Annars kom það sér vel að geta ekki bloggað undanfarið þar sem líf mitt hefur verið býsna ævintýralegt og uppspretta geggjaðra færslna sem vart geta þó talist birtingarhæfar þó þær hefðu vissulega orðið hin besta lesning. Læt það duga að sinni að upplýsa það að ég hef komist að því að í noir fræðunum er ég því miður B- týpa þó ég hafi árum saman reynt allt til að komast í A-flokkinn. Hefði ég getað póstað eitthvað af þessu þá hefði ég sjálfsagt þurft að beita "Bjössabrellum" með því að bakfæra og breyta.
Bjössabrellur eru nýtt fyrirbæri í bloggi og netmiðlun almennt og ganga út á það að breyta texta gamalla færslna, láta þær standa í nýrri mynd í smá stund og færa þær svo aftur í upprunalegt horf. Geri lesendur athugasemdir við þetta krukk hefur bloggarinn fengið óræka sönnun fyrir því að síðan hans er lesin og tekinn alvarlega.
Væri þessi nýung ekki runnin undan rifjum Björns Bjarnasonar, dómsmálaráðherra, og Nestors íslenskra bloggara myndi ég afskrifa hana sem reginfirru. Við höfum nefnilega löngum verið sammála um það, ráðherrann og ég, að það sem maður birti einu sinni á netinu skuli standa eins og stafur á bók. Einu lagfæringarnar sem eru réttlætanlegar eru stafsetningavillur og ambögur í stíl. Annað er hreinlega sögufölsun þó menn séu að krukka í eigin texta og trúverðugleiki vefsíðna fýkur fyrir lítið ef textinn tekur breytingum í takt við lundarfar eða ytri aðstæður þess sem skrifaði. Síðan mín er til dæmis full af óhróðri og alkóhólískri gremju í garð nafngreindra og ónafngreindra einstaklinga og jafnvel þótt viðhorf mín til einhverra hafi breyst læt ég dissið standa svo lengi sem þessi vefur hangir uppi.
Annars er það helst að frétta að í dag er ég búinn að vera edrú í 12 mánuði. Vissulega áfangi og það er ekki spurning að mér líður betur í dag en þegar ég tékkaði mig inn í rehab fyrir ári. Það eina sem vantar í líf mitt til að gera það bærilegt eru tveir tvöfaldir Bacardi í Kók á dag, til að koma skapinu í lag.
Stelpurnar hérna niðri í reyk hafa líka komist að því að ég verði aldrei hamingjusamur. Þær haf því komist að sömu niðurstöðu og Brynhildur, stórvinkona mín, sem sagði við mig rétt áður en hún flutti til London að ég væri rosalega heppinn ef ég væri einhver annar en ég; giftur fallegri konu, faðir tveggja heilbrigðra barna, í ógeðslega skemmtilegri vinnu. Þetta var fallega sagt en það verður bara ekki á allt kosið.

Some are born to seek the light and some are born to endless night. Annars er lífið ekkert flóknara eða erfiðara en maður kýs sjálfur að gera það.