Það er talað um hræsnara í öðru hverju orði í þessu máli og einn þeirra hlýtur tvímælalaust að teljast Bjarni Brynjólfsson , annar ritstjóra Séð&Heyrt, þegar hann frábiður sér að sínu tímariti sé líkt við Hér&Nú. Jerkoff! Eðlismunurinn á tímaritunum er enginn og varla er hægt að tala um stigsmun en það er fyndið að reyna að taka sjálfan sig í dýrðlingatölu á jafn hæpnum forsendum.
Hið forljóta, illa skrifaða og enn ver umbrotna Blað blandar sér í málið í leiðara í dag og er fullt vandlætingar en hvítþvottur Bjarna og fingrabendingar Blaðsins eru auðvitað skýrustu dæmin um að hér er fyrst og fremst um viðskiptastríð að ræða.
Andrés Magnússon er á réttu róli í fjölmiðlapistli í Blaðskrípinu og bendir á tvöfalt siðgæði þeirra fjölmiðla sem fordæma nú Hér&Nú en láta sig ekki muna um að segja frá einkalífi fræga fólksins í útlandinu. Brad Pitt og Jónsi hljóta að vera jafn réttháir, ekki satt?
Þá hefur það alveg gleymst í þessu fárviðri að Mannlíf og Vikan hafa smjattað af áfergju á framhjáhöldum í gegnum tíðina en það hefur hingað til þótt hið besta mál og engum þótt athugavert að forsmáðar eiginkonur í andlegu ójafnvægi hafi fengið að blása á glanspappírnum. Nú tryllist allt í einu allt.
Þáttur runkarana á Málefnunum er sér kapítuli út af fyrir sig en þar tíðkast það sem aldrei fyrr að greindarskertir siðleysingjar ryðjist fram í skjóli nafnleyndar og væni blaðamenn um siðleysi. Hitti margreyndan fjölmiðlamann í dag sem sagði að sín versta martröð væri að lenda í fermingarveislu þar sem allir aðrir gestir væru málverjar. Einn með tertusneið umkringdur 150 fábjánum.