Kolla á það að vísu til að mislesa svo margt í lífinu og mér leið bara ágætlega. Gummi Steingríms, Gísli Marteinn , Börkur Gunnarsson og Þóra í Stundinni okkar redduðu svo partíinu með gamanmálum en fyrir utan deitið mitt og þessi fjögur yrti enginn á mig nema félagi minn af Grænlandi, Ketill Larsen.
Maður er greinilega ekki mjög kúl og ég held að það sé kominn tími til þess að ég dragi mig úr skarkala umheimsins, ekki síst eftir að Geir Ólafs gaf sig á tal við mig á Rosso Pomodoro á föstudaginn. Annars er það helst að frétta af Geir að hann er ósáttur við umfjöllun Séð&Heyrt um kvennamál sín. Þar mun réttu máli vera hallað saklausu fólki til ama og óþæginda þó ekkert bíti á old Blue Eyes sem er æðrulaus í meira lagi. Mér leið betur þegar ég var rakið illmenni og fyllibytta og aðstoðarmenn ráðherra og annað fólk tók á sig krók til að mæta mér ekki á götu.

Ég er samt orðinn umburðarlyndari gagnvart Edduverðlaununum eftir að hafa verið þarna í gær og fæ ekki betur séð en þessi bransi sé í fullum rétti til að koma saman, skemmta sér og klappa þeim á bakið sem standa sig best. Við almúgamenn höfum auðvitað sama rétt til að amast við þessu og tala um halelújasamkomur og snobblið. Svona er samband selebanna og plebbanna í hnotskurn og hefur alltaf verið enda ekkert að því þegar hvorugur getur verið án hins.

Ég fór auðvitað mjög nærri niðursöðum Eddunnar (7/14) í DV spánni en klikkaði til dæmis á heimildarmydninni þar sem ég lét tilfinningarnar ráða og setti fram þá frómu ósk að Sólveig ynni fyrir málverkafalsið. Mér er svo fyrirmunað að skilja hvernig Ilmur gat ekki unnið fyrir Dís. Það er einhver skekkja þar og sömuleiðis getur handritið að Næslandi vart verið vel að sinni styttu komið. Ómar Ragnarsson er seigur en samt hefði ég haldið að Sveppi, Auddi eða Gísli Marteinn ynnu vinsældakosninguna.
Þá er nettur heiðursverðlaunafnykur af Spaugstofuverðlaununum. Spaugstofan hefur auðvitað staðið sig gríðarlega vel í gegnum árin en ég held að flestir geti sammælst um það að hún sé búin að vera á niðurleið síðustu misseri. Þetta var svolítið eins og "takk fyrir allt gamalt og gott og vel unnin störf." Held að þessi verðlaun ásamt Kristbjörgu Kjeld og Ómari seti svolítið skakkan standard fyrir framtíðina. Allt er þetta fólk vel að viðurkenningu komið en ekkert endilega í ár. Hefðu alveg eins átt þetta skilið fyrir 15 árum. Það er því hætt við að veðraðir góðborgarar í bransanum fá svona vink og nod í framtíðinni á meðan ferskir talentar verða útundan og fá ekki uppreisn æru fyrr en á síðari hluta ferils síns.