Flestir í vinnunni eru komnir í einhvern EM leik og ég verð að viðurkenna að mér brá nokkuð þegar ég sá að Stúlkan sem stal namminu mínu var þar á blaði. Sá mig tilneyddan til að spyrja hana með vandlætingartón hvort hún "tæki virilega þátt í þessu?"
Schnitzel heyrði því miður til mín og stakk upp í mig með einni spurningu. "Bíddu við. Tókst þú ekki þátt í Landsins snjallasti?"
Við þessu átti ég ekkert svar sem er frétt þar sem ég er einn mælskasti og kjaftforasti maður norðan Alpafjalla. Hefði ég verið í glasi hefði ég rotað hann en það er annað mál. I ain´t what I used to be.

Hefði Smáralind orðið fyrir hryðjuverkaárás í gær hefði nördaelíta landsins nánast þurrkast út en Skífumenn rúlluðu Spider-Man 2 í gegn í gær. Við Biggi (Fréttablaðstvíburarnir eins og Jón Gunnar Geirdal kýs að kalla okkur) mættum að sjálfsögðu enda lykilmenn í fjölmiðlaumfjöllun um nördastöff og það er skemmst frá því að segja að við vorum blown away. Þetta er frábær mynd. Algert dúndur gerð af mikilli og djúpri virðingu fyrir viðfangsefninu. Þá spillti ekki fyrir að uppáhaldspersónan mín J. Jonah Jameson, ritstjóri, átti margar kostulegar innkomur.
Maðurinn talar í fyrirsögnum, eins og alvöru blaðamaður, og meðhöndlar sannleikann eins og rithöfundur.

It is not. I resent that. Slander is spoken. In print, it's libel. Þetta er sígilt gullkorn frá kallinum en hann hefur líka sagt þetta: "If we can get a picture of Julia Roberts in a thong, we can get a picture of this weirdo," þetta: "He doesn't want to be famous? Then I'll make him infamous," og þetta: "Crap, crap, megacrap."

Það fer helvíti vel um mig í útlegðinni á Álftanesinu. Búinn að þvo BadaBing! bolinn og svörtu gallabuxurnar í þvottavél sem vindur á 1800 snúningum, er búinn að hakka mig á netið og er að fara að horfa á Suspiria í risastóra sjónvarpinu hans Gísla mágs. Verst samt að hann er með svona ömurlegt tvískipt liklaborð sem gerir allt blogg leiðinlegra í vinnslu en Spánarblogg.