Sunnudagur, 18. júlí 2004
Lét það eftir mér að sofa fram eftir í dag og er því enn í vinnunni. Löngu búið að loka sundlauginni þannig að ég fer skítugur að sofa.
Kíkti á Hrafn á Bókamarkaði Alþýðunnar við Útitaflið. Gerði þrusgóð kaup, fékk fjórar bækur á 1000 kall þar á meðal eina sem mig hefur lengi langað að eiga. Frímúraratal Úlfars Þormóðssonar. Bræðrabönd. Hverjir eru þeir? Hvar eru þeir? Grundvallarrit um stjórnskipun Íslands og mikill happafengur. Man óljóst eftir látunum sem urðu þegar bækurnar komu út.
Einhvern veginn komst ég í gegnum fjögur ár í íslensku og almennri bókmenntafræði við HÍ án þess að eignast Píslarsögu Síra Jóns. Réð líka bót á því í dag.
Hef fengið nokkur viðbrögð við pistli dagsins, eins og við var að búast, en þar sem ég þurfti að stytta hann verulega eins og allt annað sem ég skrifa í Fréttablaðið er best að bæta því við hér að hvað karlmenn og föt varðar eru bara til tvær flíkur sem geta talist sígildar.
Það eru fyrst og fremst kjólföt sem slá allt annað út. Smókingur er eins og samfestingur á smurstöðvargæja í samanburði við kóngafötin. Meira að segja gelgjan hann Leonardo DiCaprio breyttist skyndilega í karlmann þegar hann fór í kjól og hvítt í Titanic og Billy Zane í sömu mynd. Kominn í kjólföt. What a man!
Síðan er það auðvitað hinn klassíski svarti leðurjakki eins og Brando var í í The Wild One. Klassaflík sem á alltaf við og skýtur alltaf upp kollinum með reglulegu millibili. Allt annað er sissýstöff.
Fyrir þá sem ekki lesa Fréttablaðið er rétt að benda á að Transmet umsögnin er kominn hingað.
| 22:04 |
