Miðvikudagur, 16. febrúar 2005
… notað í skáldsögum
Það er rosalega skrítið fyrir þunglynda, geðvonda, reyklausa, síþreytta, óvirka alkóhólistann í svörtu fötunum að vera ástfanginn. Alls ekki vont, þvert á móti, en mjög erfitt að halda andliti lífsleiða blaðamannsins sem þykist dreyma hengingasnörur og fall úr Hallgrímskirkju allar nætur og lýgur því að fyrsta ákvörðun hans á hverjum morgni snúist um það hvort borgi sig frekar að drepa sig eða drullast í vinnuna.
Þegar lífsgleðin fokkar í hausnum á manni er bara um tvennt að ræða; blasta The Doors eða slökkva á gemsanum, loka sig inni með eina rauðvín og Bacardi pela og leita að hugarró í brennivínsþokunni. Merkilegt samt að nú vekur Doors bara upp eitthvað jákvætt hjá mér en það er kannski vegna þess að það eru úlfar í öllum bloggfærslunum nema þeim sem eru um Þóru.
Sambíóin sendu mér Constantine dót í dag. Ilmkerti, derhúfur og bol þannig að nú er ég vel merktur Property of Ravenscar Psychiatric Ward. Sniðgugt og minnir mig á þegar ég fékk A Beautiful Mind V-hálsmáls flíspeysuna og EIR missti sig úr hlátri vegna þess að það var svo sniðugt að sjá “kolgeðveikan mann merktan svona.”
Ágúst Borgþór (er of happí til að uppnefna hann í dag) bendir fólki á að lesa Vesturbæjarpistilinn minn í Fréttablaðinu á þriðjudaginn og mælist til þess að fólk sæki blaðið í ruslið. Skil svo sem ekki hvað Fbl. ætti að vera að gera í ruslinu en ef það er þar getur hann alveg eins bent fólki á að skoða þetta hér á BadaBing! þá þarf það heldur ekki að lesa textann í gegnum kaffikorg og notaða smokka.
Annars er hugmyndin um Vesturbæinn sem borgvirki gömul og komin frá afa Baldri sem bjó við Hringbrautina en hann sagði við mig einhvern tíma að Vesturbæingar væru skrýtnir og ættu að vera með sérstök vegabréf til þess að komast inn í hverfið. Held að hann hafi frekar verið að hugsa um að hlífa Vesturbæingum við aðkomufólki frekar en öfugt.
| 15:48 |