Mánudagur, 09. ágúst 2004
Það er ekki jafn vandlifað í Tasiilaq og á Mallorca og þessi leiðarvísir er því öllu styttri og einfaldari en þessi frá Mallorca.
Hundarnir eru einna líkastir úlfum en virðast þó að mestu sauðmeinlausir. Það er þó ekki ráðlegt að klappa þeim þar sem þeir eru sóðalegir og væntanlega grálúsugir og með lekanda. Þá segir sagan að þeir hafi tekið sig til og rifið norska blaðakonu í sig. Þeir hafa látið Kollu Bergþórs í friði þannig að þeir hafa hugsanlega fengið sig fullsadda af blaðakonum nema þeir éta bara Norðmenn sem er auðvitað hið besta mál.
Grænlendingar eru vondir við hundana sína og flestir eru þeir festir með 1-2 metra keðjum (fyrir nokkrum árum kom hávaðarok ofan af jöklinum og þá tókust blessaðar skepnunrar á loft og hengdust í keðjunum) þannig að það er ekki mikið mál að forðast þá á hlaupum og þar fyrir utan skamma allir Grænlendingar hundana sína eins með einhvers konar samblandi af ræskingu og letilegu urri. Hundarnir eru drulluhræddir við hljóðið sem er ekkert mál að stæla og þannig hef ég haldið nokkrum úlfum í hæfilegri fjarlægð með þessu skemmtilega hljóði. Held samt að maður verði að vera fullur til að ná því 100%.
Prins Póló fæst ekki á Grænlandi og því ráðlegt að byrgja sig upp af því í fríhöfninni. Hér flæst hins vegar KitKat, Twix, Snickers og fleira sem má nota í neyð. Maturinn er exótískur, spúkí og oftast lýsisleginn þannig að það er best að vera alltaf með súkkulaði í vasanum (svo maður geti afþakkað það sem er á borðum) og Stimorol er ómissandi eftir hverja máltíð til að eyða mesta lýsisbragðinu.
Áfengi og tóbak er fokdýrt hérna. Á sviðuðu verði og heima, ef ekki dýrara, þannig að mér er með öllu óskiljanlegt hvernig þetta fólk hefur ráð á því að vera alltaf fullt og þekja götur bæjarins með sígarettustubbum.
Grænlendingar eru samt öllu prúðari fyllibyttur en íslenskar og það fer ekkert fyrir þeim fyrir utan það að þeir eiga það til að spangóla og gráta en hver myndi ekki gera það í þeirra sporum? Þetta eru samt mikil prúðmenni og þannig vildi einn sem horfði á lausar skóreimar sínar og grét gefa mér úrið sitt þegar ég gaukaði að honum einni sígarettu. Ég afþakkaði enda aldrei séð eftir sígó í fyllibyttur. Sem sagt lítið um slagsmál og áreiti enda byrjar haglabyssusísonið sennilega ekki fyrr en í skamdeginu.
Kynlífið er ekki selt dýrara hér en menn keyptu það og segja má að það eina sem komi í veg fyrir allsherjar kynsvall er hugsanlegt áhugaleysi á því sem í boði er. Þá ber ævinlega að hafa í huga að í lauslætinu þrífast kynsjúkdómarnir best og eins og ég hef þegar bent á er ráðlegt að nota í það minnsta 5 smokka í einu þar sem veirurnar hérna sigrast á flestum gúmmíveggjum. Á Vesturströndinni ganga konurnar hreint til verks og klípa menn í punginn vilji þær sænga með þeim. Þetta merki þýðir einnig að þær séu til í tuskið án frekari skuldbindinga. Félagar mínir sem voru í Qatartog í fyrra lentu þó nokkuð í þessu en þaðvoru þó aðallega gömlu, tannlausu kerlingarnar sem klipu þá.
Ég hef ekkert orðið var við þetta hér og það hefur í það minnsta engin klipið mig. I´ve still got it!
| 16:47 |