Ég var auðvitað algerlega sannfærður um að ég væri að glíma við eintóma geðsjúklinga þegar ég vann þarna enda er Rúnkarinn ekki fyrsti fastakúninn á Esso Stórahjalla sem ratar á forsíður DV. Munurinn er sá að mér þótti og þykir vænt um hann Gunnar (sjá: Mitt rómantíska æði ) enda er hann alvöru lúní. Rúnkarinn er meira bara dæmigert íslenskt fífl. Hann stundaði það að hringja í þjóðarsálarþætti útvarpsstöðva og gott ef hann var ekki settur í bann alls staðar þó hann væri ekki einu sinni að rúnka sér on air. En alltaf þegar ég skrifa um skrílinn sem tjáir sig á Málefnin.com sé ég Rúnkarann fyrir mér enda er hann holdgerfingur Málverja; sálsjúkur, kverúlant sem tantrar ketti og rúnkar sér í eldhússglugganum (sjá: Annar í þunglyndi). Hann er sennilega ekki með nettengingu annars myndi hann fá útrás fyrir sjúkar hvatir sínar á Málefnunum þar sem hóprúnk er stundað í gríð og erg.
Í tilvitnaðri færslu lýsti ég Rúnkaranum sem "geðveikri fyllibyttu sem bruddi flatkökur með blóðmör og Fánavindlum í húsgagnalausri blokkaríbúð í Kópavoginum". Þessi lýsing stendur enn þann dag í dag en ég hef sem betur fer viljandi gleymt mestu af öllum viðbjóðunum sem ég komst á snoðir um á meðan ég afgreiddi eldsneyti í SLÖMMINU í Kópavogi en ef ég færi dáleiðslu væri örugglega hægt að töfra fram vitneskju og skít um þennan mann sem myndi fá vini mína á DV til að bleyta sig.
Ég man samt enn eftir því þegar skrattakollurinn kom upp á stöð drullufullur í gamalli Shell úlpu með Fánavindil og hallærsileg pilot sólgleraugu. Ég fór þá fyrir svokallaðri "vondu vakt" sem hljóp ekki eftir dyntunum í skrílnum í gettóinu. Rúnkarinn var eitthvað ósáttur við okkur félagana (mig og alvöru hetjurnar Óla og Halla, respect!). Rúnkarinn er nokkuð lunkinn í borgaralegri óhlíðni og gerði sig sekan um gripdeildir í mótmælaskyni við okkur félagana. Ógleymanlegt þegar ég sigaði Óla á kvikindið og hann náði honum á hlaupum og tuskaði svolítið til. Manngarmurinn hegðaði sér eins og maður í nokkra daga eftir það trítment.
Annars er Óli (þessi maður gæti borið uppi Tarantino mynd eða skáldsögu eftir sjálfan mig án þess að svitna. Besta týpa sem ég hef kynnst um ævina) frægastur fyrir það þegar hann hljóp Þjónustuna uppi og drap hana. Þetta kvikindi var gæludýr Þórólfs bráðum fyrrverandi (ha,ha) borgarstjóra. Vonda vaktin sætti sig aldrei við dýrið þannig að Halli læsti hana ofan i skúffu. Einhverju sinni kom leiðinlegur fastakúnni og innti okkur eftir því hvort það væri ekki nein þjónusta hérna?
Gefum Óla orðið:
"Jú, hún var hérna læst ofan í skúffu. Svo slapp kvikindið út og ég náði henni á hlaupum hérna úti á horni og setti 21" skrúfjárn í gegnum hausinn á henni. Hún er dauð. Það er engin þjónusta hérna."
Aumingjar þessa lands geta prísað sig sæla að ég, Óli og Halli erum allir farnir eitthvað annað. En það er einmitt sá staður sem óánægðir íslenskir kúnnar hóta því alltaf að fara á. Samt eigiði öll eftir að versla við Esso, Olís og Shell eins og ekkert hafi í skorist eftir viku. Morons.