"gerir ekki greinamun á ómerkilegu bloggi blaðamanns og prentmiðlinum sem hann vinnur hjá en þar sem lungi málverja deilir einni kollektífri heilasellu varð bloggið skyndilega orðið pistill í Fbl. Gaman að því auðvitað og segir allt sem segja þarf um athyglisgáfuna á þessum bæ."

Svo má böl bæta með því að benda á annað...

Æ, hvernig var þetta aftur í júní byrjun með Mikael kollega þinn, jú, forsíðufrétt fengin frá gabbsíðu.Tvö klikk með músinni á netinu og sannleikurinn hefði runnið ljúft eftir ljósleiðaranum. Fagmennska? Skammhlaup í athyglisgáfunni?
Er DV sloppið fyrir horn eða mun Warner kæra þá og ýta þeim fram af þverhnípinu?

Þrátt fyrir hið sprenglærða fólk þá er blaðið óaðlaðandi. Jú, einstaka pistlar eru fínir en uppsetningin í algerum ólestri.
Og auglýsingarnar! Það er reyndar ekki ykkar sök að maturinn á gulu myndinni með bleika punktinum lítur út fyrir að vera úr ruslagámi sláturhússins. Skærlitaðar bíla og símaauglýsingar. Friður minn finnst þó í gullslegnu brosi bankans. Fyrir utan þessar níðþungu heil - og hálfsíðuauglýsingar, þá eru þið með mynd af allt að því hverjum einasta einstaklingi sem nefndur er á nafn í blaðinu. Hvort er verið að spara dálkplássið (með klisjuna "ein mynd segir meir en þúsund orð" í huga) eða fylla uppí plássið með öllum þessum myndum?

Kaótískar litmyndir úr fókus í sambland við flennistórar auglýsingar. Heilar, hálfar, í botninum og á toppnum, til hliðar og alls staðar. Allt í einu fer þetta litla innihald sem eftir verður að skipta engu máli. Fyrir utan að það eru mjög fáar fréttir sem ekki hafa sést annars staðar áður - a.m.k. fyrir netnotanda eins og mig.
"mér finnst", "stund milli stríða" pistlarnir eða hvað þetta heitir, er líka dulítið leiðinlegt. En þetta er auðvita smekksatriði.

Mbl er fremur íhaldssamt, en snyrtilegra í útliti. DV klisjukennd þvæla sem nærist á augnablikshneykslun almennings. Og Fréttablaðið, gæti gert miklu betur miðað við það starfsfólk sem það hefur, en...

Vegna þessara atriða sem ég hef tuðað um þá nenni ég ekki að lesa Fréttablaðið - nema þegar einhvert "þunnildið í málefnasúpu heimskunnar" bendir á athyglisverða grein. Þá hlaða ég inn þolinmæði og umburðarlyndi, ríf af mér fegurðarsmekkinn og les.

Vona samt að ástríða þín á málefnum dvíni ekki, því sem ástmögur helstu málefnakverúlanta hefurðu verið þeim lífsnauðsynleg uppspretta andagifta og hugljómunnar.

Er ég að misskilja eitthvað eða gerir fólk sér ekki grein fyrir því að DV og Fréttablaðið eru tvö Dagblöð, en ekki eitt.