Fimmtudagur, 07. október 2004
Ég er ekki vanur að kippa mér upp við þýðingavillur og fór ekki á límingunum þegar Arnold Schwarzenegger kom við hjá gjaldkeranum í spilavítinu í Raw Deal og bað um kartöfluflögur (chips) fyrir 100.000 kall í textanum.
Þá missti ég mig ekki heldur þegar Peter Strauss sagði við einhverja gellu í lok ömurlegrar framhaldsmyndar mánaðarins á Stöð 2 að hann væri "laus og liðugur eins og hurðarhúnn" (Anna hefur farið nánar út í þetta). "Here I am like it or not" sagði hann með Suðurríkjahreim þannig að "like it or not" varð "like a doorknob" í eyrum þýðandans.
Þegar menn fara hins vegar að fokka upp í Sópranós get ég ekki orða bundist. Í síðasta þætti mætti Steve Buschemi til leiks. Hann var búinn að vera í djeilinu í 15 ár og mætti í gömlu jakkafötunum sínum í heimkomupartíið; hvít jakkaföt, stuttermabolur og uppbrettar ermar. Þau voru auðvitað í tísku þegar hann fór í slammerinn enda var Don Johnson og Miami Vice dæmið alveg að virka þá. Buschemi var alveg eins og Sonny Crockett þegar hann mætti í veisluna á BadaBing! og einhver húmoristinn spurði að bragði "hey, where´s Tubbs?" Spurningin hljómaði svona í íslenskri þýðingu: "Hey, hvar er kubburinn?" Menningarsöguleg þekking þýðandans er greinilega í bullandi lágmarki þar sem Tubbs er enginn andskotans "kubbur" heldur þeldökkur félagi Don Johnson í Miami Vice leikinn af Philip Michael Thomas. Góður Miami Vice brandari sem var eyðilagður af fáfræðingi. Hver einasta lína í Sópranós er auðvitað úthugsuð.
fokkit! nennesseggi. of fullur til að skrifa þannig að kynni mín af hinum frábæra Jean-Jaques Annaud og sögum hans af Guy Pierce og Jude Law bíða betri tíma...
| 0:10 |