Hvað um það DV gekk loksins of langt að mínu mati í dag. Ég var ánægður með myndbirtingarnar þeirra af Gústa mörgæs en soldið skúffaður yfir því að enginn gaf því gaum þegar ég sagði frá því í Fréttablaðinu fyrir löngu síðan að kvikindið væri byrjað að veiða börn á www.einkamal.is. Það hefðu líklega einhverjir rankað við sér þá ef ég hefði blastað nafni og mynd.
DV er hins vegar í ónáðinni eftir blað dagsins í dag. Á öftustu opnunni er lítill moli um að Þórarinn Þórarinsson, blaðamaður á Fréttablaðinu, segi farir sínar í Landsins snjallasti ekki sléttar á bloggsíðu sinni. Það er rétt en DV láist að geta heimilda almennilega og tiltaka slóðina hingað. Það er sárt að sitja og blogga í vinnunni vitandi að hinum megin við vegginn eru menn, á öðru blaði, að fylla dálksentimetra með skrifum mínum. Ég ætla þó ekki að senda Mikka og Illuga reikning en minni á að myllur guðs mala hægt en líka smátt.
Talandi um rítördin á Málefnunum þá fékk ég póst frá kollega mínum í blaðamannastétt sem lék forvitni á að vita hvort ég spjallaði á Málefnunum undir nikkinu badabing. Þetta er auðvitað af og frá enda er álit mitt á meginþorra málverja opinbert og ekki gott, auk þess sem ég hef það eina prinsipp í lífinu að leggjast ekki á þetta aumkunarverða plan.
badabing þessi á Málefnunum, sem hér með er yfirlýst gunga og fífl, var eitthvað að væla yfir því að Svanhildur Hólm hefði verið vond við Ástþór í Kastljósinu en fann henni það annars helst til foráttu að hún skuli vera frænka Stebbafr.
My old man said to me before he left this shitty world að ég gæti valið mér vini en ekki ættingja þannig að svona rasismi er ekki í mínum anda.
Annars eru Málverjarnir eitthvað voða viðkvæmir fyrir Ástþóri og líklega hefur stór prósenta þessara bjána einhvern tíma verið félagar í Friði 2000. Þeir voru í það minnsta ekki fyrr búnir að jafna sig á Svanhildi þegar Kolla Bergþórs tryllti þá með sjónvarpspistli í Fréttablaðinu þar sem hún líkti Ástþóri við plágu. Mér fannst þetta skemmtilegur og góður pistill - alveg vintage Kolla en bjánarnir skilja auðvitað ekki svoleiðis og hrauna yfir Kollu fyrir að drulla yfir Ástþór. Það er einhver mótsögn í þessu.
Ástþór telur víst Ólaf Ragnar standa á bak við allan óhróður sem fer í umferð um hann og það er gaman að því. Mér finnst Ástþór skemmtilegur og hef aldrei haldið því gegn honum að hann gerði einu sinni misheppnaða tilraun til að kæra mig til siðanefndar. Held að hann sé ekkert að erfa það mál heldur, hef a.m.k. ekki tölu á því hversu oft ég hef talað við hann síðan.
Eníveis. Formaður Blaðamannafélags Íslands fór niður á Málverjaplanið á Press.is í dag í sýrðri og bjánalegri færslu um Jakob Bjarnar, sem þarf ekki að taka fram að er einn af mínum skárri kunningjum.
Færsla Róberts Marshall er stutt en samt illskiljanleg og löðrandi í annarlegri beiskju og nánast alkóhólískri gremju. Blaðamannafélagið hefur um skeið haldið úti grútmáttlausum spjallvef en menn tóku nokkra góða spretti þar, einna helst áður en nokkrir málverjar villtust þar inn af hælinu sínu og kæfðu allt í heimsku sinni.
Síðan þá hefur Jakob stundum startað nýjum þráðum um hluti sem væri vel þess virði að ræða en sú óáran hefur fylgt honum undanfarið að Pétur Einarsson svarar honum með morknum og innihaldslausum frasaspurningum og umræðan deyr drottni sínum. Einu skiptin sem sér til sólar eru þegar Friðrik Þór Guðmundsson rekur inn nefið. Hann og aðrir blaðamenn ættu þó líklega að láta það ógert þar sem formanninum virðist líka það ákaflega illa að menn séu að spjalla á þessum spjallþræði BÍ.
"Núna kemur Jakob Bjarnar fram, mér liggur við að segja enn einu sinni...." Ergo: Blaðamenn athugið! Það gilda sömu lögmál um þennan spjallvef og talsímann. Hann á ekki að nota að óþörfu og alls ekki í óveðri. Stillið því fjölda innleggja í hóf og verið gagnorðir?
Formaðurinn nær svo botninum í niðurlagi þessarar sögulegu færslu þar sem hann heldur því fram að Jakob hafi rifist við sjálfan sig í skjóli nafnleyndar á Press.is. Þar sem hér er á ferðinni sjóaður fjölmiðlamaður geri ég ráð fyrir að hann hafi meira fyrir sér en óljósa tilfinningu þegar hann slengir þessu fram. Það væri því eðlilegast að hann sýndi fram á það með óyggjandi hætti að hann viti fyrir víst að Jakob hafi gengið laus margkleyfhuga á vefnum. Geti hann það ekki skuldar hann Jakobi afsökun. Catch 22-ið í þessu hjá honum er svo að ef hann á einhverja IP-tölu logga máli sínu til stuðnings þá er trúverðugleiki þessa vefsvæðis eins og það leggur sig einskis virði ásamt friðhelgi nafnlausra heimildarmanna.

Blaðamannafélagið er samt líka skemmtilegur og skondinn félagsskapur og nýjasti brandarinn úr þeim herbúðum er Blaðamannaverðlaun ársins. Ef Eddan er hallærisleg, lame og morkinn veit ég ekki hvað verður hægt að segja um þetta flipp. Blaðamenn með sjálfsviðingu munu gráta yfir þessu og hatursmenn stéttarinnar geta seint kjamsað sig fullsadda af öllu gríninu sem þetta býður upp á. Þessum ósköpum fylgir líka endurvakning gömlu Pressuballanna. Amma segir mér að þetta hafi verið flottustu böllin í gamla daga og minnist þeirra með mikilli nostalgíu. Held að þetta eigi ekki við á þessum sjarmalausu tímum, auk þess sem það þykir ekki lengur fínt að drekka og AA-blaðamenn eru að verða fleiri en þeir fullu.
Stærsti feilinn í þessu er svo að það vantar eina kategóríu. Það á að verðlauna umfjöllun ársins, rannsóknarblaðamennsku ársins og veita blaðamannaverðlaunin. Hvergi er minnst á tvíeyki ársins. Það er líklega bara vegna þess að einhverjir gætu ekki sætt sig við að ég og Jakob fengjum verðlaun en við vorum svo stórir saman að Jón Ásgeir varð að kaupa annað dagblað svo við gætum notið okkar. Bobbi Woodward og Tóti Bernstein, besta teymi síðan Jeckyll og Hyde.

Fokk off