Miðvikudagur, 27. apríl 2005
Í tilgangslausum og dularfullum veikindum mínum hef ég legið í móki og horft á ALF pilotinn, a.m.k. einn Miami Vice þátt, Toxic Avenger IV og brunað í gegnum Daredevil Director´s Cut. Þessi lengda útgáfa er sjálfsagt skárri en bíóversjónin en breytir engu um það að þessi moðsuða eyðileggur Daredevil algerlega. Hefði leikstjóraversjóninn átt að breyta einhverju til eða frá hefði þurft annan aðalleikara og nýtt handrit byggt á verkum Franks Miller um DD. Það sést best á Sin City hversu gott bíó er hægt að búa til úr efni Millers. Það þarf bara að vera trúr frumtextanum.
Hef líka verið að klára Engla og djöfla sem ég byrjaði á fyrir jól. Hún er nákvæmlega eins og Da Vinci lykilinn. Æsispennandi, fáránlega einföld og barnaleg. Innihaldsrýr og klassískur Ludlum reyfari sem er dulbúinn sem djúpt bókmennaverk með táknfræðivaðli Roberts Langdons sem er leiðinlegt persóna og á ekkert betra skilið en að vera leikinn af Tom Hanks (sem er leiðinlegur leikari). Ekki misskilja mig samt. Þetta er þrælskemmtileg bók, bara illa skrifað og kjánalegt drasl með bjánalegum endi sem er eins og í Da Vinci Code allt of einfaldur fyrir það sem á undan er gengið. Deus ex machina eða eitthvað? Sjónvarpsþættirnir 24 eru fullkomið ígildi bóka Dans Brown. Spennandi, skemmtilegir og þrælbillegir.
| 17:15 |
