»  off record  »  maí 2004
off record
maí 2004

a long time ago...
Toti´s Survival Guide to Mallorca
Sunnudagur, 30. maí 2004

Lesi thetta einhver er ég sem sagt týndur en samt edrú og that eina sem ég skil eftir mig er thessi leidarvísir fyrir thá sem gaetu lent í somu hremmingum.


MATUR:

Varúd: That er ekki til Prince Polo á Mallorca. PP má hins vegar kaupa í Fríhofninni á leidinni út og thví rádlegt ad fylla eins og eina litla ferdatosku af thessari naudsynjavoru.

Skinkusamlokur og pizzur á veitingastodum eru OK og verdid er vidunandi. Séu menn blankir maeli ég med túnfiski í olíu beint upp úr nidursududósinni, eplum og McVitie´s hafrakexi. Thetta er orugg faeda.
That sem hér kallast "hamburgers" er undarlegur matur og ég skal hundur heita ef einu einasta nauti hefur verid slátrad til thess ad búa til "hamburgers" á Mallorca. Thetta er eitthvad undarlegt ljóst hakkabuff sem bragdast thó alls ekki illa. But hamburger it ain´t.

Kókid er, rétt eins og heima, best í litlum glerfloskum thó nokkud vanti upp á bragdgaedin hér enda Kók hvergi betra en á Íslandi. Thetta liggur líklega í vatninu en that er med skrýtnu bragdi hérna. Samt lifesaver og best ad kaupa that í 5 lítra kútum. Kaffid er í flestum tilfellum baerilegt (ekki jafn vont og uppi á Fréttabladi) en til thess ad fá svart kaffi í saemilega stórum bolla er best ad panta "Cafe Americano".

Merki McDonalds tryggir gaedin. "Gaedi" í sambandi vid McDonalds thýdir thó eingongu ad thad er universaly unpleasant ad éta McDonalds hamborgara. Their eru jafn litlausir, rýrir og pappakenndir hér og í London og Reykjavík. Maeli thví med McNuggets. Eina tilbreytingin sem er fólgin í thví ad versla McDonalds í Palma er ad thar krefst kerlingin sem afgreidir mann thess ad fá ad sjá skilríki "documentation" thegar greitt er med kreditkorti.
Á Íslandi thurfa krakkar ad sýna skilríki til ad kaupa áfengi en á Mallorca getur hver sem er keypt Bacardi Breezer en tharf ad framvísa vegabréfi til ad fá hamborgara. So pay cash at McDonalds.

STRONDIN:
Simply stay away!!
Raetnir menn gaetu sagt ykkur ad á strondinni sé mikid af flottum berum kroppum til ad skoda og ad stinn, sólbrún brjóst séu thar í sama magni og vatn í bakkafullum laek. Thessir somu plebbar sem tala hátt í flugstodvum, vodvastaeltir, sólbrúnir í svortum hlýrabolum med sólgleraugu og 3 daga skegg eins og Don Johnson sé enn funheitur maela eindregid med thví ad karlmenn noti sólgleraugu á strondinni til thess ad that sjáist ekki hvert their gjóa augunum.
Ég maeli frekar med thví ad menn loki bara augunum aetli their á annad bord á strondina. That getur nefnilega haft varanleg og nidurdrepandi áhrif á kynhvotina ad horfa yfir heilu breidurnar af grótesku, sloppu og skvapandi holdi. Flassbokkin ein og sér eru ávísun á risvandamál thegar leikar standa sem haest sídar á lífsleidinni.
Á jákvaedu nótunum má thó benda á ad their sem glíma vid of brátt sádlát aettu ad leita sér laekningar á strondinni í Sa Coma. Thegar vodaskotid er ad rída af tharf bara ad hugsa um beru brjóstin á feitu, bleiku kerlingunni á gula handklaedinu undir pálmatrénu lengst til haegri. That aetti ad kaupa manni auka kortér eda svo.

ANNAD:
That er freistandi ad haetta ekki ad reykja á stad thar sem sígarettupakkinn kostar rétt um 200 kr. Madur er hreinlega ad stórtapa peningum á thví. Hér thikir líka jafn sjálfsagt ad reykja og drekka bjór. Gangstéttir eru thaktar stubbum og oskubakkar eru alls stadar meira ad segja vid hverja tolvu hérna á netkaffihúsinu (sem er ekki kaffihús heldur hjóla- og bílaleiga).

Ég gaeti haldid svona endalaust áfram en tilgangurinn er enginn thar sem thessar leidbeiningar hafa amk ekki hjálpad mér.
Eitt er samt á hreinu. 2 vikur eru way too much og ég sakna litla, ljóta Íslandsins míns thar sem nádugur Keisarinn er andvaka allar naetur yfir oryggi thegna sinna. Mest sakna ég samt vinnunnar minnar sem einmitt heldur oft voku fyrir hans hátign....

bid ad heilsa ollum heima sem gangast vilja vid mér

adios eda bara so long suckers


Lost in a roman wilderness of pain
Laugardagur, 29. maí 2004

29.05.20..

Einhvers stadar í Sa Coma,
Mallorca.

This is the end
my only friend
the end
of everything that stands
the end
of our elaborate plans
the end

Thá er komid ad leidarlokum. Eitt sinn verda allir menn ad deyja og nú er komid ad mér. 6 árum of seint ad vísu en thad hlaut ad koma ad tví.

Hrafn vinur minn er hetja og hefur stadid sig sem slík í Smáralindinni og theim sem vilja minnast mín er bent á sofnunarsíma Hróksins 904 2004.

Hvad thig vardar Willy thá nenni ég ekki ad finna íslenska stafasettid thannig af ef thér er ofraun ad lesa thetta leiddu thá hugann ad thví hversu erfitt er ad skrifa thetta og slepptu thví svo ad lesa áfram.


Hjálp!
Ég er týndur í baenum Sa Coma á Mallorca. That er ákvedin kúnst thar sem thetta er frekar lítid og einfalt pleis sem ber nafn sitt med rentu en dvol hér jafnast svo sannarlega á vid coma.
Hér er allt morandi í falsadri merkjavoru og í gaer keypti ég mér forláta forljótt falsad belti og nú tharf ég bara ad finna Tommy Hifliggiggler galla handa Silju.
Well, that er semsagt ekki heiglum hent ad týnast í Sa Coma thar sem thetta virdist byggt upp í hringi svipad og Breidholtid (ég hef ad vísu oft villst í Breidholti) en ég virdist vera ad ganga í ranga hringi.
Hvernig fór ég ad tví ad týnast? Tjah, thegar madur er sólbrunninn eins og nidursodid karfakvikindi og umleid bannfaerdur úr sólinni er lítid annad fyrir mann med mína skapgerdarbresti ad gera annad en ad rolta út í Hypermarket og kaupa hvíta skyrtu.
Ég er svo fáránlega útlítandi allur svona raudskellóttur med skjannahvítan rass ad that má segja ad mojoid mitt sé vidbrennt ef ekki bara brunnid af mér. Hagsmunasamtok mislukkadra íslenskra flagara geta thví tekid thví rólega thar sem ég mun ekki gera strandhogg á veidilendum thess í brád. Samtokin settu fé til hofuds mér og hófu grimma rógsherferd um leid og fréttist af skilnadi okkar Onnu. Thessi taugaveikludu vidbrogd voru sem sagt óthorf ekki síst thar sem ég hef nú ákvedid ad gerast einbúi á la Gísli á Uppsolum í Vesturbaenum (ef ég kemst heim).
En med hvítu skyrtunni get ég nefnilega hulid brunasárin og gengid hugsi um gotur Sa Coma og ímyndad mér ad ég sé Lord Byron á vappi um Ítalíu í hvítu, vídu skyrtunni sinni. Thetta er alls ekki svo galdi thar sem strákarnir hérna eru miklu saetari en stelpurnar. That sem dregur aftur á móti úr rómantíska fílíngnum er ad eiturlyf virdast ekki vera neitt sérstaklega adgengileg hérna. Annad gildir um bjórinn og brennivínid.
Ó vei! ykkur óvirku olkum sem hrekist úr einum stórmarkadnum í annan thar sem áfengisúrvalid er betra en í ÁTVR búdunum heima. Til ad baeta gráu ofan á svart er svo fólk ad lepja bjór á ollum gotuhornum svo langt sem augad eygir.
Alkarnir heima tala um ad that sé "vatnsvedur" thessa fáu gódvidrisdaga á Íslandi en thá eigum vid ad drekka vatn á medan adrir staddeyfa tilfinningar sínar med bjór eda raudvínsglasi.
Hér er tví stodugt vatnsvedur og í nótt dreymdi mig ad ég vaeri fallinn og hefdi dottidída med bros á vor. Draumurinn breyttist sídan í martrod thegar The Lizard King birtist í brennivínsthokunni oskrandi og ofbeldishneigdur. Ég vaknadi og haetti vid ad falla.
Eníveis. Ég er týndur í Sa Coma. Ég rata ekki til baka thar sem oll kennileiti hér eru eins. ERGO: That eru engin kennileiti í Sa Coma. Allar búdirnar eru eins og selja sama varninginn; vindsaengur og ljóta minjagripi. Kaffihúsin og barirnir eru líka oll eins og fólkid sem situr thar ad sumbli er líka allt eins. Sumir eru etv. adeins feitari og ljótari en adrir en that er ekkert sem jafn umhverfisblindur madur og ég hegg eftir eda veiti athygli.
Ég er samt ekki hraeddur og maeti orlogum mínum aedrulaus. Hélt samt einhvern veginn ad hot shot eins og ég aetti inni fyrir ogn hetjulegri dauddaga en ad veslast upp týndur á Mallorca.
Og thó Byron dó úr hita á Grikklandi.
Hvad er ég ad vaela?


Mallorcablogg
Sunnudagur, 23. maí 2004

eda ollu heldur Hrokurinn tharfnast thin.

Thetta er nú ljóta plebbapleisid thetta Mallorca. Ekkert nema lásí Bretar og Thjodverjar. Madur getur meira ad segja farid út fyrir hussins dyr à jogginbuxum án thess ad skera sig ur eda thurfa ad skammast sín. Geggjad. Mest eru thetta rotin gamalmenni og thannig ad madur bídur alltaf eftir thví ad rekast á fjolskyldu Adrians Mole á naesta gotuhorni.

Búinn ad leita í thrjá daga ad einhverju ad lesa en her eru bara tabloidin í sjónmáli. Fann thó The Observer í dag og lídur strax betur. Skil núna af hverju Kolla Bergthórs fór ad gráta thegar ég sagdi henni hvert ég vaeri ad fara.
Eníveis. Erindid var ad vekja trygga gesti BadaBing á skákmarthoni Hrafns. Fylgist med á Hrokurinn.is og látid fagnadarerindid berast sem vidast. Oft var thorf er nu er naudsyn.

Fram til sigurs!


Afleysingablogg III
Þriðjudagur, 18. maí 2004

Það er ekki á hrokann hérna bætandi en samt er Reynir Traustason boðinn velkominn með afleysingablogg. Þegar hann skrifar bækur seljast þær og þegar hann skrifar fréttir fara menn í fangelsi. Myndin af manninum með hattinn er birt með góðfúslegu leyfi snilldarljósmyndarans Pjeturs Sigurðssonar sem tók meðal annars fréttaljósmynd síðasta árs. Enjoy!

Blár foringi í myrkri

reynir.jpgÞessa dagana geysar stríð í samfélaginu og naprir vindar næða um fjölmiðlaheiminn. Foringi vor, sem við dásömum svo mjög vill setja lög á þá fjölmiðla sem hafa ekki fallist á að hirð foringjans ritskoði fréttir. Stundum finnst mér eins og helblá krumla valdsins læðist aftan að mér þar sem ég sit við tölvu mína og slæ inn texta. Stundum verður óttinn til þess að ég ákveð að skrifa fallegar fréttir um sauðburð eða góða grásleppuveiði í stað þess að fjalla um sjálfan foringjann og þær hliðar hans sem sumir kalla svartar. En stundum fer fyrir mér eins og sporðdrekanum sem stakk froskinn sem var að ferja hann yfir fljót og þeir sukku báðir. Þá líður mér ýmist eins og sporðdrekanum eða froskinum, allt eftir atvikum.


Auðvitað á það að liggja í þagnargildi að stór hluti þjóðar óttist foringja sinn. Það er vont fyrir lýðræðið og stjórnina að talað sé við fólk sem er varla sjálfrátt vegna hræðslunnar og bullar þá eitthvað um ofríki og banana. Nær væri að varpa ljósi á það hve farsæll foringi vor var á árum áður þegar hann var rekinn áfram af hugsjónum sem höfðu þann tilgang fremstan að gera samfélagið betra og búa okkur þegnunum betra skjól. Þá var foringinn góður og þegnarnir þakklátir þótt undantekningar mætti finna. Og það voru einmitt undantekningarnar sem trufluðu foringjann á hraðferðinni í átt að heilbrigðara samfélagi. Hann vissi eins og rétthugsandi fólk að það varð að grípa í taumana. Þess vegna greip hann til þess að vara gallagripina leiftursnöggt við. Foringinn er varkár og vissi sem var að hin illu öfl samfélagsins myndu geta notfært sér það ef skammir væru skriflegar. Þess vegna tók hann upp þann sið að kalla menn á teppi sitt og lesa yfir þeim með nauðsynlegum þunga. Eða þá að hann nýtti sér símann og hringdi og lét í ljós skömm sína á athæfi viðkomandi. Nú seinast var umboðsmaður alþingis að láta í ljós á neikvæðan hátt álit á ráðningu frænda foringjans í hæstarétt landsins. Auðvitað tók foringinn umbann í gegn. Hann á ekki að láta í ljós álit á einhverju sem hann hefur ekkert vit á án þess að bera það undir frændann og foringjann fyrst.

Á leið okkar til frelsisins hefur foringinn þurft að mæta ýmsum raunum af hendi þeirra sem vilja ekki skilja. Þjóðhagsstofnun var beitt gegn honum með því að spá einhverri vitleysu um efnahagsmál. Auðvitað lagði hann stofnunina niður og fékk skynsama menn til að spá. Forsetinn á Bessastöðum hefur þvælst fyrir foringjanum og farið á skíði í stað þess að sitja í afmælisveislum sem haldnar eru til heiðurs foringjum fyrri tíðar. Á sama hátt neitar forsetinn að mæta í brúðkaup í nágrannalöndunum og móðgar þannig heilu konungsættirnar.

Foringinn skilur að nauðsynlegt er að leggja niður fyrirtæki og stofnanir sem hamla framgangi frelsisins. Norðurljósin eru á meðal þess sem trufla hann. Birta þeirra sker í augu og varpar bláma á andlit hans þar sem hann horfir til himins og er í beinu sambandi við almættið. Auðvitað verður að slökkva á þessum ljósum sem eru í senn pirrandi og lita grandvarar ásjónur með bjarma sínum. Foringinn vill ekki verða blár í myrkrinu. Og hann vill heldur ekki vera bleikur. Hið makalausa fyrirtæki Baugur á Bónusbúðirnar sem eru með í merki sínu bleikan grís. Bjarmi auglýsingaskilta Bónuss varpar bleikum bjarma á ásjónu foringjans og gerir hann bjánalegan. Þá minna skiltin óþægilega á höfuðóvin foringjans. Þess vegna verður að slökkva á Baugi og öllum skiltunum.
Mér finnst óeðlilegt að sýna foringjann bleikan eða bláan. Fjölmiðlar eiga að ná samkomulagi við hann um að sýna hann eins og hann gerist bestur og fylkja liði með Sjónvarpinu og Morgunblaðinu. Það má ekkert trufla foringjann á leið hans með þjóðina til hins fullkomna frelsis. Foringjaráðuneytið þarf að fá beinan aðgang að öllum fréttaveitum landsins svo stjórna megi því sem birtist og fyrirbyggja slys sem varpa annarlegu ljósi á leiðtogann.

Og að lokum finnst mér fyrir neðan allar hellur að kalla hann gungu eða druslu. Minnstu munaði að ég táraðist þegar þingmaður leyfði sér þennann munnsöfnuð sem er sá verst síðan foringinn var sagður bera skítlegt eðli innra með sér. Foringinn er fyndinn, frábær og kjarkmikil persóna sem á allt gott skilið. Hann þarf bara að fá að njóta sín í réttu ljósi svo öll þjóðin fái mynd af leiðtoga sem markað hefur spor sín í íslenskt samfélag. Þar er ég ekki að tala um sparkförin á afturendum þeirra sem risið hafa gegn foringjanum heldur þráðbein spor frá svartasta afturhaldi til frelsis sem foringinn einn veit hvernig á að virka. Heill foringja vorum og ríkisstjórn.


Hrokafullur, moi?
Mánudagur, 17. maí 2004

Eitthvað eru komplexarnir að angra lúserinn Hrafnkel Daníelsson þessa dagana. Hann er mikið wannabe og þess vegna svekktur yfir því að sjálfur Róbert Marshall, formaður Blaðamannafélags Íslands, hefur viðrað hugmyndir um að vísa nafngreindum vitleysingum út af spjallinu á press.is.

Það mun þó varla bjarga þessum spjallvettvangi blaðamanna frá dauða þó tilfellum á borð við Ingimund Kjarval og Hrafnkel verði vísað á dyr þar sem meðal skráðra félaga í BÍ eru vitringar á borð við Sigga Hlö og Valla Sport. Say no more!
Það er hins vegar vel að Hrafnkell fari fram á það við vefstjóra press.is að öll hans skrif á vefinn verði afmáð. Það er að vísu makalaus vingulsháttur að geta ekki leyft einhverju sem maður hefur einu sinni birt á Netinu að standa þó maður fari í fýlu en hitt vegur þó þyngra að fá skrif eiga jafn mikið erindi í ruslið og vangaveltur téðs Hrafnkels.
Minnimáttarkenndinni sleppir þó fljótt hjá séníinu og mikilmennskubrjálæðið brýst fram þegar hann segist ætla að halda áfram að halda úti hinum arfaslaka (svo ekki sé minnst á forljóta) vef Alvaran mér og Reyni Traustasyni til skapraunar. Heldur þetta grey virkilega að mér og Reyni sé ekki sama hvar hann er að belgja sig á Netinu? Ég hef þyngri áhyggjur af hægðum Danadrottningar en því hvað Hrafnkell þessi er að bardúsa.
Önnur ranghugmynd hans og ekki síður galin er sú grilla að ég hafi haft einna mest á móti því að hann afhjúpi heimsku sína á press.is. Honum er velkomið að hanga þar mín vegna enda er mér síður en svo annt um spjallið á press.is sem er stétt blaðamanna fyrst og fremst til háðungar. Einn Hrafnkell til eða frá breytir engu fyrir mér en miðað við veru hans og úthald á press.is ætti hann að vera nokkuð meðvitaður um að ég tjái mig ekki þar, frekar en á öðrum spjallsvæðum, og get því ekki látið malið í honum angra mig.
Ég verð þó auðvitað að játa það á mig að ég hef endalaust gaman að því að hreyta ónotum í Málefnin.com og get tekið undir með þeim sem glaðir horfa á bak Kela af press.is að hann er best geymdur á því hæli enda gengur þar hvert ídjótið undir annað í að kóa hann og aðra í firringu sinni. Gaman að því.
Hrafnkell vænir síðan góðkunningja minn, Reyni Traustason, um hroka í geðshrærðri kveðjufærslu sinni. Þetta er auðvitað galið eins og svo margt annað sem Málverjar hafa sagt um Reyni. Skemmst að minnast þess þegar því var lýst yfir að hann kynni best við sig í beituskúr að tala við og skrifa um karla. Þetta er maður sem hefur verið í því að skrifa bækur um konur á liðnum árum.
Ég kýs því að eigna mér eitthvað af hrokablammeringum Hrafnkels þó það sé út í hött. Ég hrokafullur? Hvernig má halda því fram eftir að ég eyddi sex vikum síðasta sumar í meðferð sem miðaðist nánast öll að því að fjarlægja úr mér hrokann?
Fyrrverandi eiginkona mín sem þekkir best skuggahliðar mínar og veikleika þvertekur með öllu að ég sé hrokafullur þar sem ég hata alla jafnt (eins og Dirty Harry). Kyn, kynhneigð, húðlitur og trúarbrögð skipta mig engu. Það er helst að ég sé með fordóma gagnvart heimskingjum. But who doesn´t?
Þá fullyrðir Bergljót Davíðsdóttir, blaðamaður á DV, sem þráir það heitast að eignast mig fyrir tengdason að ég sé sko alls ekki hrokafullur, bara svolítið snobbaður. Það ku lýsa sér í vali mínu á gestabloggurum og þá er vel við hæfi að tilkynna að sjálfur Herra Hroki, Reynir Traustason, gestabloggar á morgun. Það verður bomba. B-O-B-A!

Skutlaði inn slatta af gömlu efni sem á við þessa dagana. Kill Bill Vol.1 DVD umfjöllunina, eitthvað comix, og blóðsuguhlemmana sem komust ekki óstyttir á síður Fréttablaðsins. Vek síðan sérstaka athygli á ummælum Sverrirs Stormsker um heimildarmyndina sem Sjónvarpið sýndi um hann. Stormskerið var í ham og komst hvorki óstyttur né ritskoðaður á prent.


J´accuse!
Föstudagur, 07. maí 2004

Það er betra að treysta á konur en karla sem sést best á því að einu afleysingabloggararnir sem hafa staðið sig í stykkinu eru Ellý og Kolla. RT er kominn yfir deadline og Halldór er alveg að klikka. Þá hefur EIR ekki enn gefið sig sem er miður.
Anyhu. Organistinn kvartaði yfir því í Bakherberginu hérna um daginn að bloggþögn mín væri ærandi í þeirri Sturlungaöld sem nú ríkir á fjölmiðlamarkaði.

Nenni samt varla að úttala mig um þetta en get þó for the record staðfest það að ég hef ekki áhyggjur af málinu. Ég er þó vissulega orðinn helvíti þreyttur á því að geta ekki fengið að vinna í friði við það eina sem mig langar að gera fyrir ytri aðstæðum og hugsa því Davíð Oddssyni þegjandi þörfina. Það er að vísu lítið trukk í því og þeir sem Davíð Oddsson hugsar þegjandi þörfina eru til dæmis í mun verri málum. Ég er nefnilega óttalega meinlaus og svo vel upp alinn og heiðarlegur að ég læt það ekki einu sinni hvarfla að mér að misnota slagkraft 100.000 prentaðra eintaka á dag til að fá útrás fyrir gremju mína í garð þeirra sem mér er illa við. Þannig að ég leyfi mér vissulega að móðgast þegar látið er að því liggja að ég sé reiðubúinn til að ganga erinda Jóns Ásgeirs og annarra í minni blaðamennsku. Ég er samt of æðrulaus til að vera reiður, eins og margir kollegar mínir, en auðvitað er þetta óþolandi en Mátturinn hefur gefið mér æðruleysi til að láta ekki sjúklega paranoju manna úti í bæ taka mig á taugum.
Ég er líka orðinn svo veðraður og búinn að taka mörg högg og áföll á þessum sex árum sem ég hef reynt að lifa á blaðamennsku að mér finnst ekki taka því að hafa áhyggjur af afkomu minni. Þá er ég auðvitað enn rólegri þar sem við hjónin erum að skilja og ég mun því ekki draga fjölskylduna mína niður með mér eina ferðina enn ef Norðurljós fara á hausinn. Mikið hlýtur það annars að vera aum tilvera ef maður á lífshamingju sína og framtíð undir afkomu eins fyrirtækis. Nei, ómögulega. Takk!

Still I´ve given a name to my pain. Í vinnunni er það Kolla Ingibergs flæðistjóri sem stjórnar auglýsingastreyminu inn á opnurnar mínar en annars er það Davíð Oddsson.
Fór aðeins að pæla í sambandi okkar Davíðs þegar hann fór á fullt að reyna að svipta mig vinnunni sem ég elska með lögum.
Áfengisneysla mín hófst um það leyti sem DO tók við völdum og ætli ég hafi ekki byrjað að misnota brennivínið um svipað leyti og DO fór virkilega að misnota vald sitt. Ég hef ekki stjórn á áfengisneyslu minni og í alkafræðunum er talað um að ég sé með ofnæmi fyrir áfengi. DO er þá væntanlega kominn með hastaralegt ofnæmi fyrir völdum.
Ég er ekki það nojaður að ég ætli DO það að hafa gert út af við Vísi.is, Strik.is og Fréttablaðið Vol.1 en sé það tilfellið þá er hann nú að svipta mig vinnunni í fjórða skipti á sex árum.
Hitt er hins vegar ljóst að nú þegar valdatíma DO er að ljúka er ég búinn að fara í áfengismeðferð, skulda 5 milljónir en á ekki neitt, er skilinn við konuna mína til 14 ára og sé fram á að þurfa að fara aftur að vinna á bensínstöð. Hringnum er sem sagt lokað. Verst að bensínkallar eru að leggjast af og þegar vélar sjá um bensínafgreiðsluna og það eru ekki lengur til skemmtilegir fjölmiðlar til að vinna á þá er fokið í flest skjól hjá ykkar einlægum.
Skilst meira að segja að ég verði kannski að loka BadaBing! ef ég ætla að halda áfram að starfa við blaðamennsku þar sem lögin banna víst fólki að starfa á fleiri en einum fjölmiðli. Annars held ég að frumvarpið ætti ekki að vera sniðið að Norðurljósum heldur Ómegu.
Guð er með algerlega markaðsráðandi stöðu hérna og þeir sem starfa á Ómega eru miklu einarðari og grímulausari í áróðri sínum fyrir hagsmunum Himnafeðganna en nokkurn tíma ég og mínir kollegar fyrir Baug.

Alvöru sjálfstæðismönnum hlýtur að svíða illa undan því að flokkurinn þeirra sé orðinn kommúnistaflokkur dauðans en þeir sem elta sterkan leiðtoga í blindni enda alltaf í öngstræti. Ég skil þó sjálfstæðismenn vel að þeir kjósi að ganga á eftir DO gegn sannfæringu sinni en ég hef hins vegar megna skömm á Framsóknarflokknum fyrir þátt hans í málinu.
Framsóknarflokkurinn er auðvitað ekki lengur Framsóknarflokkurinn en ég ber taugar til nafns hans þar sem afi vann óeigingjarnt starf fyrir gamla Framsóknarflokkinn allt sitt líf. Þá voru menn í flokknum af hugsjón og trúðu á það sem þeir voru að gera en nú er hann fullur af eiginhagsmunapoturum sem hafa breyst í njálg og vita að það er auðveldast að bora sér að kjötkötlunum í gegnum mykjuna í Framsóknarfjósinu. Það er aumt fólk og ómerkilegt sem gerir hvað sem er til að halda völdum og áhrifum með fáránlegt atkvæðamagn á bak við sig til þess eins að safna gulli í eigin kistur.
Verst af öllu við þessi gauð og mannleysur sem sitja fyrir þennan flokk á þingi er sú grátlega staðreynd að þau elta máttlausan leiðtoga, blinduð græðgi, að feigðarósi. Davíð er þó í það minnsta sjarmerandi leader og töffari um hinn er engu við það að bæta sem Sverrir Hermannson hefur þegar sagt. Framsóknarflokkurinn er hættulegri en Sjálfstæðisflokkurinn og slíkt krabbamein á íslensku þjóðlífi að við eigum okkur vart viðreisnar von fyrr en það verður skorðið burt. Það er að vísu huggun harmi gegn að þjóð sem selur atkvæði sín og mótar sannfæringu sína eftir sjónvarpsauglýsingum og kýs sömu skepnurnar yfir sig kjörtímabil eftir kjörtímabil á ekkert betra skilið.

Það er svo sem ekkert að því að standa úti í skítakulda og mótmæla gerræðinu en ég kaus frekar að loka síðum og skila mínum hluta Fréttablaðsins í prentsmiðju. Samdi samt texta fyrir Bubba:

Mál og stíll er merki mitt,
merki blaðamanna.

Mitt var þitt og þitt var mitt,
áður en Davíð fór allt að banna.

[...] Dabbi hvæsti og sýndi í sér tennurnar
sagði við Jón Ásgeir: "þú verður að vera rólegur þú æsir upp öll hin."

Stórsnillingurinn og Hljómaumbinn Ámundi Ámundason stakk upp á enn kröftugri mótmælum en þeim sem fram fóru í gær. Það sem Norðurljós ættu að gera er að lýsa yfir SVÖRTUM DEGI og stöðva útgáfu Fréttablaðsins og DV í einn dag. Loka fyrir Stöð 2, Sýn, PoppTíví, Bíórásina, Bylguna og allt heila klabbið og leyfa fólki að finna það á eigin skinni hvaða veruleika DO og co vill búa því.
Það yrði tekið eftir þessu og þetta myndi bitna á öllum aldurshópum óháð stétt, kyni, kynhegðun, stjórnmálaskoðunum, þjóðerni og svo framvegis. Engar 70 mínútur, enginn Hómer, ekkert Fréttablað, ekkert krassandi DV stöff. Bara Mogginn og RÚV. Veskú, Útópía DO!

10 mánaða edrúafmæli í gær. Komst í Nexus, með hjálp góðrar konu, og drakk kaffið á Brennslunni. Slæmt að svíkja Ljóta andarungann en ritúalið fór næstum allt í fokk þar sem litla deildin mín hefur aldrei haft fleiri opnur að fylla.
Í Nexus stóð valið milli Punisher og The Dark Knight Returns og Batman varð ofan á, aðallega vegna þess að ég fann ekki Punisher söguna Badabing, Badaboom!

Ellý made my day í fyrradag þegar hún kom í heimsókn upp á blað og fékk vont kaffi. Sjálfur GVA myndaði okkur saman fyrir Wall of Fame og ég get þar með hætt að safna myndum. Ætla að prenta hana út í Jakob Bjarnar/Guðni Ágústsson stærð. Ekki spurning. Here´s looking at you kid!

Þetta er orðinn langur og leiðinlegur útúrdúr. Fríið verður að halda áfram. Eðalblogg frá RT, Jakobi, EIR og Mikka Torfa eru væntanleg og svo held ég að Kolla verði að snúa aftur. Salvör svaraði henni á einhverjum vef en Kolla hefur engan áhuga á því að kynna sér þau skrif. Leggur það ekki í vana sinn að svara slíkum skeytum enda púra aristókrat.

Ég styð Kollu Bergþórs - Ég styð ekki frumvarpið!


Afleysingablogg II
Laugardagur, 01. maí 2004

Elly.jpgÉg á fá orð yfir það hversu djúpt snortinn ég er yfir því að ein glæsilegasta kona landsins og þó víðar væri leitað skuli nenna að gera eina gestafærslu á BadaBing!
Myndin er birt með leyfi Teits Jónassonar sem öðrum fremur kann að fanga fegurð kvenna á mynd en hér er hún án frekari málalenginga, Ellý Ármanns:

Skrifaðu bara um hvað sem þér dettur í hug, sagði hann. Bara einhverjar pælingar eða whatever, innihaldslaust blogg. -- Allt í lagi. Þá skrifa ég bara eitthvað. Tekur enga stund. Segi honum kannski bara hvernig mér líður. -- Í dag horfði ég reyndar sérstaklega vel í kringum mig og tók eftir því að litirnir urðu líflegri og hljóðin unaðslegri. Svo er kannski eitthvað varið í að vita að þessa dagana reyni ég að kenna drengjunum mínum að draga línur, setja sér mörk og svoleiðis. Reyni eins vel og ég mögulega get að kenna þeim hversu langt má ganga í mannlegum samskiptum og hve mikilvægt er að ruglast ekki á frelsi og hömluleysi.
Gerði ég mér líka grein fyrir því að maður er í raun og veru fær um að upplifa dagdrauma sína þegar maður ákveður það innra með sér hvort sem um foreldrahlutverkið eða innstu þrár er að ræða. Ég held að börnin verði að finna að foreldrar þeirra séu stjórnendur og hafi tök á lífinu og láti ekki vaða yfir sig en reyni á sama tíma að gefa eins mikið og mögulegt er. Elski þau af öllu hjarta en aldrei af léttúð. Heyrði einhvern segja að barn sem nær stjórn á foreldrum sínum missir að mörgu leyti fótfestuna í lífinu -- mikið til í því. En burtséð frá reglum og uppeldi þá held ég að maður ætti að nota snertingu oftar. Ég nota t.d. meira orðin til að tjá hug minn og tilfinningar gagnvart börnunum mínum. Ætla að breyta því. Að ekki sé minnst á óttann við að hleypa öðrum inn sem einstæðingur og gefa tilfinningum sínum lausan tauminn. Nóg um það. -- Best að huga að dagskrá kvöldsins og staldra milli kynninga aðeins við og biðja um leiðsögn varðandi ástina og tilveruna og allt hitt.

Minni svo á 1. maí ávarpið mitt sem er komið til ára sinna en stenst alltaf tímans tönn enda þessi dagur orðinn jafn máttlaus og úr sér genginn og verkalýðsforystan sem hefur um allt annað að hugsa en skjólstæðinga sína.

Næstu gestir verða væntanlega karlmenn enda vil ég ekki að hausateljarar á Félagsvísindastofnun væni mig um að gera konum of hátt undir höfði. Minn góði vinur Jakob Bjarnar er blessunarlega hættur að stuða liðið á Press.is enda vil ég milku frekar að hann skemmti skrattanum í sjálfum sér og mér með því að stíga á líkþorn hér. Hönnuðurinn Halldór E. er einnig á mælendaskrá en samningar standa yfir við stjörnublaðamennina Reyni Traustason og Eirík Jónsson. Ef það er eitthvað réttlæti í þessum heimi mun EIR bráðum analísa blogg hérna. Gefi þessir tveir sig verður svo öruglega stutt í að ati-bloggari dauðans Herra Mikael Torfason láti undan og bloggi.


First Aid

Mjölfiðlar

Bloggar

shit and stuff