Frank Castle er auðvitað ekki "góður gæi" eins og Daredevil (sem mér þykir óendanlega vænt um), Spiderman og fleiri. Þeir voru líka heldur aulalegir DD, Spidey og Wolverine þegar þeir tóku sig til og ætluðu að klófesta Frank. Andhetjur hafa bara alltaf verið flottari en hetjur enda eru hetjur hjákátlegar og heimskulegar þegar vel er að gáð eins og Don Corleone bendir Michael á í The Sicilian. Gamli mafíósinn vissi sínu viti og sagði að menn ættu að lifa lífinu með það fyrir augum að halda því en ekki til þess að drepast við að fremja hetjudáðir. Gæti verið gaman að reyna að fitta Davíð og ÓRG inn í þetta módel.
Þetta er auðvitað í algerri mótsögn við málsháttinn It´s better to be dead and cool than alive and uncool (Cool bleiben ist alles) en þá erum við komin út á gráa svæðið hans Mickey Rourke, sem er, rétt eins og Steve McQueen, svo mikil andhetja í eðli sínu að hann kemst (komst) upp með að leika hetjur.
Eníveis. The Punisher er bók mánaðarins. Það sýnir svo best hversu harður nagli Frank er að þrátt fyrir að gerð hafi verið ömurleg mynd um hann með Dolph Lundgren í aðalhlutverki fyrir rúmum áratug þá eru alvöru myndasöguhöfundar enn að segja svalar sögur af honum og ný mynd er væntanleg.

Drakk svo kaffið mitt á Ljóta andarunganum eins og hefðin gerir ráð fyrir en að þessu sinni fékk ég Ingvar, sem er einn af fáum mönnum sem ég get kallað vin minn og virkilega meint það, til þess að hanga með mér. Hann fékk sér stóran bjór og ekkert við það að athuga, bara kósý enda var hann með mér í öllum skemmtilegustu partíunum og geggjuðu allnighterunum back in the old days þegar ég kunni að drekka án þess að heimsstyrjöld fylgdi í kjölfarið.
We go way back og þegar við hittumst (það geta hæglega liðið mánuðir og jafnvel ár á milli, þá er ég ennþá Gosi og hann Tumi engispretta. Það fallegasta við vináttu okkar, sem hófst þegar ég var 6 ára og hann 5, er þó sjálfsagt sú staðreynd að hann er sjálfstæðismaður og bíladellukall.

Here´s to you Johnny. Guys like you really do grow on trees.