Fallegur boðskapur úr tveimur úrvals jólamyndum.

Þetta segir Keisarinn í The Return of the Jedi. Alltaf jafn falleg og uppbyggileg setning:

Good. Use your aggressive feelings, boy. Let the hate flow through you.

Og ekki er þessi jólaboðskapur úr Angel Heart síðri:

Cop: You're going to burn for this, Angel.
Harry Angel: I know. In hell.

Svo hrein hann upp af vonsku,
því hann var nú hálfgert fól:
"Ég verð að sjá til þess,
að það komi engin jól!"

Djöfull er þetta ótrúlega súrt lið sem ég vinn með. Nú eru deildirnar að keppa í jólaskreytingum og flestir fara hamförum í barnaskapnum. Við Kolla Bergþórs tökum að sjálfsögðu ekki þátt í þessum "leikskólaleik" eins og prímadonnan orðar það en hún er orðin hundleið á að vinna með "svona Dale Carnegie pakki."

Ég er auðvitað mjög stoltur af minni deild sem tekur ekki þátt fyrir utan það að ég er með Kókflösku á borðinu mínu (sem er mjög jólalegt) og Punisher hauskúpuderhúfu á hausnum (sem er lýsandi fyrir jólaskapið mitt). Mitt fólk hefur meiri áhuga á að koma út blöðum en að mjúkmannast upp um hólf og gólf með greni, músastiga og piparkökur.

Þessi jól geta étið skít mín vegna.

You're Mr. Lazy!!

Which of the Mr. Men characters are you?
brought to you by Quizilla

Hulli er ákaflega þefvís á skemmtileg netpróf en ég get engan veginn fellt mig við þá niðurstöðu sem ég fæ hér. Þó ég sé síþreyttur þýðir það alls ekki að ég sé latur. Nennti samt ekki að horfa á Dallas í gær og er enn í miðjum þættinum þar sem Jock fær hjartaslag á meðan hann rífst við skelþunnan JR sem er að blanda sér Bloody Mary. Ég er svo þreyttur að ég útiloka ekki uppsögn með sjálfsmorði á næstu dögum.

Ég las það, í Fréttablaðinu um helgina, mér til mikillar gleði að kúrekastígvél væru komin aftur í tísku. Nú er ég ekki týpan sem eltir tískusveiflur að ráði og gæti þess að ganga jafnan í öllu svörtu (gallabuxum og rúllukragabolum frá Guðsteini) en gat ekki stillt mig um að grafa upp eitt par af þeim þremur sem ég á ofan í kössum inni í geymslu.

Það er ofboðslega gaman að ganga í boots ekki síst eftir 12 ára viðskilnað en verra þótti mér að verða fyrir einelti af hálfu Sonar Framsóknarflokksins sem þrástagast á því að kúrekastígvél séu metrósexúal. Þegar ég gekk síðast í þessum stígvélum var ekkert metró við þau. Þau voru bara töff enda ekkert metrósexúal við kúreka sem horfðu meira í praktískt gildi skótausins sem sjálfsagt var upphátt til að verjast snákabiti eða einhverju álíka kúl.
Maður gerði nú allt í þessum stígvélum í gamla daga en ég þarf greinilega að læra að ganga í þeim upp á nýtt og er til dæmis búinn að reka aðra tánna í tröppu í dag, næstum detta og sulla niður kaffi. Það er soldið metró. Oscar Wilde sagði einhverju sinni að tískan væri svo viðbjóðslegt fyrirbæri að það þyrfti að breyta henni á 6 mánaða fresti. Mikið til í því en stundum skjóta skemmtilegir hlutir upp kollinum í hringrás tískunnar og nú bíð ég bara eftir að klassíski svarti leðurjakkinn komi aftur. Þá verður gaman að lifa og ég örugglega farinn að geta gengið í bútsunum.

Hún Adriana mín er búin að vera feig ansi lengi en þar sem hennar málum hefur lítið verið fylgt eftir í Sópranós síðustu vikur var ég að gera mér vonir um að hún myndi lifa þessa seríu af.

Þær vonir urðu að engu þegar Silvio skaut hana í gær. Hinsta bílferðin var mjög flott atriði og ég er þakklátur fyrir að hún var drepin off screen. Annars var þetta thunder þáttur og gaman að sjá Christopher halla sér aftur að flöskunni. Þetta eru auðvitað dramatísk móment í lífi hvers alka en samt var ekkert verið að magna það sérstaklega. Þetta var bara sett fram eins og það gerist í alvörunni; fólk fær sér bara einn bjór eða eitt glas og verður síðan að vælandi aumingjum í gremjukasti áður en það veit af.
Christopher átti samt vel inni fyrir því að fá sér í nös enda ekki á hverjum degi sem maður tekur þátt í að kála ástinni sinni. But what are you gonna do? Mómentið þegar hann sá að sér þegar hann horfði á sorglegt fjölskyldupakkið raða börnum og matvöru í bílinn var geggjað turning point og Chris er hvorki fyrsti né síðasti maðurinn sem fórnar konu til þess að verða ekki ömurlegur smáborgari.

Einn af mínum skárri kunningjum sem ég kýs að uppnefna Hullboy heimsótti mig í vinnuna í gær til að plögga nýju bókina sína sem heitir því hljómfagra nafni Ríðið okkur.
Hulli mun sitja sveittur við að hefta og líma bókina á morgun og byrjar að selja á föstudaginn. Óhætt að mæla með þessu stöffi enda drengurinn drepfyndinn.

Það kemst fátt annað að en bíó og comix þegar við hittumst og hann kunni nokkrar skemmtlegar sögur af Sin City myndinni sem ég hafði ekki heyrt áður. Hulli las það til dæmis einhvers staðar að Frank Miller hefði verið eitthvað efins um að Mickey Rourke væri rétti maðurinn til að leika Marv. Hann fór svo með Rodriguez að hitta gamla töffarann og þeir höfðu ekki setið með honum nema nokkrar mínútur þagra Miller skrifaði miða og rétti leikstjórnaum. Skilaboðin voru skýr:

Rourke is Marv

Þetta held ég að sé laukrétt hjá Miller og bind miklar vonir við að tími Rourke sé loksins kominn og hann fái uppreisn æru.
Já, og það eru engar líkur á því að Benicio Del Toro lifi Sin City af. Þeim sem vilja kynna sér örlög hans er bent á Sin City bókina The Big Fat Kill.

Það er svo full ástæða til að kíkja í Nexus um helgina og tryggja sér eintak af Ríðið okkur. Meistarinn verður á staðnum að árita á laugardaginn. Læt þennan jólasveinaskets fljóta með en vek athygli á að það er margt grófara og geggjaðara í bókinni.

Við feðginin fórum svo um kvöldið á fyrirlestur stóru systur Hullboy um Manga. Þetta var gaman aðessu enda Úlfhildur alltaf skemmtileg. Jóhanna fékk samt meira út úr þessu en ég enda er hún á kafi í japönsku hefðinni á meðan ég sit pikkfastur í þeirri bandarísku.

Einn skemmtilegasti reykfélagi minn í Skaftahlíðinni, Reynir Traustason, tók hatt sinn og gekk í gær. Hann þakkaði við þetta tækifæri fyrir "fyrir frábært og gefandi samstarf á einhverjum mestu umbrotatímum í íslenskri fjölmiðlasögu." Það eru engar ýkjur hjá kallinum að það hefur mikið gengið á síðan hann yfirgaf gamla DV og kom yfir á Fréttablaðið og endaði svo á endurreistu DV.

Reynir settist víst árla morguns í ritstjórastól Mannlífs og ef ég hefði skrifað fréttina um vistaskiptin hefði ég freistast til að hafa fyrirsögnina:

Vestfirskur togarajaxl tekur við glanstímariti

Reynir hefur tjáð mér að hann ætli ekkert að gefa eftir í umfjöllunum um meik, maskara og tískustrauma þannig að ég spái því að barðamiklir hattar og ísbjarnaklær verði í tísku í byrjun árs.

Reynir er einn af örfáum sem hefur afleysingabloggað á BadaBing!