Mánudagur, 15. mars 2004
Las það í hinu bráðskemmtilega blaði DV í dag að stjórn KB banka hafi rekið útibússtjórann minn í Háaleitinu. Heimskuleg ráðstöfun enda Gunnar öðrum mönnum duglegri að hækka heimildir og veita lán og festa bankanum þannig viðskiptavini. Alltaf þótt vænt um kallinn og þótt gott að kíkja við hjá honum þegar pjéninga vantaði. Starfsmannamál í útibúinu eru í upplausn og viðskiptavinirnir elta Gunnar til Landsbankans í Hafnarfirði. Ég fer þangað enda örugglega nóg af peningum í Hafnarfirðinum.
Málverjakleppararnir eipuðu, allir 20, yfir færslunni hér fyrir neðan. Gaman að því. Best þegar skoffínin byrjuðu að dæla út djúpsálfræðilegum kenningum um rætur andúðar minnar á þeim. Þessir slefberar taka sig svo hátíðlega að það hvarflar ekki að þeim eitt augnablik að maður geri þetta bara just for the hell of it og til að fá fram þessi sjúklegu viðbrögð.
Eníveis. Í þræðinum sem var tileinkaður mér og var aðsóknardrjúgur hjá bjánunum í dag, sem og hinum feykilanga og taugaveiklaða lesendabréfsþræði DV sem telur 16 síður samkvæmt síðustu talningu, afhjúpa vitringarnir 20 grunnhyggni sína og fákunnáttu og staðfesta um leið allt það sem illa innrættir menn hafa skrifað um þá. Meginþorri þeirra sem gjamma á Málefnunum eru ekkert annað en lásí rógberar. Tvö skotheld dæmi: Þeir byrja á því að ákveða að lesendasímtalið hafi verið samið á ritstjórn DV og birta svo nafn og kennitölu Guðmundar smala og fullyrða að hvorki hann né aðrir Guðmundar hafi hringt þetta geggjaða bréf inn. Ryðst þá einhver Guðmundur fram og vill endilega taka á sig innhringinguna. Áfram halda svo moðhausarnir þegar þeir blása það upp að ég sé Málverji og rökstyðja það með link á einhvern aftúrkreisting sem bullar þarna undir nikkinu badabing. Ergo: Þetta er Tóti. (VEIIIIII) Rannsóknarblaðamennska á háu stigi og röksemdafræslan svo massív að hún er einungis á færi snjöllustu Málverja. Stundum bíð ég stúlku heim sem veit ekki að ég er ég og svo framvegis.
Þrátt fyrir það að ég sé orðinn prinsipplaus maður með öllu mun ég aldrei pósta stafkrók á kverúlantavef á borð við Málefnin (það e rhins vegar rétt hjá þingmanninum sem þorir að skrifa undir nafni að ég kíki reglulega þarn ainn og skemmti mér konunglega). Þar fyrir utan fær maður ekki betri meðmæli en andúð Málverja, nema ef til vill skammir frá Birni Bjarnasyni. Mest hissa á að Ólafur Teitur hafi ekki skotið sig eftir að Málverjar fóru að mæra hann sem besta blaðamann landsins. Annars eru auðvitað Óli Björn, Ólafur Teitur og aðrir DV lúserar líklega meginuppistaða Málverjanna, svona ef maður notar málverjahundalógík og ályktar út frá geggjaðri andúð þeirra á DV sem byggir öll á innihaldslausum upphrópunum og formælingum galandi bændadurga með kyndla og heykvíslar.
Önnur dead cert vísbending er sjálfhverfa Málverjanna. Sjálfum er þeim tíðrætt um sjálfhverfu blaðamanna en eltast í næsta þræði við rassgatið á sjálfum sér af afbrigðilegum áhuga og hafa aldrei jafn mikið til málanna að leggja en einmitt þegar umræðan snýr að þeim og hvað þeir séu æðislegir eða heimskir.
Auðvitað lesa aðeins fleiri Málefnin.com en Viðskiptablaðið en það er einmitt þess vegna sem þessi einkenni Málverjanna eru betur geymd á síðum þess.
Fokk off.
| 20:24 |