á meðan hinn hvatti hann áfram með reiðiöskrum. Ekki svo galið að vera sóber eftir allt saman.


Svona er Ísland í dag...
Mánudagur, 05. janúar 2004

Það er búið að skamma mig fyrir að hafa verið vondur við Hrafn Gunnlaugsson í Íslandi í dag áðan. Mér fannst nú Hrafn sleppa helvíti vel enda gafst hvorki tími né ráðrúm til að taka Opinberunina almennilega í gegn. Ég hafði meira að segja hugsað mér að koma Davíð til bjargar og benda á að þessi loðmulla hans Hrafns á lítið skilt með smásögunni þannig að það er ástæðulaust að vera að kenna hæstvirtum forsætisráðherra um floppið. Honum væri auðvitað hollast að púlla Gumma og afneita heila klabbinu.

Þetta var fyrsta almennilega beina útsendingin mín og ég er miklu ánægðari með útkomuna en þegar Brynja X lét mig tala um Stallone í Panorama. Þá var Fjölnir líka með og hver stenst samanburð við hann?
Þórhallur var svalur í dag og er greinilega búinn að fyrirgefa mér úttektina á metrósexúalmönnunum og Jóhanna er sætari in the flesh en á skjánum. Þannig er Ísland í dag.
Alltaf gaman í sminkinu og svo fær maður bleikt BabyWipes on the house til að skafa klístrið framan úr sér.
Síamstvíburarnir Tóti og Jakob Bjarnar voru aðskildir með sársaukafullri aðgerð í dag. Mér finnst mér hvorki heill né hálfur maður en DV nýtur hins vegar góðs af skilnaðinum en þar mun Mobbi láta til sín taka frá og með morgundeginum.

It was fun while it lasted.


Ég er svo meinstrím
Laugardagur, 03. janúar 2004

Toti.gifJæja, eftir Fréttir Stöðvar 2 í gær veit víst alþjóð að ég hef ekkert betra að gera í vinnunni en glápa út í loftið og sveifla hedaphone snúrunni minni. Annars var ég nú bara að þykjast vera upptekinn til þess að vera ekki látinn sverja Jón Ásgeir af mér on national television.

Jakob var því miður upptekinn í símanum og þjóðin varð því af hans áliti sem er sko ekkert slor. Egill ætti að fá Jakob og Ástu Möller í Silfrið til að ræða áhrif eigenda fjölmiðla á blaðamenn.
Gummi er búinn að sverja Skaupið af sér og eftir að hann útlistaði hugmyndir sínar, sem komust ekki að, fyrir mér er deginum ljósara að áhrif hans á Skaupið voru lítil sem enginn. Jamms, þetta var sem sagt rusl.

Dómurinn um Kaldaljós er kominn. Hef ekki enn nennt að skrifa um Looney Tunes þó mér beri alltaf siðferðisleg skylda til að hrósa Daffy. Ég gef Kaldaljósinu 4 stjörnur og játa fúslega að ég fór að hágrenja í lokin. Heldur finnst mér samt Mogginn gera lítið úr þessari prýðisgóðu mynd. 3,5 stjörnur þegar Opinberun Hannesar fær 3, þetta eru sem sagt svipaðar myndir að gæðum?
Fyndnu kallarnir í vinnunni telja Opinberunina vera mynd í algerum sérflokki, svokölluðum K-flokki en slíkar myndir hafa allt yfirbragð klámmynda, vondan leik, lélegt hljóð, skelfilega tónlist og engan söguþráð. Það eina sem vantar er klámið.

Ferlega er ég að verða meinstrím með aldrinum. Það sést best á þessum lista mínum yfir 10 bestu bíómyndir síðasta árs. Nú bíð ég bara eftir að Organistinn, Loki, Hudson og TC slátri mér fyrir að vera með 5 myndir af lista Stebbafr. á mínum. Ávísun á einhverjar kenningar um andleg tengsl mín og björtustu vonar Sjálfstæðisflokksins á blogginu.

Tótalistinn 2003

1. Kill Bill vol. 1
2. The Lord of the Rings: The Return of the King
3. 28 Days Later
4. Mystic River
5. Bowling For Columbine
6. Nói albínói
7. Lilya 4-Ever
8. Finding Nemo
9. The Pirates of the Carribean
10. The Hulk

5 verstu myndir ársins 2003

A Man Apart
Daredevil
Johnny English
Legally Blonde 2
Tomb Raider 2

Mausi litli og Þráinn stóðu vörð um heiður Fréttablaðsins og til þess að tryggja nú að það yrði almennileg beidd í þessu fékk ég Hulla til að birta sinn lista líka enda finnst mér Hullboy ferskasti og hressilegasti gagnrýnandinn í bænum. Gott hjá Hulla og Bigga báðum að setja Chigaco á svarta listann. Þvottekta dæmi um geðsýki Óskarsverðlaunaakademíunnar.

Talandi um Hulla þá finnst mér bókin hans, Drepið okkur , ekki hafa fengið verðskuldaða athygli í fjölmiðlum. Frábær bók sem allir ættu að kaupa og þeir sem eiga ekki fyrri bókina, Elskið okkur , ættu svo að hugsa sinn gang alvarlega. Hulli er soldið veikur en ofsalega fyndinn og sniðugur. Þeir sem misstu af viðtalinu mínu við hann í Fbl. geta nálgast það hér.

Ég hef þurft að verja Kill Bill í fyrsta sætinu en þó ROTK sé stórfengleg þá bakka ég ekki. Kill Bill er mynd síðasta árs. Það er ekkert flóknara. 28 Days Later er, eins og horror almennt, vanmetin en ég vek athygli á að Hulli setur Cabin Fever á sinn Topp 10. Gott hjá honum.
Þá er það mikill áfellisdómur yfir Daredevil að við myndasögunördarnir þrír setjum hana alla á lista yfir verstu myndirnar.

Meiri Elektru - Minni Affleck!


Áramótabomban eina
Fimmtudagur, 01. janúar 2004

Þeir drekka rauðvínið sem mega það

-bjó til þennan málshátt sjálfum mér til hugarhægðar um daginn og staglast nú oftar á honum en Æðruleysisbæninni.

Áfengislaus áramót voru pís of keik. Ægissíðubrennan var þó tótal feilíjör. Lítil og lág. Svona draga staðlar og reglugerðir alla gleði smám saman úr lífinu.
Uppörvandi samt að horfa á þetta aumkunarverða lið á brennuni með sultardropana, að frjósa í hel en lepja samt ískaldan bjór. Pathetic. Ég var þannig í fyrra og kann betur við mig núna.

Skaupið er mál málana í dag. Ég hef úrskurðað mig vanhæfan til að fjalla um það sökum kunningsskapar við einn höfundanna. Held samt að þetta hafi ekki beinlínis verið hugsað fyrir edrú fólk. Eina Skaupið sem skiptir einhverju raunverulegu máli í menningarsögulegu samhengi er snilldin 1984, eða öllu heldur 1985 samkvæmt nýjustu leiðréttingu.
Tinna Gunnlaugsdóttir í símaklefanum er ógleymanleg og hafði mótandi á mig sem kynveru og pervert. Tinna er enn bomba í mínum huga og af virðingu við hana ætla ég að láta kvikmyndagerðarhæfileika bróður hennar liggja milli hluta í kvöld. Ég afgreiddi Myrkarahöfðingjann á sínum tíma og það verða aðrir að slátra Hannesi.
Kaldaljós áðan og þar er hins vegar alvöru kvikmyndagerð á ferðinni. Það hefur fylgt Hilmari Oddssyni svolítið að hann þykir gera leiðinlegar myndir en Kaldaljós er allt annað. Falleg, fagmannleg, látlaus, sorgleg og fantavel leikinn. Eðalmynd.


First Aid

Mjölfiðlar

Bloggar

shit and stuff