Fimmtudagur, 21. apríl 2005
Fólk var eitthvað ekki alveg að kaupa þessa meintu "síðustu færslu" og fallið sem þar var gefið í skyn enda færi það sjálfsagt ekki fram hjá neinum í mínu nánasta umhverfi ef The Lizard King myndi rísa á fætur á ný.
Anyhu! það breytir því ekki að ég er kominn með ógeð á þessari síðu og bloggi yfirleitt. Blogg er svolítið eins og Zippó kveikjari en það var einu sinni töff að nota Zippó áður en alls konar leppalúðar og jafnvel fólk sem ekki reykti fór að spóka sig með þannig kveikjara. Þá var þetta bara halló og töffarar urðu að gera eins og Þjóðverjar forðum og fara aftur í gasið.
Ég notaði þessi rök á Manninn með hattinn þegar ég reyndi að útskýra þetta tímabæra "hætt" mitt um daginn og benti honum, réttilega á, þá er eitthvað morkið við það að eðalstílistar séu að halda úti bloggi þegar aragrúi illa- eða óskrifandi moðhausa halda úti svona síðum. When the going gets tough, the tough get going og allt það.
Maðurinn með hattinn glotti, tók upp Zippó og kveikti í rettu. Og þá rann það upp fyrir mér að það er enginn leið að hætta og Lloyd Kaufman innsiglaði þessa hugsun svo þegar við ræddum um Toxic Avenger, Bogart og almenna heimsku.
Badabing skal því sverja sig í ætt við herpes og Troma og fara aldrei. Ég verð samt að láta breyta útliti síðunnar áður en ég æli og framvegis mun hún bara innihalda "ekta" hallæris blogg. Það verða engar djúpar pælingar, árásir á Framsóknarflokkinn eða Punisher færslur um fíflin á Málefnin.com. Bara svona skýrslur um það hvað ég er að hugsa og gera. Fréttir af andlegu ástandi mínu, fjárhag og því sem ég að að versla á Amazon.com. Spennó.
| 12:02 |