Laugardagur, 21. febrúar 2004
Mér er flökurt.
Fór í upprökur á Landsins snjallasti...(fjölmiðlamaður, væntanlega) á Skjá einum í dag og þetta er það vitlausasta sem ég hef gert so far.
Þarna voru saman komnir reynsluboltarnir Ásgeir Tómasson og Jóhann Hlíðar Harðarson, nýji sjónvarpsstjórinn á Skjá einum, Freysi á X-inu (í dulargervi auðvitað), einhver FM dúd, Símon (efnilegasti nemandinn í DV- bekk Blaðamennskuskóla Baugs) og Tóti sjálfur.
Ég hef aldrei séð þennan þátt en hef heyrt að hér sé á ferðinni botninn í íslenskri dagskrárgerð. Sagði það hreint út við þann sem hringdi í mig frá S1 og spurði hvort ég væri ekki að rústa rep-inu með því að mæta. Hann viðurkenndi að þetta hefði farið illa af stað en þátturinn sem ég átti að mæta í yrði sá fyrsti með nýju og endurbættu sniði.
Fair enough, sagði já enda stríðir það gegn siðareglu Jakobs og Tóta að segja "nei". Fólk sem vinnur við það að draga aðra í viðtöl og myndatökur á hverjum degi hefur ekki rétt á að segja nei þegar aðrir miðlar leita til þess.
Kolla Bergþórs brjálaðist auðvitað og skammaði mig fyrir að leggjast lægra með degi hverjum. Hún segir að þessi yfirvegaði og hlédrægi maður sé greinilega orðinn að athyglissjúku fífli.
Það hlýtur að vera meinið. Ég komst í gegnum fyrstu þrautina en þá hefði ég átt að ganga út. Næst tók við maraþon Royalbúðingsát og ég vissi strax að ég væri dauður. Tæma skál með 1/2 lítra, takkk fyrir. No way!
Dró karamellubúðinginn. Hefði getað verið verra en gat samt ekki skóflað þessu í mig af sama krafti og hinir. Hefði verið flottastur ef ég hefði bara staðið og horft á skálina á meðan hinir píndu sig.
Þetta toppar ekki hátind niðurlægingar minnar í fjölmiðlum þegar ég tapaði aleinn fyrir mbl.is í Spurningakeppni fjölmiðlanna fyrir nokkrum árum á meðan Hrafn, sem átti að vera með mér, sat heima og horfði á sjónvarpið. Það var sárt so this is nothing, þó það sé auðvitað eitthvað bogið að vera úr leik á undan FM hnakka.
Þessi búðingsviðbjóður mun markera mig for life og mér er enn flökurt. Djöfuls rugl.
Bíð samt spenntur eftir því að ósköpin fari í loftið þar sem femínistar og hausateljarar munu eipa. Það var nefnilega engin kona að keppa. Bryndís Hólm átti að fara fyrir Fréttablaðið en var á vakt og Sirrý, stórvinkona mín, komst ekki fyrir Skjáinn.
Mig langar að æla. Ekki öfunda ég þá sem voru að keppa þunnir í þessu.
Góða frétt dagsins er að ég fékk Gumma til að reka mig úr Smáa letrinu á sunnudögum og ég er því framvegis laus við að fylla það pláss. Ákvað því að síðasti pistillinn skyldi vera svo skelfilegur að mér hefði verið dömpað eftir hann anyway.
| 22:51 |